Ανταρσία στον Εύριπο

Προσβλήθηκε ο Κάρολος...!!!

2012-01-06T22:16:00.003+02:00

Με την κατηγορία της Προσβολής του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας προσηχθησαν σήμερα το πρωί 6 άτομα από τη οδό Φαρμακίδου στη Χαλκίδα. Έχουν σχηματιστεί δικογραφίες και με προφορική εντολή του εισαγγελέα αφέθησαν ελεύθεροι. Δεκάδες αλληλέγγυοι από την πρώτη στιγμή κατέφθασαν στην Αστυνμική Διεύθυνση Ευβοίας φωνάζοντας συνθήματα συμπαράστασης και αλληλεγγύης.
Οι συλλήψεις ήταν βίαιες και ο ρόλος των ασφαλιτών γνωστός και ενεργητικός ως προς τη διαδικασία των προσαγωγών. Απόπειρα και άλλων ατομών να συλληφθούν από το σκυλολόι απετράπη από συντρόφους και άλλους πολίτες.

ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΥΨΙΣΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

ΗΣΥΧΙΑ....! ΠΡΟΣΒΛΗΘΗΚΕ Ο ΚΑΡΟΛΟΣ...!!!

ΟΜΙΛΙΑ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ

2011-11-18T14:54:00.000+02:00

H ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΟΙΚΕΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ ΣΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΘΕΜΑ: «ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ ΨΥΧΙΚΟΥ ΤΡΑΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ».

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΧΑΛΚΙΔΑΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2011, 6:30μμ

ΟΜΙΛΗΤΗΣ: ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΑΡΠΙΔΗΣ, Ψυχαναλυτής
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΙΑΤΣΙΚΟΣ, Κλινικός ψυχολόγος

Στου κρεμασμένου το τσαρδί δεν μιλάνε για σκοινί

2011-10-24T22:51:00.003+03:00

Αναδημοσίευση της Ανακοίνωσης της Συσπείρωσης Αναρχικών για τα γεγονότα της 20ης Οκτώβρη στο Σύνταγμα. Γιατί ο αγώνας ενάντια στη ΛΗΘΗ είναι αγώνας ενάντια στην ΕΞΟΥΣΙΑ.

Μπορεί κάποιος να αισθανθεί ικανοποίηση όταν επιβεβαιώνεται στις προβλέψεις του, αρκεί αυτή η επιβεβαίωση να οδηγεί σε κάτι το καλό, σε κάτι το θετικό για την απελευθερωτική προοπτική. Δεν μπορεί να νοιώσει, όμως, ικανοποίηση όταν επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις του για κάτι το κακό, για κάτι το αρνητικό προς την απελευθερωτική προοπτική.

Δυστυχώς, τα όσα γράφονταν στην προκήρυξη της 18ης Οκτωβρίου σχετικά με το ρόλο του ΚΚΕ επιβεβαιώθηκαν πλήρως. Το ΚΚΕ έπαιξε το ρόλο τη μαξιλάρας που θα προστάτευε το κοινοβούλιο, μετά το φυλλορρόημα των «αγανακτισμένων». (βλέπε σχετικά)

Είχαμε πει αυτό που όλοι αναγνωρίζουν σαν αλήθεια. Ότι δηλαδή η μόνη δυνατότητα για να μην ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο θα ήταν η κατάληψη της βουλής από τους διαδηλωτές κατά την διάρκεια αυτής της 48ωρης κινητοποίησης, κάτι δηλαδή που βρισκόταν στα σκαριά κατά την ψήφιση του «μνημονίου» και το οποίο ανέκοψε η δολοφονία των τεσσάρων ανθρώπων στην Μαρφίν το Μάιο του 2010.

Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως αυτός ήταν αυτή τη στιγμή ο μοναδικός τρόπος για την αποτροπή της ψήφισης. Είχαμε μάλιστα περιγράψει με απλό τρόπο κάποιες υλοποιήσιμες δυνατότητες για την πραγματοποίηση ενός τέτοιου ενδεχόμενου. Κι αποδείχτηκε για άλλη μια φορά πως τα κοινοβουλευτικά καθάρματα ψήφισαν και πάλι μονοκούκι, παρά την κοινωνική κατακραυγή. Που σημαίνει πως δεν παίρνουν από λόγια και πως μόνο μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να έχει άμεσα και χειροπιαστά αποτελέσματα, αλλά και μακροπρόθεσμα.

Στο χαρακτηρισμό μας για τους κοινοβουλευτικούς εντάσσονται και όσα κόμματα καταψήφισαν το νομοσχέδιο γιατί, πολύ απλά, με τη συμμετοχή τους στη διαδικασία, διαπραγματεύτηκαν τους όρους με τους οποίους θα συνεχιστεί η λεηλασία των ανθρώπων που βρίσκονται στον ελλαδικό χώρο. Το λέμε αυτό επειδή γνωρίζουν, και γνωρίζουμε πως, αν πραγματικά ήθελαν να μην προχωρήσουν τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα και τα πολυνομοσχέδια υπήρχαν τρόποι. Και αυτό αφορά όλο το συρφετό στον οποίο συγκαταλέγονται και τα κοινοβουλευτικά αποκόμματα του ΚΚΕ και της αριστεράς. Δεν θα αναφέρουμε τέτοιους τρόπους γιατί δεν είναι δική μας υπόθεση.

Σ’ όλο το διήμερο της 48ωρης απεργίας ο ρόλος του ΚΚΕ ήταν σαφής και αποτελεί την ….προέκταση της ιστορικής του πορείας.

Οι κρανοροπαλοφόροι της περιφρούρησης του ΚΚΕ στην κινητοποίηση της 19ης Οκτωβρίου (βλέπε σχετικά) έκαναν το τεστ για την επόμενη μέρα. Παρά τις αποδοκιμασίες των διαδηλωτών κατά την τετράωρη τους παραμονή-περιφρούρησης της Βουλής, τήρησαν τη στάση που έχουν τα ΜΑΤ όταν ακολουθούν κατά γράμμα τις διαταγές που τους δόθηκαν: «Στρατιωτάκια, ακούνητα, αμίλητα κι αγέλαστα», όπως θα έλεγε και ο «θρυλικός» Πολύδωρας.

Όμως οι διαταγές για την 20η Οκτωβρίου ήταν διαφορετικές. Περιλάμβαναν κατάληψη όλου του χώρου μπροστά από τη βουλή, την Λεωφόρο Αμαλίας, την αρχή της Βασ. Σοφίας και την αρχή της Πανεπιστημίου μέχρι και την Βουκουρεστίου. Αποκλείστηκαν και εμποδίστηκαν, έτσι, τα μπλοκ των διαδηλωτών να προσεγγίσουν τον χώρο της Βουλής. Όχι για τέσσερις ώρες αλλά οριστικά και μέχρι το τέλος της ψηφοφορίας. Εδώ ο στόχος ήταν ξεκάθαρος. Ενώ οι «αγανακτισμένοι» στον προηγούμενο «αποκλεισμό» τους στόχευαν στην παρεμπόδιση των βουλευτών, αντίθετα το ΚΚΕ πλειοδότησε! Οι βουλευτές αφέθηκαν ελεύθεροι να μπαινοβγαίνουν στο γνωστό χώρο, που έχει χαρακτηριστεί και ως μπουρδέλο, οι αλυσίδες του ΚΚΕ είχαν μέτωπο προς τους διαδηλωτές κι όχι μόνο αυτό: οι περιφρουρητές του κοινοβουλίου ζητούσαν ταυτότητες σε όποιον ήθελε να μετακινηθεί στις γραμμές τους, ήταν ιδιαίτερα προκλητικοί ψάχνοντας ακόμη και τσάντες και δεν σήκωναν και πολλές κουβέντες από όσους έδειχναν τη δυσαρέσκειά τους στον αποκλεισμό δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών, που ήθελαν να προσεγγίσουν το Σύνταγμα.

Πως λοιπόν να μην εκφραστεί με τα καλύτερα λόγια για το «Κώμα του λαού» ο Άδωνις Γεωργιάδης δηλώνοντας πως «τον εντυπωσίασε το ΚΚΕ που υπερασπίστηκε το κοινοβούλιο»!

Την ίδια στιγμή οι δυνάμεις των ΜΑΤ αραχτές, στο πίσω μέρος της Βουλής, έπιναν το καφεδάκι τους περιμένοντας να έρθει η ώρα της δικής τους βάρδιας, ενώ άλλες αποδεσμευμένες δυνάμεις είχαν απλώσει τα δίχτυα τους στην ευρύτερη περιοχή.

Μια τέτοια στάση εκ μέρους του ΚΚΕ και των Υπηκόων του, του ΠΑΜΕ, ήταν αναμενόμενο να διεγείρει αντιδράσεις εκ μέρους διαδηλωτών. Το αποτέλεσμα ήταν τα λόγια να αντικατασταθούν με έργα και οι συγκρούσεις να πάρουν διαστάσεις.

Συγκεκριμένα, μετά τις 14:30 το μπλοκ του ΚΚΕ και των Υπηκόων του δέχεται επίθεση από ομάδες νεαρών διαδηλωτών.

Ακολουθεί επιδρομή των κρανοροπαλοφόρων του ΚΚΕ και γίνονται συμπλοκές σε όλο το μήκος της οδού Βασιλέως Γεωργίου, που βρίσκεται μπροστά από το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία. Οι διαδηλωτές υποχωρούν και στη συνέχεια ανασυγκροτούνται και απωθούν τους κρανοροπαλοφόρους του ΚΚΕ, οι οποίοι σχηματίζουν λοξή αλυσίδα επί της λεωφόρου Αμαλίας προκειμένου να προστατέψουν την μικροφωνική τους εγκατάσταση και το χώρο του μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη. Η άλλη αλυσίδα του ΚΚΕ σχηματίζεται στην αρχή της Πανεπιστημίου. Ο χώρος μπροστά από τη μεγάλη Βρετανία έχει καταληφθεί από διαδηλωτές σε όλο το μήκος μέχρι και τη Σταδίου, παρά την ρίψη δακρυγόνων από τα ΜΑΤ, που προσπάθησαν να τους ανακόψουν. Αυτά ισχύουν μέχρι τις 15:14 όπου εκδηλώνεται συνδυασμένη επίθεση από τους κρανοροπαλοφόρους του ΚΚΕ στην συμβολή των οδών Καραγιώργη Σερβίας και Σταδίου –έχοντας κινηθεί από την Πανεπιστημίου μέσω της οδού Βουκουρεστίου–, όπου χτυπούν αδιακρίτως τους διαδηλωτές ενώ κάνουν και χρήση κροτίδων (προφανώς δανεισμένες από τους φίλους τους των ΜΑΤ). Αμέσως μετά, τα ΜΑΤ πραγματοποιούν συνδυασμένη επίθεση κάνοντας χρήση δακρυγόνων και διαλύοντας τον κόσμο από κοινού με τους κρανοροπαλοφόρους του ΚΚΕ. Όποιος πέφτει στα χέρια των ΚΝΑΤ λυντσάρεται και παραδίνεται στους μπάτσους. Οι κρανοροπαλοφόροι επανέρχονται στις θέσεις τους, ενώ τα ΜΑΤ καταδιώκουν τους διαδηλωτές στη Σταδίου, κάνοντας ταυτόχρονα χρήση δακρυγόνων, μέχρι το ύψος της Κλαυθμώνος.

Είναι κάτι το πρωτοφανές αυτό που συνέβη εκ μέρους του ΚΚΕ; Όχι βέβαια. Τόσο η περιφρούρηση «ευαίσθητων» χώρων, όσο και η συνεργασία του με τους μπάτσους είναι μακρόχρονη και αδιατάρακτη.

Από το 1979 με τις «ταξιαρχίες Μαλάμη» όπου σε άψογη συνεργασία με τα ΜΑΤ τσάκισαν το μπλοκ των Αναρχοαυτόνομων κατά την πορεία του Πολυτεχνείου, το 1995 που μαζί με τη νεολαία του Πασοκ προσπάθησαν να κτυπήσουν τους αναρχικούς μέσα στο Πολυτεχνείο και εκδιώχθηκαν κακήν κακώς, το 1998 που περικύκλωσαν και ξυλοκόπησαν μπλοκ διαδηλωτών από 137 άτομα κατά την πορεία του Πολυτεχνείου και πάλι και στη συνέχεια τους παρέδωσαν στα ΜΑΤ, στις μαθητικές πορείες του 1999 όπου σε αγαστή και πάλι συνεργασία με τα ΜΑΤ ξυλοκοπούσαν μαθητές και αναρχικούς διαδηλωτές και πάλι με τις πλάτες των ΜΑΤ, για να θυμηθούμε μερικά «περιστατικά».

Και μια και μιλά το ΚΚΕ για οργανωμένο σχέδιο. Πράγματι υπήρξε σχέδιο. Μόνο που το είχε επεξεργαστεί στις σκοτεινές στοές των κομματικών του γραφείων. Επειδή δεν είναι τυχαίο πως παρόμοια προκλητική ή επιθετική στάση εφάρμοσε το ΚΚΕ στα Γιάννενα και το Ρέθυμνο.

Δεν έχουμε σκοπό να υπερασπιστούμε ή να καταδικάσουμε πρακτικές. Οι ευθύνες αφορούν αυτούς που τις επιμερίζονται ή τις αναλαμβάνουν στο βαθμό που το επιθυμούν.

Υπερασπιζόμαστε την αναρχία και τις αναρχικές απόψεις και πρακτικές και δεν θα τις αφήσουμε βορά στις κάθε είδους κρατικοδίαιτες κομματικές συντεχνίες που προσπαθούν να συνδέσουν το φασισμό με τους αναρχικούς.

Και επειδή στο σπίτι του κρεμασμένου ποτέ δεν μιλούν για σκοινί, το ΚΚΕ ξέρει πολύ καλά από φασισμό, αφού αποτελεί μια πολύ καλά οργανωμένη συντεχνία, είναι μια βάρβαρη συνομωσία μιας κλίκας εξουσιαστών απέναντι στα υπόλοιπα μέλη του που τα οδηγεί σαν πρόβατα στη σφαγή. Μια κλίκα που ενώ κάνει τις πιο αποτρόπαιες πράξεις, στη συνέχεια προσπαθεί να παρουσιαστεί σαν θύμα και να εκμεταλλευτεί το θάνατο ανθρώπων, όπως στην περίπτωση του άτυχου ανθρώπου που πέθανε από παθολογικές αιτίες κι όχι από τις πέτρες διαδηλωτών, όπως θα ήθελαν. Είναι λυπηρό που υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν και ακολουθούν κόμματα και εξουσιαστικές ιδεολογίες γενικά, αλλά και το ΚΚΕ ιδιαίτερα.

Είναι φανερό πως με την ανάληψη της περιφρούρησης του κοινοβουλίου το ΚΚΕ ήξερε πολύ καλά πως θα γινόταν στόχος από ομάδες διαδηλωτών. Και το επεδίωξε. Αποσκοπώντας μ’ αυτό τον τρόπο πολλαπλό όφελος. Αφ’ ενός να αποκομίσει τα ωφελήματα που θα του παρασχεθούν βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα από το κράτος για τις υπηρεσίες του (όπως η συγκυβέρνηση του 1989 ή κάποιες βουλευτικές έδρες όπως αυτές μετά το τσάκισμα των αγροτικών κινητοποιήσεων με την «επιχείρηση Βουλκανιζατέρ») και αφ’ ετέρου να εμφανίσει αγωνιστικό και επαναστατικό προσωπείο για τους αφελείς. Παράλληλα, να το παίξει κατατρεγμένο επειδή, τάχα, υπερασπίζεται τα λαϊκά συμφέροντα και πλήττεται από τους κάποιους «παρακρατικούς», προβοκάτορες και «αναρχοφασίστες» (κατά το «αριστεροχουντικοί» του Καραμανλή του Πρεσβύτερου), να έρθει στην επικαιρότητα και να συσπειρώσει γύρω από κάποιο εχθρό (τους «κουκουλοφόρους», για παράδειγμα) όσους ήδη μέσα στην απογοήτευση που τους κατατρέχει αρχίζουν να σκέφτονται την απομάκρυνσή τους από το στέγαστρο του ΠΑΜΕ. Κουτοπόνηρη Κούτβικη τακτική των απόγονων ενός ελεεινού χαρακτήρα, όπως ο Ζαχαριάδης, τον οποίο «αποκατέστησαν» για να περιμαζέψουν τα υπολείμματα του σταλινισμού (δύσκολοι καιροί για το μαντρί!).

Όσο για το ποιοι συνεργάζονται με το κράτος και το στηρίζουν δεν χωρά καμία αμφιβολία. Το ΚΚΕ και όχι οι αναρχικοί έχουν μέλη τους στα σώματα ασφαλείας, το στρατό, τα ΜΑΤ, τους δικαστές και τους εισαγγελείς.

Το ΚΚΕ σαν γνήσιος συνεχιστής των πλέον αποτρόπαιων στιγμών της ιστορίας, καυχιέται για τον Στάλιν που υπέγραφε συμφωνίες με τον Χίτλερ. Ο γραμματέας του ΚΚΕ Ζαχαριάδης ήταν που καλούσε το λαό να πολεμήσει στο πλευρό του Μεταξά κι όχι οι αναρχικοί, ο Γραμματέας του ΚΚΕ που πρόσφατα αποκαταστάθηκε ήταν που γύρισε καμαρωτός από το Νταχάου, όπου άλλοι είχαν αφήσει τα κόκκαλά τους. Το ΚΚΕ είναι ο κεφαλαιούχος που τάχα πολεμά το κεφάλαιο κι όχι οι αναρχικοί.

Συνεπώς, τόσο οργανωτικά όσο και ιδεολογικοπολιτικά ο τίτλος του φασίστα σαν πρώτο ή σαν δεύτερο συνθετικό ανήκει σ’ αυτούς που επάξια τον κατέκτησαν και τον συντηρούν: Στους ιθύνοντες του ΚΚΕ και σ’ όσους για λόγους ποταπών συμφερόντων το αποδέχονται και το ακολουθούν.

Αθήνα 20 Οκτωβρίου 2011

Συσπείρωση Αναρχικών

Τι τα θέλουμε τα ΜΑΤ αφού έχουμε τα ΚΝΑΤ;

2011-10-22T00:28:00.002+03:00

Την τετάρτη 19/10 και Πέμπτη 20/10/11 γίναμε για ακόμη μια φορά θεατές του θλιβερού ρόλου που κατέχει το ΚΚΕ στην αστική δημοκρατία. Σαν στρατός κατοχής στρατοπεδεύει στη Πλατεία Συντάγματος απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε δεν είναι μέλος του ΠΑΜΕ να προσεγγίσει το Κ(υ)νοβούλιο. Η απαγόρευση από το ΠΑΜΕ σε μέλη του "ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ" να περάσουν μπροστά από τη Μεγ.Βρετάνια ήταν η σπίθα για να αντιδράσει πλήθος κοσμου στις τραμπούκικες πρακτικές των μελών του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ. Τα μέλη του ΠΑΜΕ σε αγαστή συνεργασία με τους μπάτσους προστατεύουν το Κ(υ)νοβούλιο με κάθε τρόπο, ουσιαστικά υπερασπίζοντας τη λειτουργία και τις αρχές της συχρονής ελληνικής αστικής δημοκρατίας.
Ο ελεεινός τους ρόλος αποκαλύπτεται ακόμη περισσότερο όταν για τη δολοφονία του 53χρονου οικοδόμου και μέλους τους, από ισχαιμικό επεισόδιο(με πιθανή αιτία τη χρήση χημικών από την αστυνομία)δεν καταδικάζουν την κρατική βία αλλά με το "έτσι θέλω" τη χρεώνουν στους περιβόητους κατ'αυτούς "κουκουλοφόρους". Μια ζωή παραχαράκτες...
Τα συγχαρητήρια για τη στάση σας τα λάβατε ασφαλώς άμεσα από τα τηλεοπτικά κανάλια και τους ακροδεξίους τους ΛΆΟΣ. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που σας αναγνωρίζονται σε χρόνο dt τα εύσημα για τη στήριξη του οικοδομήματος της αστικής δημοκρατίας, το ίδιο πράξατε και το Δεκέμβριο του 2008, για να αναφέρουμε μόνο το πιο πρόσφατο παράδειγμα.
Αντε και σε καλή μεριά τα οφέλη και τα λάφυρα της συνεργασίας σας με το κράτος. Βο(υ)λευτικές έδρες, κρατικές επιχορηγήσεις, επενδυτικά προγράμματα σας περιμένουν. Εύγε!

ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ

2011-09-24T23:08:00.000+03:00

Στην πόλη μας η χρυσή αυγή εγκαινιάζει τα γραφεία της και δεν πρέπει να εφησυχάζουμε.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ, ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΕΞΙΣΜΟ.

ΕΞΩ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ - ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΙΣ 18:ΟΟ ΣΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ

ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ / ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΡΙΕΣ

Λίγα λόγια και φώτο από τις २९/०६/11

2011-07-02T16:00:00.005+03:00

Επειδή από μόνη της, η ψήφιση νομοσχεδίων τύπου Μνημονίου, είναι μια άκρως βίαιη ενέργεια καθώς επηρεάζει και καθορίζει, την ικανότητα επιβίωσης μεγάλου κομματιού της κοινωνίας.
Και επειδή οι ΜΠΑΤΣΟΙ ανέκαθεν ήταν ΜΠΑΤΣΟΙ άρα κατασταλτικά ΟΡΓΑΝΑ του κράτους, που τα λουριά και τα χαλινάρια τους τα ρυθμίζουν και τα καθορίζουν κάθε φορά τα αφεντικά τους.
Και επειδή απέναντι σε αυτή την βίαιη εκκαθαριστική επιχείρηση του κράτους είναι άκρως επικίνδυνο να επιμένει κανείς σε μεθόδους δράσης όπως "ειρηνική διαδήλωση", "καθιστική διαμαρτυρία", "ειρηνική περικύκλωση της Βουλής" και διάφορα νέου τύπου φρούτα "ειρηνοποιών".
Και επειδή το Κράτος είναι ο μοναδικός και αποκλειστικός φορέας βίας,πολυεπίπεδης και πολυπαραγοντικής, στην κοινωνία.
Και επειδή πραγματικά θα θέλαμε να καταργήσουμε την κρατική εξουσία χωρίς ΚΑΜΙΑ ΒΙΑ, αλλά δεν πιστεύουμε σε καμία περίπτωση ότι είναι τόσο "γαλαντόμοι" για να μας το επιτρέψουν.
Ας καταλάβουν λοιπόν όσοι δεν θέλουν "να πηγαίνουν σαν πρόβατα επι σφαγή" ότι είναι τουλάχιστον αφέλεια να προσδοκάς από ένα ΜΠΑΤΣΟ και από ένα ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗ, που σε έχει φέρει σε αυτό το σημείο εξαθλίωσης, ότι δεν θα σου επιτεθεί επειδή είσαι ειρηνιστής και δεν χρησιμοποιείς βία. ΜΑΤΑΙΟΤΙΣ...
Γι' αυτό λοιπόν ας έχουμε στο νου μας πάντα, τους παρακάτω στίχους:

Η ζωή μας είναι
άσκοπα λαχανητά
σε κανονισμένες απεργίες
ρουφιάνους και περιπολικά.
Γι' αυτό σου λέω.
Την άλλη φορά που θα μας ρίξουνε
να μην την κοπανήσουμε. Να ζυγιαστούμε.
Μην ξεπουλήσουμε φτηνά το τομάρι μας ρε.
(Κατερίνα Γώγου)

"Μεμονωμένα Περιστατικά" κρατικής βίας (2) २९/०६/११

2011-07-02T15:56:00.002+03:00

"Μεμονωμένα Περιστατικά" κρατικής βίας (१) २९/०६/११

2011-07-02T15:45:00.003+03:00

Φώτο από τη συγκέντρωση της "Κίνησης κατά της ρύπανσης του Ευβοϊκού Κόλπου"

2011-05-18T20:19:00.002+03:00

Δημοκρατία २011...

2011-05-11T20:23:00.002+03:00

Φωτογραφία από την σημερινή επίθεση των μπάτσων στην απεργιακή πορεία. Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις...

STOP στην ρύπανση του Ευβοϊκού Κόλπου

2011-05-09T09:05:00.000+03:00

Ο Ευβοϊκός Κόλπος αποτελεί για τους πολίτες και την Εύβοια και όχι μόνο, μια πηγή ζωής. Η πλούσια βιοποικιλότητα, η χλωρίδα και η πανίδα του Κόλπου, οι πανέμορφες ακτές και τα ρεύματα του Ευρίπου, προσδίδουν εδώ και αιώνες μια προστιθέμενη αξία στον τόπο αυτό, ανεκτίμητη και αναντικατάστατη.
Δυστυχώς όμως εδώ και πάνω από τριάντα πέντε χρόνια ο Ευβοϊκός Κόλπος έχει γίνει ο αποδέκτης τοξικών και οργανικών λυμάτων, με αποτέλεσμα να οδηγείται ραγδαία σε περιβαλλοντική κατάρρευση, αν δεν είναι ήδη πλέον πολύ αργά. Τα ποτάμια που εκβάλλουν στον Ευβοϊκό Κόλπο, ο Ασωπός, ο Λήλαντας και ο Μεσσάπιος έχουν ρυπανθεί με τοξικές ουσίες, εξασθενές χρώμιο και σοβαρούς οργανικούς ρυπαντές. Ο Ευβοϊκός Κόλπος δέχεται τοξικούς ρύπους μεγάλων βιομηχανικών μονάδων των Οινοφύτων και της περιοχής Χαλκίδας και μεγάλους όγκους οργανικών ρύπων από τις χοιροτροφικές, πτηνοτροφικές μανάδες και τα σφαγεία της Κεντρικής Εύβοιας.
Σε όλα αυτά τα ρυπαντικά φορτία, προστίθενται σταθερά εδώ και δεκαετίες κάθε χρόνο πάνω από 1,5 εκατ. τόνοι τοξική σκουριά από το εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ (Λάρυμνα). Εδώ και δεκαετίες κατά παράβαση κάθε περιβαλλοντικής νομοθεσίας, η κεντρική εξουσία δίνει την άδεια στη ΛΑΡΚΟ, να αποθέτει την τοξική σκουριά στο βυθό του Ευβοϊκού Κόλπου. Η επιφάνεια που έχει δημιουργηθεί στον πυθμένα του Κόλπου είναι πάνω από είκοσι (20) τετραγωνικά χιλιόμετρα (!) και 2,5 μέτρα πάχος (!)

Από επίσημη έκθεση του ΕΛΚΕΘΑ (Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών) :
• Η περιοχή κύριας απόθεσης της σκωρίας υπολογίζεται σε περίπου 20 km2
• Το μέγιστο πάχος της σκωρίας είναι 2,5 μέτρα και εντοπίζεται στο βόρειο τμήμα του Ευβοϊκού Κόλπου.
• Από συγκριτικά στοιχεία(1992-2004) προκύπτει πολλαπλασιασμός του πάχους της σκωρίας και σημαντική αύξηση της έκτασής της ιδιαίτερα προς νότο
(http://www.scribd.com/doc/17092998/evoikossalomidi)

Δεν φτάνει λοιπόν που η ΛΑΡΚΟ είναι η αποκλειστική υπεύθυνη για την ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα της Κεντρικής Εύβοιας με βαρέα μέταλλα και ειδικότερα με το καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο, θα συνεχίζει να ρυπαίνει και τον Ευβοϊκό Κόλπο με τόνους σκουριά κάθε χρόνο με την άδεια της επίσημης πολιτείας.
Έτσι ο Ευβοϊκός Κόλπος μετατρέπεται σε μια περιοχή που μέρα με την μέρα αργοπεθαίνει. Ο υδροφόρος ορίζοντας της Κεντρικής Εύβοιας μέρα με την μέρα αχρηστεύεται από βαρέα μέταλλα και εξασθενές χρώμιο. Τα χωράφια της Μεσσαπίας και της γύρω περιοχής μετατρέπονται σε γη χωρίς καμιά παραγωγική αξία. Ήδη δεκάδες χιλιάδες αγρότες της Μεσσαπίας και της γύρω περιοχής γεύονται τις πρώτες επιπτώσεις της ρύπανσης της γης τους από τη ΛΑΡΚΟ, από τη μεγάλη μείωση της ζήτησης των αγροτικών προϊόντων της Μεσσαπίας στις αγορές. Τα ψάρια του Ευβοϊκού σύμφωνα με επιβεβαιωμένες μελέτες έχουν μεγάλες περιεκτικότητες σε βαρέα μέταλλα.
Ένα τεράστιο περιβαλλοντικό έγκλημα όχι μόνο παραμένει ατιμώρητο αλλά οι αρμόδιοι Κυβερνώντες αδειοδοτούν τον θύτη να συνεχίζει τη ρύπανση. Όμως και η τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση, συνένοχα σιωπά. Γιατί ; Οι πολίτες εξέλεξαν δημοτικούς και περιφερειακούς άρχοντες, όχι για να κάνουν «πλάτες» στην κεντρική εξουσία, αλλά για να σταθούν δίπλα στις αγωνίες και στα προβλήματα της κοινωνίας και μαζί με τους πολίτες να αγωνιστούν κατά της ρύπανσης. Σε κάθε περίπτωση βέβαια η ενεργή συμμετοχή των πολιτών μέσα από άμεσες δημοκρατικές διαδικασίες συμμετοχής είναι η ικανή και αναγκαία συνθήκη για να αποτρέψουμε την περιβαλλοντική καταστροφή της περιοχής μας.
Τελικά μήπως ως τοπική κοινωνία πρέπει να επανεξετάσουμε το ισοζύγιο της συνεισφοράς της ΛΑΡΚΟ στην οικονομία της περιοχής και της χώρας αν θέλετε και από την άλλη την περιβαλλοντική καταστροφή που έχει επιφέρει στην περιοχή μας ;
Μήπως αυτό το ισοζύγιο γίνεται επικίνδυνα αρνητικό για την υγεία μας, την ίδια τη ζωή μας και το μέλλον του τόπου μας ;
Μήπως ήρθε η ώρα να σκεφθούμε και να διαλέξουμε ανάμεσα σε μια απασχόληση σε κάποιες δεκάδες ή και εκατοντάδες θέσεις εργασίας και την μελλοντική ερήμωση της περιοχής μας ;
Για την αλιεία ζητούμε, σύμφωνα και με αυτά που αγωνίζονται και πολλοί ερασιτέχνες αλλά και επαγγελματίες αλιείς :

Να σταματήσουν την αλιεία τα βαρέα μηχανήματα (μηχανότρατες) στον Ευβοϊκό. Να μειωθεί ο χρόνος αλιείας των γρι-γρι και τα αγκυροβόλια να ανασύρονται και όχι να κόβονται. Ο Ευβοϊκός Κόλπος να ανακηρυχθεί –τουλάχιστον για ένα διάστημα- σε ένα θαλάσσιο καταφύγιο προς όφελος της προστασίας και αναπαραγωγής των ιχθυαλιευμάτων και της ποσοτικής και ποιοτικής αύξησής τους.

ΝΑ σταματήσει εδώ και τώρα η ρύπανση του Ευβοϊκού από όλους του ρυπαντές του !

ΝΑ σταματήσει εδώ και τώρα η ΛΑΡΚΟ να ρίχνει την τοξική σκουριά στον Ευβοϊκό Κόλπο !

Να σταματήσει εδώ και τώρα η ΛΑΡΚΟ να ρυπαίνει αλλιώς να κλείσει !

Εκδήλωση-διαμαρτυρία την Κυριακή 15 Μάη στις 11 π.μ. στην παραλία της Χαλκίδας.
Κίνηση κατά της ρύπανσης του Ευβοϊκού Κόλπου

ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ Ο ΦΡΑΧΤΗΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ

2011-02-03T19:58:00.001+02:00

Λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή:

ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ Ο ΦΡΑΧΤΗΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ.
ΝΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝΤΑΙ ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ ΟΙ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Εδώ και πολλά χρόνια δεν είμαι θρήσκος. Απ’ τα χρόνια του σχολείου όμως, μου ‘χει μείνει αυτό: «Πεινούσα και δε μου δώσατε να φάω, διψούσα και δε μου δώσατε να πιω. Ξένος ήμουν και δε με φιλοξενήσατε, γυμνός ήμουν και δε με ντύσατε, ασθενής και φυλακισμένος και δε με επισκεφθήκατε. Εφόσον δεν κάνατε ούτε κάτι απ’ τα ελάχιστα, τίποτα δεν κάνατε για μένα», λέει στο κατά Ματθαίο ο Γιος του Θεού των Ορθοδόξων Ελλήνων.
Η ορθόδοξη χριστιανική ελληνική κοινωνία θα μπει σε λίγο καιρό στη Σαρακοστή, για να καθαρίσει τις ψυχές της και να γιορτάσει το Πάσχα προσκυνώντας τον Επιτάφιο και το Σταυρό του Χριστού της. Θα μπει γεμάτη ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ. Γιατί είναι γεμάτη μίσος και ρατσισμό για κάπ0ιους απ’ τους πιο αδύναμους αυτού του κόσμου. Τους μετανάστες, τους λαθρομετανάστες, τους βρωμιάρηδες όπως λέει συχνά.
Ρατσισμός και μίσος μέσα στα σπλάχνα της. Καθόλου ανθρωπιά –μα ούτε και λογική. Γιατί αν υπήρχε λογική στην ελληνική κοινωνία:
Θα καταλάβαινε πως η μετανάστευση δεν σταματιέται πλέον. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Όσο υπάρχουν στον κόσμο άκρατη φτώχεια, πόλεμοι, πείνα και δίψα, καταστροφές απ’ την κλιματική αλλαγή, οι πληθυσμοί θα μετακινούνται. Είναι εντελώς αναπόφευκτο. Ούτε οι φράχτες στον Έβρο, ούτε οι απελάσεις σταματάνε τους πρόσφυγες. Απλά θα πνίγουμε και θα δολοφονούμε περισσότερους. Αλλά θα έρχονται κι άλλοι…
Η μόνη λύση (ΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΗ ΑΛΛΑ Η ΜΟΝΗ!) είναι να εξεγερθούμε, να απαιτήσουμε, να ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ανθρώπινες συνθήκες και γι’ αυτούς και για όλους μας, παντού.
Και ΩΣ ΤΟΤΕ, να απαιτήσουμε νομιμοποίηση και ταξιδιωτικά έγγραφα για όλους τους μετανάστες. Να απαιτήσουμε από την ΕΕ να πάρει πίσω τη σύμβαση Δουβλίνο 2, που τους εγκλωβίζει εδώ φτιάχνοντας μια Ελλάδα μόνο με είσοδο αλλά χωρίς έξοδο! Μόνο έτσι θα σταματήσουν να στοιβάζονται στην Ελλάδα, καθώς η μεγάλη πλειοψηφία τους θα φύγει για την Ευρώπη. Δε θα κάθεται να υποφέρει στα υπόγεια του Αγ. Παντελεήμονα και να ξυλοκοπιέται από αστυνομία και φασιστοειδή. Να απαιτήσουμε ίσα μεροκάματα για έλληνες και ξένους. Μόνο έτσι θα σταματήσουν «να μας παίρνουν τις δουλειές».

Φοβάται όμως, τρέμει η ελληνική κοινωνία την επαφή με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της. Το 1923 έβριζε «τουρκόσπορους»και «παστρικές» τους μικρασιάτες και πόντιους πρόσφυγες και τους θεωρούσε ψωριάρηδες και χολεριασμένους.
Οι έλληνες ξεχνάνε ή δεν έχουν τη γνώση πως και οι ίδιοι, δεν είναι, ακριβώς, γνήσιοι απόγονοι του Περικλή και του Αριστοτέλη, αλλά έχουν προσμιχθεί στη διάρκεια των αιώνων με ένα σωρό άλλους λαούς που έχουν έρθει στον ελλαδικό χώρο είτε με μετανάστευση, είτε με μετακινήσεις πληθυσμών. Είτε το γουστάρουμε είτε όχι, είμαστε πρόσμιξη Ελλήνων, Σλάβων (μετανάστευση κατά εκατοντάδες χιλιάδες τον 8ο μ.Χ. αιώνα), Βλάχων, Αρβανιτών (το μισό ’21 ήταν Αρβανίτες –Αλβανοί δηλαδή), Τούρκων, Φράγκων κι ένα σωρό άλλων. Δεν υπήρξε «καθαρό» Ελληνικό αίμα ποτέ και, πολύ περισσότερο, δεν θα υπάρξει στο μέλλον.
Αν υπήρχε λογική κι όχι μίσος, φοβία και ρατσισμός θα καταλάβαιναν όλοι πως είναι αναπόφευκτο πια η Ευρώπη εκτός από χριστιανούς να έχει και μουσουλμάνους, όπως κι όλες τις θρησκείες. Πρόβλημα είναι η ύπαρξη φανατικών όλων των θρησκειών κι όχι η συνύπαρξη των θρησκειών (π.χ. στις ΗΠΑ η βία ασκείται από τους φανατικούς ακροδεξιούς χριστιανούς).
Αν υπήρχε λογική κι όχι φοβία και μίσος μέσα στα σωθικά της ελληνικής κοινωνίας, θα αντιλαμβανόταν ορθά το πρόβλημα της εγκληματικότητας. Η ελληνική κοινωνία, δικαιολογημένα, φοβάται τη μικροεγκληματικότητα του φτωχοδιάβολου (μετανάστη, πρεζονιού, φτωχού) μην τυχόν της κλέψει το πορτοφόλι. Την ίδια στιγμή ΟΜΩΣ, ανέχεται να ληστεύεται νόμιμα από τα λαμόγια με τις γραβάτες. Ανέχεται να ληστεύουν τους μισθούς και τις συντάξεις της, ο ΕΛΛΗΝΑΣ πρωθυπουργός και η ΕΛΛΗΝΙΚΗ κυβέρνηση. Ανέχεται να ληστεύουν τον ιδρώτα της μια χιλιάδα ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ οικογενειών και να μεταφέρουν δισεκατομμύρια στις τράπεζες της Ελβετίας. Ανέχεται να πεθαίνει καθημερινά στους εγκληματικούς δρόμους των ΕΛΛΗΝΩΝ μεγαλοεργολάβων. Ανέχεται ΕΛΛΗΝΕΣ υπουργούς να κλείνουν τα δημόσια νοσοκομεία και τα σχολεία της. Ανέχεται να πέφτει στην κατάθλιψη από την ανεργία που δημιουργούν όχι οι ξένοι, μα οι ΕΛΛΗΝΕΣ επιχειρηματίες που κλείνουν τα εργοστάσιά τους και τα μεταφέρουν όπου γης έχει φτηνότερα μεροκάματα.
Η ελληνική κοινωνία σιχαίνεται τους ξένους στη Νομική και στους δρόμους, αλλά ανέχεται τους Κινέζους μαφιόζους της Cosco, που έφερε ο Παπανδρέου στον Πειραιά.
Η ελληνική κοινωνία ανέχεται τους Γερμανούς της Siemens να λαδώνουν τους ΕΛΛΗΝΕΣ πολιτικούς που η ίδια ψηφίζει.
Ανέχεται (ε καλά, με λίγη γκρίνια απ’ τον καναπέ) τους ξένους της Τρόικας και όλους τους ΕΛΛΗΝΕΣ βουλευτές που ψήφισαν το μνημόνιο.
Κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας ανέχεται και επιβραβεύει τα ακροδεξιά κατακάθια του ΛΑΟΣ και της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ, τους απόγονους των ΕΛΛΗΝΩΝ δωσίλογων της γερμανικής κατοχής.
Δεν ανέχεται τους ξένους η ελληνική κοινωνία. Εκτός…
Εκτός αν είναι στριπτιτζούδες εκεί γίνονται τα μπάτσελορ πάρτι.
Εκτός αν είναι πουτάνες που στα κορμιά τους το παίζουν εραστές, οι ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ στα μπουρδέλα όλης της χώρας.
Εκτός αν παίρνουν άθλια μεροκάματα για να μαζεύουν ελιές, να φτιάχνουν τα μερεμέτια στο σπίτι και να σκατοσφουγγίζουν τους ηλικιωμένους γονείς.
Εκτός αν δεν απαιτούν ίσα δικαιώματα όπως πρέπει να έχουμε όλοι. (Παρεμπιπτόντως, «ποιοι είναι αυτοί οι ψωριάρηδες που απαιτούν δικαιώματα την ώρα που, καλά καλά, δεν έχουμε εμείς οι Έλληνες»;
Δεν απαιτεί η ηρωική ελληνική κοινωνία δικαιώματα (και) για την ίδια. Βρίζει μόνο, χοντραίνει κώλο στον καναπέ, και απαιτεί να μην έχει αξιοπρέπεια και δικαιώματα και κανένας άλλος…
(Παρεμπιπτόντως, ξανά, οι απολίτιστοι Αλβανοί με ένα (1) μόνο βίντεο που αποδείκνυε τη διαφθορά ενός (1) κυβερνητικού στελέχους, τα έκαναν γης μαδιάμ σε όλη τη χώρα τους. Το πλήρωσαν με 3 νεκρούς. Οι ηρωικοί από αιώνες Έλληνες, τι κάνουν για τη διαφθορά των δικών τους πολιτικών; Τις μέρες που τα κανάλια λύσσαγαν με τη Νομική παραγραφόταν ΚΑΙ το σκάνδαλο στο Βατοπέδι.)

ΥΓ 1. Είναι βέβαιο πως τα επόμενα χρόνια θα ζήσουμε μεγάλες συγκρούσεις. Είτε θα σφαχτούμε μεταξύ μας –έλληνες με μετανάστες, εργαζόμενοι με άνεργους, δημόσιοι με ιδιωτικούς, νέοι με μεγαλύτερους- δηλαδή οι φτωχοί μεταξύ μας, είτε θα στρέψουμε τα όπλα μας απέναντι στους πραγματικούς φταίχτες, τα αφεντικά της Ελλάδας και του κόσμου και θα προσπαθήσουμε για τις κοινωνίες της ισότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ όλων. Η επιλογή είναι δική μας.
ΥΓ 2. Με αφορμή τα γεγονότα της Νομικής. Η Νομική σχολή δε βρίσκεται εκεί ούτε για να φτιάχνει καριέρες καθηγητών, ούτε για εκδρομές των φοιτητών στη Μύκονο. Βρίσκεται εκεί πρώτα και κύρια για να διδάσκει τα ανθρώπινα δικαιώματα ΟΛΩΝ και κάποιες έννοιες όπως και αυτή του ασύλου! (Το τραγικό είναι πως η παρουσία των προσφύγων εκεί δεν παρεμπόδιζε καν τα μαθήματα καθώς βρίσκονταν σε ανακαινιζόμενο κτήριο)!
ΥΓ 3. Σε όσους επιθυμούν την κατάργηση του ασύλου, δύο παρατηρήσεις:
α. Το άσυλο θεσπίστηκε για την προστασία όλων των πολιτών από δικτατορικά καθεστώτα. Ευτυχώς που η Ελλάδα του μνημονίου είναι δημοκρατία!
β. Εύχομαι, τα παιδιά όλων μας, που θα μεγαλώνουν χωρίς κανένα δικαίωμα, όταν θα βρίσκονται στους δρόμους (α λα Αίγυπτος κ Τυνησία) κυνηγημένα από την αστυνομία και το στρατό και θα ψάχνουν καταφύγιο παντού, να θυμούνται πως το κοινωνικό άσυλο καταργήθηκε επειδή το απαίτησαν οι γονείς τους. Οι γονείς τους, που δεν απαίτησαν την κατάργηση του βουλευτικού ασύλου.
ΥΓ 4. Τη δεκαετία του ’30 , η γερμανική κοινωνία πίστεψε τους ναζί κι έκανε τους Εβραίους αποδιοπομπαίους τράγους για την οικονομική κρίση της Γερμανίας. Αποτέλεσμα ήταν η εξόντωσή τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μήπως η Ιστορία επαναλαμβάνεται;
Σε όσους συμπατριώτες μου έχουν δηλητηριάσει την ψυχή τους με μίσος, ξεχνώντας πως οι άνθρωποι κάθε χρώματος είναι ίδιοι, ντροπή…

ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΠΕΤΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΟΑΕΔ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ

Τα σάπια δόντια του "ΧΑΜΟΓΕΛΟΥ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ"

2010-06-29T21:59:00.004+03:00

Mία παλιά αντιδικία του κοινωνικού αγωνιστή και δικηγόρου Κώστα Παπανικολάου το 2004 με τους μπάτσους του αστυνομικού τμήματος Π. Φαλήρου, και οι πρόσφατα κερδισμένες δίκες σε βάρος τους, οδήγησαν το 2010 σε μια μεθόδευση αντάξια των κρατικών μηχανισμών και των ΜΚΟ με το ανθρωπιστικό προσωπείο, με την άσβεστη δίψα για την αλλοτρίωση της παιδικής ψυχής . Οι δικηγόροι Κώστας Παπανικολάου και Αδαμαντία Παπαπαναγιωτάκη κατήγγειλαν το Νοέμβρη του 2004 την εισβολή των μπάτσων στο σπίτι τους και την απαγωγή του παιδιού τους μετά από ανώνυμες καταγγελίες για δήθεν κακοποίηση, που είχαν φτάσει στην εισαγγελία ανηλίκων μέσω της ΜΚΟ «Χαμόγελο του παιδιού» .
Το ιστορικό της κράτησης στο νοσοκομείο Παίδων, του πεντάχρονου τότε Βαγγέλη είχε καταγγελθεί στο Δικηγορικό Σύλλογο, είχε δημοσιευθεί στην Ελευθεροτυπία και σε ιστοσελίδες. Η απελευθέρωση του τότε μετά από 20ήμερο έληξε με το δικαστήριο, στο οποίο οι γονείς φυσικά δεν έχασαν την επιμέλεια, όπως απαιτούσαν οι «φιλεύσπλαχνοι» φορείς… Οι γονείς του μικρού Βαγγέλη, φυσικά δεν άφησαν έτσι το θέμα και κατέφυγαν με μηνύσεις και αγωγές κατά των εμπλεκομένων στην απίστευτη μεθόδευση απαγωγής και κράτησης του παιδιού τους. Κέρδισαν τα ποινικά δικαστήρια και εκκρεμούν αγωγές κατά των φυσικών προσώπων, του κράτους και της ΜΚΟ «Χαμόγελο του Παιδιού» και στις οποίες με κερδισμένα ήδη τα ποινικά δικαστήρια, τα πράγματα δεν θα είναι εύκολα για τους συνεργούς της απαγωγής του μικρού Βαγγέλη.
Μια τέτοια εξέλιξη όμως και ένα δεδικασμένο εις βάρος του κράτους και των θεραπαινίδων ΜΚΟ δεν ευνοεί τα σχέδια τους και θέλουν να έχουν κάτι στα χέρια τους πριν να είναι αργά…

Έτσι την προηγούμενη Τετάρτη 16 Ιουνίου στις 11.30 το πρωί, με αφορμή ένα συμπτωματικό άσχετο περιστατικό, η οικογένεια Παπανικολάου, δέχτηκε «επίσκεψη» μεγάλου αριθμού ένστολων και πάνοπλων ανδρών της αστυνομίας, οι οποίοι εισέβαλαν στο σπίτι τους και έσυραν τους γονείς και το παιδί τους στο δρόμο και οι γονείς φυσικά όπως όφειλαν αντέδρασαν. Αρχικά τους είπαν ότι θα πάνε στο τμήμα σχετικά με μια υπόθεση τους, αλλά όμως στο δρόμο μαζί με τους μπατσους περίμενε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ… στο οποίο τους πέταξαν σα τσουβάλια και τους μετέφεραν στο ΨΝΑ στο Δαφνί.
Υπήρχε λέει καταγγελία σε βάρος τους για Ακούσιο Έγκλεισμό… τους έκλεισαν με τον χουντικό νόμο περί εγκλεισμού 104/73 και όχι με τον ισχύοντα 2071/92, (που δεν κάνει δεκτές τις καταγγελίες γειτόνων και αλλων άσχετων) για την προστασία των ψυχικά πασχόντων ώστε να αποφεύγονται παράνομοι εγκλεισμοί για αλλότριους σκοπούς. Σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο 2071 / 1992 περί ακούσιας νοσηλείας , δηλαδή τον εγκλεισμό κάποιου σε ψυχιατρική κλινική οι προυποθέσεις είναι:
α. Ο ασθενής να πάσχει από ψυχική διαταραχή.
β. Να μην είναι ικανός να κρίνει για το συμφέρον της υγείας του.
γ. Η έλλειψη νοσηλείας να έχει ως συνέπεια είτε να επιδεινωθεί η κατάσταση της υγείας του, ή Η νοσηλεία ασθενή που πάσχει από ψυχική διαταραχή να είναι απαραίτητη για να αποτραπούν πράξεις βίας κατά του ίδιου ή τρίτου.
Η αδυναμία ή η άρνηση προσώπου να προσαρμόζεται στις κοινωνικές ή ηθικές ή πολιτικές αξίες, που φαίνεται να επικρατούν στην κοινωνία, δεν αποτελεί καθ’ αυτή ψυχική διαταραχή.
Όσο για την κακόβουλη καταγγελία του 2010 που οδήγησε των εγκλεισμό των γονιών και του ανήλικου, αφορά μια εξύβριση και μια αναγραφή συνθήματος σε κοινόχρηστο χώρο, ο οποίος ούτε καν ηλεκτροδοτείται με σκόπιμη ευθύνη των καταδοτών που υπέγραψαν την αίτηση για τον εγκλεισμό των τριών ανθρώπων.
Αρχικά τους είπαν ότι θα παραμείνουν και οι τρεις μαζί, αλλά μόλις προσκομίστηκαν εκεί , η μητέρα του μικρού Βαγγέλη σπρώχτηκε και κλειδώθηκε, ώστε με αυτόν τον τρόπο να της αποσπάσουν το παιδί και να το δώσουν στους «υπεύθυνους» ανθρώπους του «Χαμόγελου του παιδιού», οι οποίοι με τη σειρά τους το μετέφεραν στο νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία, σκεφτόμενοι ότι η για δεύτερη φορά εμφανής εμπλοκή τους στη μεθόδευση θα απέβαινε σε βάρος τους…
Με συνοπτικές διαδικασίες και την εξουσία που δίνει η επιστήμη της ψυχιατρικής καταστολής, ο Κώστας Παπανικολάου και η Αδαμαντία Παπαπαναγιωτάκη, κρίθηκαν ότι χρήζουν αναγκαστικού εγκλεισμού στο κολαστήριο του ψυχιατρείου, ενώ το παιδί με εισαγγελική εντολή παραμένει στο νοσοκομείο Παίδων. Ο Κώστας Παπανικολάου που, όπως ήταν φυσικό, καταλήφθηκε από φόβο, τρόμο και έγνοια για την τύχη του παιδιού και της γυναίκας του, « δέχτηκε» την άμεση «περιποίηση» της ψυχιατρικής καταστολής με κοκταίηλ φαρμάκων και ενέσεων, που είχαν σαν αποτέλεσμα την Παρασκευή να αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα, έχασε τις αισθήσεις του και του γύρισε η γλώσσα και πήρε πολύ για να συνέλθει.
Ο Κώστας Παπανικολάου, έχει σοβαρό πρόβλημα με την όραση του με προχωρημένο καταρράκτη χρειάζεται τη βοήθεια της συντρόφου του για να κινηθεί. Αρχικά είχαν υποσχεθεί ότι οι δύο έγκλειστοι θα παραμείνουν μαζί, αλλά για λόγους προφανείς τους χώρισαν η Αδαμαντία Παπαπαναγιωτάκη παραμένει έγκλειστη στο 5ο τμήμα του ΨΝΑ, ενώ ο Κώστας Παπανικολάου στο 6ο τμήμα, που έχει καταγγελθεί και στο Συνήγορο του Πολίτη για τις μεθοδεύσεις που ακολουθεί στον ακούσιο εγκλεισμό. Έτσι η επικοινωνία τους γίνεται μόνο κατά τα διαστήματα των επισκεπτηρίων .
Η Αδαμαντία Παπαπαναγιωτάκη σύμφωνα με τους ανθρωποφύλακες – γιατρούς που υπέγραψαν τον έγκλεισμό της « κατά τη διάρκεια της εξέτασης της έδινε λογικοφανείς απαντήσεις…» , δηλαδή σύμφωνα με τους «ειδικούς επιστήμονες», η «ψυχική της ασθένεια» είναι τέτοια, που μπορεί να «παραπλανήσει», να «υποδυθεί» την έχοντας σώας τα φρένας…(σ.σ συγχαρητήρια στους επιστήμονες).
Να σημειωθεί ότι η γιατρός που την έχει «αναλάβει» και έχει υπογράψει τον εγκλεισμό της, από την προηγούμενη Πέμπτη απουσιάζει από το ΨΝΑ, όλως τυχαίως. Αν και ο Κώστας Παπανικολάου, αντιμετωπίζει επί πλέον προβλήματα υγείας, όπως υψηλό δείκτη σακχάρου, που μπορεί σε μια τόσο στρεσογόνα κατάσταση να δημιουργήσει επιπλοκές, αυτό αφήνει παγερά αδιάφορους τους νησηλευτές του ΨΝΑ.
Ο μικρός Βαγγέλης που παραμένει έγκλειστος και μόνος στο νοσοκομείο Παίδων με τον επικείμενο κίνδυνο της ενδονοσοκομειακής λοίμωξης , δεν θέλει να φάει και ζητάει τους γονείς του. Η ακροαματική διαδικασία εκουσίας, δηλαδή το δικαστήριο που θα κρίνει την τύχη των γονιών, έχει οριστεί για τις 22 Ιουλίου.
Στο μεταξύ οι ανθρωποφύλακες του ψυχιατρικού κολαστηρίου, μπορούν με την άνεσή τους να γεμίσουν τον φάκελλο των ανθρώπων που είναι έρμαια στα χέρια τους, με επιστημονικοφανείς κακεντρέχειες και κακοήθειες , ώστε να επιτύχουν και την απαγόρευση της επιμέλειας των γονιών του μικρού Βαγγέλη και έτσι να δώσουν με αυτόν τον τρόπο κάποια «δυνατά» χαρτιά στους εμπλεκόμενους απαγωγείς κρατικούς και ΜΚΟ του μικρού Βαγγέλη, οι οποίοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα με την εξέλιξη των δικών. Eνώ παράλληλα οι αρχές έχουν αρπάξει και τα κλειδιά του σπιτιού τους και εισβάλουν ελεύθερα, όποια ώρα θέλουν, καταγράφοντας, ερευνώντας, λεηλατώντας τη ζωή των ανθρώπων, συντάσσοντας εκθέσεις κατά το δοκούν, χωρίς να υπάρχει κανείς να τους εμποδίσει ή να είναι παρόν σε ότι αυτοί σκαρώνουν.
Τα παραπάνω δεν είναι μια ακραία συμπτωματική περίπτωση Ακούσιου Εγκλεισμού, αλλά πρόκειται για μια επίδειξη και ένα δείγμα μεθόδων του κράτους και των τσιρακιών του, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να την γευθεί ο κάθε άνθρωπος που θα βρεθεί στο διάβα και το στόχαστρο κακόβουλων και καταδοτών που αναδύονται πάντα σε καιρούς οξυμένης κρατικής καταστολής όπως έχει δείξει η ιστορία.
Η “δίκη” τους έχει ορισθεί για τις 22 Ιουλίου
H καταγγελία των γονιών: http://lavame.wordpress.com/2010/06/25/%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%83-%CE%B5%CE%B3%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%BF%CF%83-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B1/
Η ιστορία της φυλάκισης του μικρού Βαγγέλη Παπανικολάου το 2004
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: http://archive.enet.gr/online/online_hprint.jsp?q=%25F0%25E1%25F0%25E1%25ED%25E9%25EA%25EF%25EB%25DC%25EF%25F5&a=&id=56950100
http://news.pramnos.net/story58-439.html
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=297274#top_page
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=280686
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=300393#top_page
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=296205
http://athens.indymedia.org/calendar/event.php?id=3483

1η Μάη: Να ξεσηκωθούμε!!!

2010-04-30T21:36:00.001+03:00

Να ομορφύνουμε το μέρος που ζούμε απογυμνώνοντάς το από κάθε εξουσιαστική κι εκμεταλλευτική σχέση

Μπροστά στις συνθήκες εξαθλίωσης που προωθεί το κράτος και η κυριαρχία, οι λύσεις που προτείνονται από τους διάφορους διεκπεραιωτές των κρατικών υποθέσεων είναι μεγαλύτερη ένταση της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης και υπομονή για καλύτερες μέρες που θα έρθουν…

Δεν είναι μάλιστα τυχαίο, πως όλες οι πολιτικές δυνάμεις που αντιπολιτεύονται τους τωρινούς διαχειριστές, στην ουσία δεν έχουν να προτείνουν κάτι διαφορετικό. Οι ευθύνες στρέφονται προς τους προηγούμενους, ενώ οι προηγούμενοι τις επιρρίπτουν στους προηγούμενους, αυτούς, δηλαδή, που είναι οι τωρινοί διαχειριστές.

Ένας φαύλος κύκλος που δεν οδηγεί πουθενά. Η πραγματικότητα είναι πολύ απλή: Όλοι τους έχουν συμμετάσχει στη διαχείριση της εξουσία, όλοι τους έκαναν αυτό που επιτάσσει η θέση τους ως διαχειριστών των υποθέσεων των σύγχρονων σκλάβων, που έχουν το «προνόμιο» να τους ονομάζουν «πολίτες».

Κάθε κομμάτι της εξουσίας προσπαθεί να προσεταιριστεί την αγωνία του κόσμου προβάλλοντας εφικτές και ανέφικτες λύσεις, πάντα μέσα στις λογικές του συστήματος.

Συγκεντρώσεις και πορείες προηγήθηκαν και άλλες θα ακολουθήσουν, προκειμένου να συσπειρωθούν οι άνθρωποι γύρω από τα παραρτήματα των κομμάτων.

Εμείς δεν θα προτείνουμε μοντέλα και πρακτικές αυτοδιαχείρισης και συνδιαχείρισης της εξαθλίωσης, δεν θα αναδείξουμε την συλλογική ιδιοκτησία ως καλύτερη από την ατομική, ούτε τον συλλογικό καπιταλισμό ως καλύτερο από τον ατομικό καπιταλισμό.

Δεν θα προτάξουμε τα αυτόνομα σωματεία βάσης ως καλύτερα ή ως λύση απέναντι στα εξαρτημένα από μονοκομματικούς μηχανισμούς.

Δεν θα προτάξουμε την βία σαν κάτι το καινούργιο και το ρηξικέλευθο. Ιστορικά, η βία που απαιτεί καλύτερες συνθήκες δουλείας είναι η πρωταρχική εκδήλωση της αποδοχής του συστήματος και τελικά της πάλης με ειρηνικά μέσα. Γίνεται λειτουργική μόνο στο βαθμό που αποτελεί συστατικό της συνολικότερης οπτικής και πορείας προς την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, προς την αναρχία. Προτάσσουμε, λοιπόν, την κοινωνική βία σαν ένα από τα μέσα για την καταστροφή του κράτους και των εκμεταλλευτικών σχέσεων.

Προτάσσουμε την αναρχική οργάνωση των ανθρώπων δίνοντας πρωταρχική σημασία, στις συνθήκες που υπάρχουν, στην αναρχική ομάδα.

Στην παρούσα κατάσταση, όπου οι καταπιεστές κι εκμεταλλευτές επιδεινώνουν τους όρους δουλείας, ας προτάξουμε τη δύναμη της ανθρώπινης ανυπακοής, του αυτοσεβασμού και της άρνησης των συνθηκών που μας ορίζουν.

Να εξεγερθούμε!

Να γεμίσουμε τους δρόμους και τα οδοφράγματα με όλα τα άχρηστα καταναλωτικά προϊόντα με τα οποία θέλουν να μας κρατούν σκλαβωμένους.

Να αδειάσουμε τα μαγαζιά από τα εμπορεύματα.

Να γκρεμίσουμε τις πολυκατοικίες που μας κρύβουν τον όμορφο ορίζοντα που μας έχει χαρίσει η μάνα γη.

Να διασκορπιστούμε σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του ελλαδικού χώρου κι ακόμα παραπέρα, διαδηλώνοντας πως οι άνθρωποι χρειάζονται πολύ λίγα πράγματα για να ζουν καλά και ευχαριστημένοι.

Να απελευθερώσουμε το έδαφος από το τσιμέντο και την άσφαλτο για να μείνει χώρος ζωής για μας και τα χιλιάδες είδη του ζωικού και φυτικού κόσμου.

Να ομορφύνουμε το μέρος που ζούμε απογυμνώνοντάς το από κάθε εξουσιαστική κι εκμεταλλευτική σχέση.

Να απλοποιήσουμε τον τρόπο ζωής μας.

Να καταστρέψουμε την βιομηχανική κτηνωδία.

Να καταστρέψουμε τα κράτη και κάθε εξουσία.

Να ξεσηκωθούμε για την αναρχία!

30 Απριλίου 2010

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ Αθήνας

Αναφορά στο σύντροφο Λάμπρο Φούντα (Αναδημοσίευση)

2010-03-12T21:29:00.003+02:00

Αναδημοσιεύουμε κείμενο που έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο (π.χ. Indymedia)και αφορά τον σύντροφο Λάμπρο Φούντα που έπεσε νεκρός μετά απο ανταλλαγή(;) πυροβολισμών με αστυνομικούς στη Δάφνη, ξημερώματα Τετάρτης:

Αναφορά στο σύντροφο Λάμπρο Φούντα

Ο αγώνας όσων παλεύουν ενάντια σε κάθε μορφής εξουσία, που αγωνιούν για κάθε «στιγμή» που δεν πρέπει να «πάει χαμένη» και διατηρούν με πείσμα την πεποίθηση ότι δεν είμαστε αδύναμοι να στεριώσουμε έναν κόσμο ελεύθερο και ανεξούσιο, απέχει από κάθε είδους μυθολογία όσο η γη από το φεγγάρι.

Ο αγώνας αυτός είχε, έχει και θα έχει αμέτρητους νεκρούς, αιχμάλωτους, αλλά και ανθρώπους που παραιτούνται γιατί χάνουν τις ελπίδες τους ή συμβιβάζονται γιατί η εξουσία βρήκε την «μικρή» ή την «μεγάλη» τιμή για να τους αγοράσει.

Όποιοι, λοιπόν, ψάχνουν για αγιογραφίες, για μάρτυρες ή για σωτήρες, για ήρωες και «ιερά τέρατα», δεν διαφέρουν τελικά σε τίποτα από εκείνους, που δεν χάνουν ευκαιρία να δείχνουν με το δάκτυλο τούς «τυχοδιώκτες», «τα απολωλότα πρόβατα», τους «ύποπτα παρεκκλίνοντες», τους πολιτικά «χαμένους από χέρι». Αναλώσιμα τα «υπερβατικά όντα» που εικονίζουν οι μεν, αναλώσιμοι και οι «ακραίοι» από τους οποίους διαχωρίζονται οι δε. Και στην μια περίπτωση και στην άλλη το ζητούμενο είναι η λήθη όσο και αν ευαγγελίζονται το αντίθετο οι υπέρμαχοι της μιας ή της άλλης κατηγορίας. Για «θυσιασμένους» μιλούν «εκστασιασμένοι» οι μεν, τα όρια της «απώλειας» προσδιορίζουν και οι δε με πολιτική ευλάβεια. Εξ ίσου ελάχιστη σημασία έχει αν η σύγκλιση επιτυγχάνεται λόγω φανατισμού ή ψευδαισθήσεων, άγνοιας ή σκοπιμότητας, για λόγους πολιτικής επιβίωσης και προβολής ή εν μέσω ασκήσεων δογματισμού. Φωνασκούν οι εν λόγω «αντιτιθέμενοι» για να πείσουν ότι έχουν «ανοιχτούς λογαριασμούς» μεταξύ τους, αλλά η απάτη δύσκολα μπορεί να κρυφθεί.

Αλλά ας είναι. Το «έργο» είναι μεν θλιβερό και χιλιοπαιγμένο, αλλά η πεπατημένη αποπνέει πάντα «σιγουριά». Πάντα; Ή μήπως όχι;

Τα παρακάτω λόγια, αλλά και όσα προηγήθηκαν, δεν αποτελούν προϊόν κάποιας υποχρέωσης ούτε καθήκοντος. Ούτε μέρος κάποιας επαναστατικής νεκρολογίας. Βρίσκονται μακριά και εχθρικά σε κάθε είδους προσπάθεια μυθοποίησης, οικειοποίησης, εμπλοκής ή απεμπλοκής, ενάντια στη λάσπη και την απαξίωση, που προσπαθεί ήδη να διοχετεύσει η εξουσία μετά την δημοσιοποίηση της ταυτότητας και της φωτογραφίας ενός νεκρού «τρομοκράτη» ύστερα από συμπλοκή με μπάτσους στην Δάφνη.

Ο Λάμπρος Φούντας, που έπεσε νεκρός κατά την ανταλλαγή πυροβολισμών με πλήρωμα περιπολικού στην περιοχή της Δάφνης είναι γνωστός για την αναρχική του δράση. Συμμετείχε από μαθητής λυκείου σε κοινωνικές πρακτικές και λίγο αργότερα στην Αναρχική Ομάδα ΜΑΥΡΟ ΑΓΚΑΘΙ, που εξέδιδε το έντυπο ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ. Είχε δράση και συμμετοχή σε πορείες, συγκεντρώσεις, κοινωνικές συγκρούσεις, διαδηλώσεις, αφισοκολλήσεις, συζητήσεις και εκδηλώσεις.

Ήταν ένας από τους χιλιάδες νέους που δεν εντάχθηκαν εκείνη την περίοδο σε καμία κομματική νεολαία, που συμμετείχαν στις μαθητικές καταλήψεις, διαδηλώσεις και συγκρούσεις πριν και μετά την δολοφονία του καθηγητή Ν. Τεμπονέρα στην Πάτρα, οι οποίοι εμπνεύσθηκαν από τα εξεγερτικά γεγονότα του Γενάρη του 1991, αλλά και από αναρχικές απόψεις και πρακτικές, που τις οικειοποιήθηκαν με μια ζωντάνια που είναι φτωχές οι λέξεις να αποτυπώσουν. Η Αναρχική Ομάδα Μαύρο Αγκάθι, μέχρι την διάλυση της, συμμετείχε στην Συνεργασία Αναρχικών Ομάδων και Ατόμων για την Κοινωνική Αλληλεγγύη και την Πολύμορφη Δράση.

Κατά την κατάληψη του Πολυτεχνείου το 1995, που έγινε ανήμερα της επετείου για την εξέγερση του 1973, ο Λάμπρος Φούντας βρέθηκε ανάμεσα στους 504 που συνελήφθηκαν από τις κατασταλτικές κρατικές δυνάμεις, που εισέβαλαν το πρωινό της 18ης Νοεμβρίου 1995 στο χώρο του Πολυτεχνείου της Αθήνας. Ήταν, λοιπόν, ανάμεσα σε τόσους και τόσους νέους αυτής της «γενιάς» που βιάστηκαν οι πολιτικώς «ορθοί» να χαρακτηρίσουν «χαμένη». Ανάμεσα σε όλους εκείνους τους συντρόφους που διάλεξαν μεριά και «ταξίδεψαν» την δεκαετία του ’90 από πορεία σε πορεία, από οδόφραγμα σε οδόφραγμα, στεκόμενοι αλληλέγγυοι με πάθος σε κάθε κοινωνικό κομμάτι επέλεγε να αντιπαρατεθεί με την εξουσία, με τα λάθη τους και τα σωστά τους την διαφορετικότητά τους αλλά και το πείσμα τους, διαψεύδοντας την κάθε εξουσία, που τους ήθελε «περαστικούς» από τους κοινωνικούς αγώνες. Όχι ότι δεν υπήρξαν και τέτοιοι. Το αντίθετο μάλιστα. Με τον Λάμπρο από τότε βρεθήκαμε τόσες και τόσες φορές πλάι-πλάι σε πορείες, συγκρούσεις και οδοφράγματα.

Πιστεύουμε, λοιπόν, ακράδαντα ότι εκείνο που αφήνουν πίσω τους οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι είναι ΤΑ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΙ ΟΧΙ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΑ στην απελευθερωτική διεργασία από τα δεσμά της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης. Αυτά αποτελούν παρακαταθήκη που ξεπερνά τις όποιες ανάγκες, αποφάσεις ή επιλογές.

Επειδή, τα μέσα δεν αποτελούν αυτοσκοπό, δεν διαχωρίζουν όσους αγωνίζονται, αλλά απελευθερώνουν δυνατότητες, δεν καθαγιάζουν όσους επιλέγουν την μια ή την άλλη μορφή, ούτε τους εξυψώνουν γεμίζοντας τους με οποιουδήποτε είδους παράσημα. Δεν υπάρχουν γενικά και αόριστα άδικα χαμένοι σύντροφοι. Ούτε το κύριο, σ’ αυτές τις περιπτώσεις, είναι η αναζήτηση επιχειρησιακών λαθών.

Άλλο τόσο, όμως, δεν μας κάνει και η λογική ότι οι εξηγήσεις είναι προνόμιο των ιερατείων, των μυημένων ή κάποιων περισπούδαστων εσωτερικών υποθέσεων ή ότι απέναντι σ’ όσους κάθε φορά ασχολούνται με υποθέσεις και πλέκουν σενάρια η απάντηση μπορεί να αρχίζει και να τελειώνει με το απόφθεγμα: οι «απώλειες» είναι «αναγκαίο κακό». Οι τοποθετήσεις πρέπει να είναι ντόμπρες και σταράτες.

Κλείνουμε, αποχαιρετώντας τον Λάμπρο με μία ινδιάνικη ευχή (και βεβαιότητα):

«Την επόμενη φορά (που θα βρεθούμε) θα είναι καλύτερα!»

11/3/2010

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ ΑΘΗΝΑΣ

Προβολή ταινίας και συζήτηση στο Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας(κάτω αίθουσα)

2010-03-06T19:21:00.007+02:00

Προβολή ταινίας "Libertarias" του V. Abanta και συζήτηση στο Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας, την Δευτέρα 8 Μάρτη στις 7μμ. από την συλλογικότητα "ανταρσία στον εύριπο".

Ένας χρόνος μετά τη δολοφονία του Αλέξη- ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ - ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ

2009-12-06T09:14:00.003+02:00

Κατάληψη στο Πολυτεχνείο πραγματοποιήθηκε χθες το βράδι μετά τις εφόδους της αστυνομίας στο χώρο ΡΕΣΑΛΤΟ και τη γενικότερη αστυνομοκρατία των τελευταίων ωρών.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από το ελληνικό κράτος, ο στρατός κατοχής του καθεστώτος επιχειρεί να καταλάβει κάθε γωνιά της πόλης. Οι ένστολοι δολοφόνοι εισέβαλαν στο αυτοδιαχειριζόμενο στέκι ΡΕΣΑΛΤΟ στο Κερατσίνι και στο κατειλημμένο δημαρχείο του Κερατσινίου. Επιτέθηκαν σε νεολαίους, απέκλεισαν πολιτικούς και κοινωνικούς χώρους αγώνα, περικύκλωσαν την περιοχή των Εξαρχείων και το Πολυτεχνείο, προχωρώντας σε μεγάλο αριθμό προσαγωγών και συλλήψεων που συνεχίζονται μέχρι αυτή την ώρα. Τα φερέφωνα του καθεστώτος, τα ΜΜΕ, αναμεταδίδουν την κρατική προπαγάνδα δημιουργώντας κλίμα τρομοϋστερίας.

Ένα χρόνο μετά την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη, το σύστημα της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης επιχειρεί να ξανακερδίσει το χαμένο έδαφος. Επιχειρεί να επιβάλει ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης προκειμένου να ανακόψει την κοινωνική οργή και να επιβάλει σιγή νεκροταφείου στην κοινωνία.

Με βάση τις συνθήκες κατοχής που διαμορφώνονται σε όλη την πόλη, καταλαμβάνουμε το χώρο του Πολυτεχνείου. Καλούμε κάθε αντιστεκόμενο στη συνέχιση του αγώνα με κάθε μέσο. Κρατάμε τον χώρο και δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας σε όσους αντιμετωπίζουν την κρατική καταστολή.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΑΧΘΕΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΑΥΡΙΟ, 6 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ʼ09, ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, 1.30 μ.μ.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ
ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ…

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

Ποια γεγονότα οδήγησαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου του 1973 (Μέρος Β΄)

2009-11-16T18:42:00.003+02:00

Το μέρος αυτό αναφέρεται στο διάστημα που ακολούθησε από το δημοψήφισμα που διενήργησε το καθεστώς έως και την εξέγερση. Τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν με γρήγορους και απρόβλεπτους ρυθμούς. Από την ουσιαστική πλευρά του όλου ζητήματος, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα η διαπλοκή αλλά και η σύμπλευση των αντιτιθέμενων και ανταγωνιστικών κατευθύνσεων των κομματικών μηχανισμών ΚΚΕ, ΚΚΕ εσ. και των λοιπών εξουσιαστικών φορέων σε σχέση με τις διαθέσεις του κόσμου είναι πασιφανής, όπως θα διαπιστωθεί από τα όσα αναφέρονται στη συνέχεια.

Διαβάστε αναλυτικά στο παρακάτω link του www.anarchypress.gr και συγκεκριμένα:
http://anarchypress.wordpress.com/2009/11/09/

Ποια γεγονότα οδήγησαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου του 1973 (Μέρος Α΄)

2009-11-15T20:33:00.004+02:00

Ποια γεγονότα οδήγησαν στην εξέγερση του Πολυτεχνείου του 1973 (Μέρος Α΄)

[Καθώς συμπληρώνονται 36 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973, είναι χρήσιμο και δημιουργικό το να επαναφέρονται και να «αναμοχλεύονται» μνήμες. Το κείμενο που ακολουθεί είναι μια περιεκτική παρουσίαση των γεγονότων (από έναν που συμπεριλαμβάνεται στους 300 προβοκάτορες σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΚΚΕ) και φτάνει μέχρι το δημοψήφισμα που προκήρυξε το καθεστώς, που επικράτησε μετά την 21η Απριλίου 1967.]

Διαβάστε αναλυτικά στο παρακάτω link του www.anarchypress.gr
http://anarchypress.wordpress.com/2009/11/08/

ΛΑΡΚΟ: Το Κράτος ρυπαίνει το Κράτος δολοφονεί...

2009-10-31T17:05:00.002+02:00

Με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις που σημειώνονται στο θέμα της ΛΑΡΚΟ και του εξασθενές χρωμίου, δημοσιεύουμε αφίσα της Οικολογικής Δράσης στην Εύβοια που κυκλοφορεί αυτή τη περίοδο.

Η ΛΑΡΚΟ και η ρύπανση του Ευβοϊκού Κόλπου

2009-10-13T20:15:00.001+03:00

Το ζήτημα της Ρύπανσης του Ευβοϊκού Κόλπου

Η ρύπανση του Κόλπου είναι δυστυχώς αδιαμφισβήτητη και επιπρόσθετα διαρκώς εντεινόμενη. Η παρουσία βιομηχανικών μονάδων όπως ΛΑΡΚΟ, Σόγια, Τσιμέντα, Νεοχημική λίγο ως πολύ επιδρούν στην σταδιακή απαξίωση του Κόλπου. Η συμβατική γεωργική παραγωγή με τη χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων σε περιοχές όπως Μεσσάπια και Ληλάντιο επιδρούν επιβαρυντικά στο θαλάσσιο οικοσύστημα, παράλληλα με τα αστικά απόβλητα και τις μεγάλες εγκατάστασεις ιχθυοκαλλιεργειών.
Τα νιτρικά και η αμμωνία εμφανίζουν αρκετά μεγάλες συγκεντρώσεις, κυρίως στο Ν. Ευβοϊκό, ενώ ο Β. Ευβοϊκός παρουσιάζει αυξημένες συγκεντρώσεις θρεπτικών πυριτικών, νιτρικών και φωσφορικών, κυρίως σε βάθη μεγαλύτερων των 100 μέτρων. Επίσης οι παρατηρούμενες αυξημένες επιφανειακές τιμές αμμωνιακών οφείλονται στα λύματα των παράκτιων τουριστικών οικισμών.
Γενικά, το παλιρροϊκό ρεύμα του Ευρίπου, τα θαλάσσια ρεύματα και τα καλά οξυγονωμένα νερά του Ευβοϊκού «προφυλάσσουν» σημαντικά και ως ένα βαθμό την θαλάσσια περιοχή από έντονα φαινόμενα ρύπανσης. Διαφορετικά σήμερα θα μιλάγαμε για έναν «νεκρό» κόλπο.
Άλλωστε μόλις πέρσι δημοσιοποιήθηκε η ύπαρξη υδραργύρου, καδμίου και αρσενικού σε ψάρια που προέρχονταν και από τον ευβοϊκό. Οι συγκεντρώσεις των συγκεκριμένων τοξικών προκαλούν προβλήματα στο συκώτι και τα νεφρά, στο νευρικό σύστημα, στον μυϊκό ιστό και στο ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα. Ενώ διαρκής είναι η παρουσία τοξινών στα μύδια και άλλων βιοτοξινών (DSP) σε όστρακα της περιοχής. Επιπλέον πριν από λίγους μήνες στον Μαλιακό Κόλπο, που επικοινωνεί με τον ευβοικό στην βόρεια πλευρά του, παρατηρήθηκε μαζικός θάνατος ψαριών λόγω της ανάπτυξης τοξικού φυτοπλαγκτόν. Και ασφαλώς όπως πάντα οι αρχές ήταν καθησυχαστικές και ας έχει πληγεί σημαντικό μέρος του πληθυσμού των ψαριών.

ΛΑΡΚΟ: Ο Μέγας Χορηγός Ρύπανσης του νησιού

Ως γνωστό, η μεταλλευτική εταιρεία ΛΑΡΚΟ, που τόσο στη Κεντρική Εύβοια όσο και στη Φθιώτιδα δημιουργεί τεράστια οικολογική καταστροφή, εναποθέτει τη λεγόμενη «σκωριά» στο Β. Ευβοϊκό. Παρότι υπάρχει σειρά ερευνών, μελετών και δημοσιευμάτων για τη ρύπανση που προξενεί, ουσιαστικά βρίσκεται στο απυρόβλητο, λόγω της «ημι»-κρατικής της ιδιοκτησίας. Οι τελευταίες τρεις εργατικές δολοφονίες, στο χώρο εργοστασίου της ΛΑΡΚΟ επιβεβαιώνουν με τον πιο τραγικό τρόπο την ασυδοσία και τον κρετινισμό των διοικούντων. Αυτοί που δεν σέβονται ούτε τις ανθρώπινες ζωές είναι δυνατό να σεβαστούν το περιβάλλον; Παρότι η συνολική μας προσέγγιση είναι περισσότερο βιοκεντρική παρά ανθρωποκεντρική, πιστεύουμε ότι και αυτό το γεγονός έχει τη σημασία του. Όπως επίσης δεν γίνεται να μην αναφερθούμε στον ρόλο των συνδικαλιστών της εταιρείας που είτε ως εντολοδόχοι είτε ως συντεχνιακά σκεπτόμενοι, απειλούν με ανακοινώσεις όποιους εγείρουν περιβαλλοντικά θέματα. Ο γνωστός συνδικαλισμός του δημοσίου τομέα, ως πρώιμος κοινοβουλευτικός βίος. Επιπλέον, μην μας διαφεύγει ότι αρκετά μεγαλοστελέχη και συνδικαλιστές της ΛΑΡΚΟ καλύπτουν θέσεις και αξιώματα σε Δημοτικά Συμβούλια περιοχών που δρα.
Στο παρόν κείμενο, όμως, θα επικεντρωθούμε με τη μόλυνση που προκαλεί η ΛΑΡΚΟ στο Β. Ευβοϊκό. Καταρχήν το ΕΛΚΕΘΕ (Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών) από το 1983 πραγματοποιεί έρευνες και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου αλλά κατά περίεργο(;) τρόπο καμία διαδικασία περιορισμού-έστω- της μόλυνσης δεν προχωρά. Η ΛΑΡΚΟ μεταφέρει με πλωτά μέσα από τον όρμο της Λάρυμνας, υπολείμματα της παραγωγικής της διαδικασίας, «σκωριά» και την ρίχνει στο βυθό του βόρειου ευβοϊκού. Η ετήσια ποσότητα «σκωριάς» που ρίχνεται στη θάλασσα κάθε χρόνο υπολογίζεται σε 2 εκατ. τόνους. Η υποθαλάσσια έκτασή της φτάνει τα 20 τετρ. χλμ. και το πάχος της φτάνει τα 2,5 μέτρα. Ουσιαστικά, δηλαδή αναφερόμαστε στη δημιουργία ενός τοξικού πυθμένα, τεραστίων διαστάσεων για τα στενά και κλειστά χαρακτηριστικά του Β. Ευβοϊκού. Η ΛΑΡΚΟ, βεβαίως, ισχυρίζεται ότι η σκωρία είναι «αδρανές υλικό» και δεν δημιουργεί κανένα κίνδυνο για το περιβάλλον. Η πραγματικότητα ασφαλώς είναι διαφορετική αφού το υλικό αυτό αντιδρά με το θαλασσινό νερό, με αποτέλεσμα να εκλύονται ποσότητες σιδήρου, νικελίου και χρωμίου. Η σκουριά επηρεάζει τα επίπεδα των μετάλλων, αυξάνοντάς τα στους οργανισμούς και στα ψάρια που διαβιούν στην περιοχή απόρριψης. Επιπλέον ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η πρόσφατη επισήμανση του ΕΛΚΕΘΕ ότι «τελευταία υπάρχουν στοιχεία για επιβάρυνση του θαλάσσιου οικοσυστήματος και από πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες πυρολυτικής προέλευσης», που πιθανώς συνδέονται με το εργοστάσιο και είναι καρκινογόνοι.

Οι επιπτώσεις στο θαλάσσιο οικοσύστημα από την εναπόθεση της σκουριάς είναι:
• Αλλοίωση της μορφολογίας του βυθού,
• Μεταβολή της βιοποικιλότητας, δηλαδή δεν είναι ικανοί όλοι οι οργανισμοί να αντέξουν τη συνεχή εναπόθεση και είτε πεθαίνουν είτε μεταναστεύουν,
• Μεταφορά μεταλλικών ιόντων στους θαλάσσιους οργανισμούς και στο ίζημα του πυθμένα.

Η αύξηση των μετάλλων στους θαλάσσιους οργανισμούς εμφανίζει διαχρονικά σημαντική ανοδική τάση. Πολλές μελέτες κάνουν λόγο για τη ρύπανση της «σκωριάς» και τις επιπτώσεις της, από το 1983 μάλιστα. Έτσι γνωρίζουμε ότι υπάρχουν έρευνες που επιβεβαιώνουν τη παρουσία βαρέων μετάλλων σε μύδια από τον όρμο της Λάρυμνας, συγκεντρώσεις χρωμίου, νικελίου και σιδήρου σε ψάρια και καρκινοειδή, που έχουν συλλεγεί από το 1991 ως το 1997, στην ίδια περιοχή. Το ρόλο που επιφυλάσσει το κράτος στους φορείς, όπως το ΕΛΚΕΘΕ, είναι καθαρά γνωμοδοτικός και περιορισμένος στην επιστημονική αποτύπωση, για ευνόητους διαχειριστικούς λόγους. Έτσι για παράδειγμα, παρότι οι εκτελεστές της εξουσίας γνωρίζουν αποδεδειγμένα ότι σειρά επιχειρήσεων μολύνει, αυτό το οποίο πράττουν είναι να λειτουργεί το κράτος ως επίσημος προστάτης των ρυπαντών. Μονάχα όταν οι πιέσεις και οι δράσεις είναι σαφείς, δυναμικές και αποφασιστικές έχουμε πιθανότητες να ορίσουμε καλύτερα τις ζωές μας. Με αδιαμεσολάβητο τρόπο είναι επιτακτική ανάγκη να παρακάμψουμε κάθε λογής πολιτικάντη και εκείνους που μέσω των περιβαλλοντισμών προσπαθούν ουσιαστικά να βελτιώσουν τις κακές όψεις του συστήματος. Είναι οι ίδιοι που γενικά και αόριστα διατυπώνουν ότι «για τη καταστροφή της φύσης φταίει ο άνθρωπος» κατασκευάζοντας, έτσι, μια συλλογική ευθύνη που αποκρύπτει την αλήθεια. Μόνον όταν εμφανίστηκαν οι διαιρέσεις και οι διαχωρισμοί στον άνθρωπο που οδήγησαν στη δημιουργία κράτους και κεφαλαίου ξεκίνησε η αργή αρχικά, αλλά έντονη και ακραία στη συνέχεια (λόγω της «βιομηχανικής επανάστασης»)καταστροφή της φύσης. Όταν θα πάψουν να υπάρχουν αυτές οι γενεσιουργές αιτίες, η φύση και ο άνθρωπος θα επανοικοιοποιήσουν ό,τι έχει απωλεσθεί βιαίως. Ας μην τους αφήσουμε, λοιπόν, να μας λεηλατήσουν περισσότερο.

Όταν η εξουσία καταστρέφει τη φύση, τότε τι πιο φυσικό από τη καταστροφή της εξουσίας.

antarsiaevripou.blogspot.com
antarsiaevripou@yahoo.gr

Ευβοϊκός Κόλπος και Αλιεία-Μια διαφορετική προσέγγιση

2009-10-03T21:42:00.002+03:00

'' Ο σκοπός της φύσης δεν είναι η διαιώνιση του ανθρώπινου είδους αλλά η διασφάλιση της βιοποικιλότητας των ειδών ''
Θεόφραστος

ΕΥΒΟΪΚΟΣ ΚΟΛΠΟΣ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ
Από τα σημαντικότερα θαλάσσια οικοσυστήματα στον ελλαδικό χώρο αποτελούν ο Β. και Ν. Ευβοϊκός, κυρίως λόγω του παλιρροϊκού φαινομένου. Ο βόρειος είναι περισσότερο ημίκλειστος κόλπος έκτασης 390 τετρ. χλμ. ενώ δεν υπάρχουν σημαντικές εισροές γλυκού νερού λόγω έλλειψης μεγάλων ποταμιών. Επίσης, τα βάθη του δεν χαρακτηρίζονται μεγάλα (κυρίως 10-100 μέτρα, με μέγιστο βάθος τα 430 μέτρα). H παρουσία ρηγμάτων, του δίνουν ένα ιδιαίτερο ανάγλυφο και ιδιαίτερη μορφή, και παράλληλα με το γνώρισμα των παλιρροϊκών ρευμάτων, σπάνιο φαινόμενο στην Ελλάδα, συντελεί στη συνεχή ανανέωση και στην καλή οξυγόνωση των υδάτων. Αυτό ουσιαστικά, σώζει μέχρι ένα σημείο, τη θάλασσα που είναι κλειστή. Όσον αφορά τη θαλάσσια βιοποικιλότητα, στα βάθη του φιλοξενείται το μεσογειακό κοράλλι, το οποίο αν και ιδιαίτερα γνωστό, εμφανίζει μια εντυπωσιακή ιδιαιτερότητα και δημιουργεί εκτεταμένους υποβρύχιους υφάλους όπως στις τροπικές θάλασσες. Όμως, από έρευνες που έγιναν τελευταία σε υποθαλάσσιους σταθμούς της Χαλκίδας διαπιστώθηκαν νεκρωμένοι ύφαλοι. Ακόμη ένα σημάδι ότι ο ευβοϊκός εκπέμπει SOS. Και οι αιτίες της υποβάθμισής του τοποθετούνται στη παρουσία των παρακείμενων βιομηχανικών μονάδων, στη χρήση φυτοφαρμάκων για τη γεωργική παραγωγή, στη ρίψη ακατέργαστων αστικών αποβλήτων, στα μολυσμένα ποτάμια. ΛΑΡΚΟ, Νεοχημική, εξασθενές χρώμιο, ιχθυοκαλλιέργειες αποτελούν λέξεις-κλειδιά της εντεινόμενης ρύπανσης του Κόλπου. Από την άλλη πλευρά η υπεραλίευση και χρήση συγκεκριμένων εργαλείων αλίευσης δημιουργούν τις συνθήκες εκείνες ώστε τα συγκεκριμένα θαλάσσια οικοσυστήματα να απειλούνται. Συνεπώς βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πρόβλημα με δυο σημαντικές παραμέτρους: την πολυεπίπεδη ρύπανση του Κόλπου και ταυτόχρονα τον τρόπο και τη χρήση της αλιείας.
Ίσως διανύουμε τον τελευταίο αιώνα που ο άνθρωπος τρώει άγριο ψάρι. Η εποχή του βιομηχανοποιημένου ψαριού έχει ήδη αρχίσει.
Είναι κοινό μυστικό ότι τα ιχθυαποθέματα του Κόλπου έχουν μειωθεί δραματικά, κάτι το οποίο προκύπτει τόσο από τα στατιστικά δεδομένα όσο και από τη πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι παράκτιοι αλιείς. Μηχανότρατες και γρι-γρι κυριολεκτικά καταβροχθίζουν ό,τι υπάρχει στη θάλασσα. Οι τράτες μπορούν με τη «τσουγκράνα» να φτάσουν σε πολύ μεγάλα βάθη προκαλώντας ανυπολόγιστες ζημιές στον πυθμένα της θάλασσας, καταστρέφοντας ολοκληρωτικά κάθε μορφή ζωής του βυθού. H καταστροφή ολοκληρώνεται με τη χρήση παράνομων αλιευτικών εργαλείων, που ευθύνονται για τον θάνατο πολλών θαλάσσιων θηλαστικών που μπλέκονται σε αυτά και πνίγονται.
Η αλιεία με τράτες στο ευβοϊκό απαγορεύεται 7 μήνες το χρόνο, τη στιγμή που σε παρακείμενους κόλπους, όπως τον Μαλιακό απαγορεύεται ετήσια ενώ και τα τεχνικά χαρακτηριστικά αλιείας είναι ελαστικά(π.χ. ελάχιστο άνοιγμα ματιού στα δίχτυα κλπ). Στο Βόρειο Ευβοϊκό δραστηριοποιούνται 1482 επαγγελματικά αλιευτικά, από τα οποία τα 250 με έδρα τη Χαλκίδα ψαρεύουν και στο Νότιο Ευβοϊκό. Η αλιευτική παραγωγή του Νότιου και Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου αντιπροσώπευε το 1991 το 9% της ελληνικής παραγωγής και σήμερα μόλις το 4%. Βάσει των στατιστικών στοιχείων η μείωση στον Ευβοϊκό είναι μεγαλύτερη και από το μέσο όρο που εμφανίζεται στη συνολική ελληνική παραγωγή. Επίσης υπάρχουν 10.670 ερασιτεχνικά σκάφη στην Εύβοια, νούμερο που αυξάνει σημαντικά αν αναλογιστεί κανείς τους επισκέπτες και τους υποβρύχιους καταδύτες. Συνολικά στην ελλάδα υπάρχουν 19.474 αλιευτικά σκάφη εκ των οποίων το 94% απασχολείται στη μικρή παράκτια αλιεία.
Ασφαλώς το πρόβλημα τόσο της υπεραλίευσης όσο και των μέσων που χρησιμοποιούνται δεν παραμένει στα όρια του ευβοϊκού αλλά είναι ευρύτερο και διεθνές. Η αλιευτική ικανότητα του στόλου ξεπερνά τους διαθέσιμους αλιευτικούς πόρους με αποτέλεσμα πολλά είδη και πληθυσμοί να αφανίζονται. Παγκοσμίως, σε ετήσια βάση, η αλίευση των ψαριών φτάνει τους 66,5 εκατ. τόνους ενώ το 1950 η παγκόσμια ψαριά ήταν 18 εκατ. τόνοι. Στην ελλάδα υπεραλιεύεται το 65% έως 75% του συνόλου των ειδών των ψαριών με μεγάλη εμπορική αξία. Μια άλλη παράμετρος του προβλήματος είναι και το μέγεθος των ψαριών που αλιεύονται. Σύμφωνα με μελέτες το 99% των σπάρων που ψαρεύτηκαν με τράτα, αλλά και το 94% όσων ψαρεύτηκαν με παραγάδι είχαν μικρότερο - ακόμα και το μισό - μέγεθος από αυτό που απαιτείται για να μπορέσει το είδος να έχει μια ομαλή αναπαραγωγή. Ακόμη και σε περιοχές που θεωρούνται «νηπιοτροφεία» ψαριών, όπως ο Τορωναίος Κόλπος της Χαλκιδικής η αλιεία με μηχανότρατα επιτρέπεται κανονικά. Φυσικά μεγάλη είναι και η ευθύνη των ερασιτεχνών ψαράδων που συστηματικά αλιεύει και κατακρατεί ψάρια μικρής ηλικίας.
Και γιατί αφού όλα φαντάζουν αυτονόητα ως προς τη λήψη μέτρων, το έγκλημα συνεχίζεται; Μήπως τα συμφέροντα –οικονομικά και πολιτικά- εξουσιάζουν τη φύση, αδιαφορώντας τόσο για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας όσο και για τις επόμενες ανθρώπινες γενεές; Θεωρούμε δεδομένο ότι στο συγκεκριμένο σύστημα με τις υπάρχουσες δομές και αξίες, η αλιεία δεν θα ξέφευγε από τις παγιωμένες αντιλήψεις για συνεχή εμπορευματικοποίηση των αγαθών της φύσης, που οδηγεί νομοτελειακά στην καταστροφή της. Η αλιεία εντατικοποιείται όπως έχει εντατικοποιηθεί η εργασία και η γεωργία. Αποτελεί και αυτή ένα μέρος των σχεδιασμών και επιλογών της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας και δεν θα ξέφευγε και αυτή από τις καταστροφικές συνέπειες της ύπαρξης τους.
Το ζήτημα της Ρύπανσης του Ευβοϊκού Κόλπου

Η ρύπανση του Κόλπου είναι δυστυχώς αδιαμφισβήτητη και επιπρόσθετα διαρκώς εντεινόμενη. Η παρουσία βιομηχανικών μονάδων όπως ΛΑΡΚΟ, Σόγια, Τσιμέντα, Νεοχημική λίγο ως πολύ επιδρούν στην σταδιακή απαξίωση του Κόλπου. Η συμβατική γεωργική παραγωγή με τη χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων σε περιοχές όπως Μεσσάπια και Ληλάντιο επιδρούν επιβαρυντικά στο θαλάσσιο οικοσύστημα, παράλληλα με τα αστικά απόβλητα και τις μεγάλες εγκατάστασεις ιχθυοκαλλιεργειών.
Τα νιτρικά και η αμμωνία εμφανίζουν αρκετά μεγάλες συγκεντρώσεις, κυρίως στο Ν. Ευβοϊκό, ενώ ο Β. Ευβοϊκός παρουσιάζει αυξημένες συγκεντρώσεις θρεπτικών πυριτικών, νιτρικών και φωσφορικών, κυρίως σε βάθη μεγαλύτερων των 100 μέτρων. Επίσης οι παρατηρούμενες αυξημένες επιφανειακές τιμές αμμωνιακών οφείλονται στα λύματα των παράκτιων τουριστικών οικισμών.
Γενικά, το παλιρροϊκό ρεύμα του Ευρίπου, τα θαλάσσια ρεύματα και τα καλά οξυγονωμένα νερά του Ευβοϊκού «προφυλάσσουν» σημαντικά και ως ένα βαθμό την θαλάσσια περιοχή από έντονα φαινόμενα ρύπανσης. Διαφορετικά σήμερα θα μιλάγαμε για έναν «νεκρό» κόλπο.
Άλλωστε μόλις πέρσι δημοσιοποιήθηκε η ύπαρξη υδραργύρου, καδμίου και αρσενικού σε ψάρια που προέρχονταν και από τον ευβοϊκό. Οι συγκεντρώσεις των συγκεκριμένων τοξικών προκαλούν προβλήματα στο συκώτι και τα νεφρά, στο νευρικό σύστημα, στον μυϊκό ιστό και στο ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα. Ενώ διαρκής είναι η παρουσία τοξινών στα μύδια και άλλων βιοτοξινών (DSP) σε όστρακα της περιοχής. Επιπλέον πριν από λίγους μήνες στον Μαλιακό Κόλπο, που επικοινωνεί με τον ευβοικό στην βόρεια πλευρά του, παρατηρήθηκε μαζικός θάνατος ψαριών λόγω της ανάπτυξης τοξικού φυτοπλαγκτόν. Και ασφαλώς όπως πάντα οι αρχές ήταν καθησυχαστικές και ας έχει πληγεί σημαντικό μέρος του πληθυσμού των ψαριών.

44η Ημέρα απεργία πείνας του Θ.Ηλιόπουλου

2009-08-22T14:49:00.002+03:00

Την Πέμπτη 20/08, 8.30μμ έγινε συγκέντρωση αλληλεγγύης στην παραλία (δημαρχείο) της Χαλκίδας, την οποία διοργάνωσε η Συνέλευση Αλληλεγγύης στο Θ.Η. στη Χαλκίδα

Την Παρασκευή 21/08 ο Θ.Η μεταφέρθηκε απο τις φυλακές Κορυδαλλού στο νοσοκομείο "Σωτηρία",όπου και νοσηλεύεται.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ Θ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 10 ΙΟΥΛΗ

36η Ημέρα απεργία πείνας του Θ.Ηλιόπουλου

2009-08-14T18:08:00.002+03:00

Πανό αλληλεγγύης στον Θοδωρή Ηλιόπουλο στην περιοχή 'βούρκος' στη Χαλκίδα

Συνέλευση Αλληλεγγύης στο Θ.Η. στη Χαλκίδα

21η Ημέρα απεργία πείνας του Θ.Ηλιόπουλου

2009-07-30T19:09:00.001+03:00

Συνεχίζει την Απεργία Πείνας ο προφυλακισμένος απο τον Δεκέμβρη 2008 Θοδωρής Ηλιόπουλος

Πανό αλληλεγγύης στον Θ.Ηλιόπουλο στο εργ.κέντρο Χαλκίδας

2009-07-30T18:59:00.002+03:00

Πανό που αναρτήθηκε στο εργατικο κέντρο Χαλκίδας σε ένδειξη αλληλεγγύης στον Θοδωρή Ηλιόπουλο

Συνέλευση Αλληλεγγύης στο Θ.Η. στη Χαλκίδα

Παρεμβάσεις σε Νάξο και Βόλο για την Αμεση Αποφυλάκιση του Απεργού Πείνας Θ.Ηλιόπουλου

2009-07-25T12:47:00.004+03:00

Αντιγραφή απο Αυτόνομη Πρωτοβουλία Νάξου:

Ανεβάσαμε το πανώ σε κεντρικό σημείο της πόλης χτες το μεσημέρι άτομα από την Αυτόνομη Πρωτοβουλία και κάποιοι αλληλέγγυοι σύντροφοι που βρίσκονται στο νησί ενώ κάποιοι διερχόμενοι εκφράσανε τη συμφωνία τους και την αλληλεγγύη τους.
Μέσα στην αιχμή της τουριστικής περιόδου η υπενθύμιση της εξέγερσης και η διατράνωση της αλληλεγγύης μας στον απεργό πείνας έκανε αίσθηση.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ Θ.ΗΛΙΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΜΗΡΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Παρέμβαση για την Αμεση Αποφυλάκιση του Απεργού Πείνας Θ.Ηλιόπουλου

2009-07-25T12:05:00.003+03:00

Συνεχίζονται οι παρεμβάσεις αλληλεγγύης στον απεργό πείνας,16η ημέρα, Θ.Ηλιόπουλο σε διάφορα σημεία της πόλης.

15η Ημέρα απεργία πείνας του Θ.Ηλιόπουλου

2009-07-24T16:52:00.001+03:00

Συνεχίζει την Απεργία Πείνας ο προφυλακισμένος απο τον Δεκέμβρη 2008 Θοδωρής Ηλιόπουλος, αντιστεκόμενος έμπρακτα στις χαλκιδεύσεις της εξουσίας, δικαστικής και εκτελεστικής.

Πανό Αλληλεγγύης στον Θ. Ηλιόπουλο

2009-07-21T21:48:00.002+03:00

Πανό που αναρτήθηκε στην Δημοτική Αγορά Χαλκίδας.

12η Ημέρα Απεργία Πείνας του Θ. Ηλιόπουλου

2009-07-21T15:19:00.002+03:00

ΜΥΤΙΛΗΝΗ: παρέμβαση αλληλεγγύης για τον Θ. Ηλιόπουλο

2009-07-18T14:00:00.001+03:00

Παρέμβαση αλληλεγγύης στον Θ. Ηλιόπουλο έγινε την Τετάρτη 15/7 σε συναυλία των Χαϊνηδων στη Μυτιλήνη. Αναρτήθηκε πανό στην είσοδο του χώρου, μοιράστηκαν κείμενα. Προς το τέλος φωνάχτηκαν και κάποια συνθήματα.

Οι αιχμάλωτοι του Δεκέμβρη
Η ανταρσία του Δεκέμβρη, ως όφειλε, γέννησε και προχώρησε σκέψεις, έφτιαξε και διέλυσε σχέσεις, κατέστρεψε εμπορεύματα, αναθεμάτισε και αντιπάλεψε κυρίαρχες δομές. Η πορεία αυτή, ελπιδοφόρα και αναζωογονητική είχε βέβαια και κόστος. Όσες και όσοι ένιωσαν την ανάσα τους να κόβεται και τα μάτια τους να καίνε απ' τα χημικά, οι χιλιάδες προσαχθέντες, οι εκατοντάδες συλληφθέντες, ο άγνωστος αριθμός μεταναστών που “απλώς” εξαφανίστηκαν, το γνώρισαν από πρώτο χέρι.
Επτά μήνες μετά και ενώ δεκάδες δίκες αναμένονται, ένας από τους διωκόμενους συνεχίζει να βιώνει την εκδίκηση του Κράτους και των θεσμών. Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος παραμένει, από τις 22 Δεκέμβρη, προφυλακισμένος στον Κορυδαλλό περιμένοντας να δικαστεί. Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών απέρριψε άλλη μια αίτηση αποφυλάκισής του, διότι “τραυμάτισε τη δημοκρατία και έπληξε επί μακρόν την ασφάλεια των πολιτών”. Έτσι, τον καταδικάζει ουσιαστικά σε άλλους έξι μήνες προφυλάκισης. Ο Θοδωρής ξεκίνησε από την Παρασκευή 10η Ιουλίου απεργία πείνας με αίτημα την άμεση αποφυλάκισή του.

9η Ημέρα Απεργία Πείνας του Θ. Ηλιόπουλου- Παρεμβάσεις Αλληλεγγύης

2009-07-18T13:44:00.002+03:00

Καθημερινά στην παραλία Χαλκίδας πραγματοποιείται παρέμβαση αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Θοδωρή Ηλιόπουλο. Στήνεται μικροφωνική, αναρτάται πανό, μοιράζονται η επιστολή του από την Α' πτέρυγα Δικαστικών Φυλακών Κορυδαλλού και το κείμενο της ''συνεύλευσης αλληλεγγύης του Θ.Η στη Χαλκίδα'' .

Παράλληλα πραγματοποιούνται παρεμβάσεις αλληλεγγύης σε Γιάννενα, Χανιά, Μυτιλήνη

κ.α.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ Θ.ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

2009-07-18T12:13:00.001+03:00

Για πρώτη φορά μεταπολιτευτικά, το Δεκέμβρη που μας πέρασε, εκφράστηκε μια γενικευμένη απείθεια και αντίδραση από πλευράς ενός σημαντικού μέρους του πληθυσμού του ελλαδικού κρατικού σχηματισμού αλλά και σημαντικού τμήματος των μεταναστών που μένουν στο κέντρο της Αθήνας(δεν πρέπει να ξεχνιέται ότι αποτελούν το πιο υποτιμημένο και καταπιεσμένο κομμάτι της κοινωνίας), με αφορμή την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια από την αστυνομία. Ήταν η πρώτη μεγάλη «έξοδος» και συνάντηση στο δρόμο διαφόρων τμημάτων της ελλαδικής κοινωνίας, που εδώ και πολύ καιρό πλήττονταν όχι μόνο από τη καπιταλιστική αναδιάρθρωση, αλλά και από το γενικευμένο καθεστώς ωμού κυνισμού εκ μέρους των κυβερνώντων.Η δυσφορία και η αγανάκτηση για όλους τους λόγους που μπορεί να φανταστεί κανείς, σε συνδυασμό με την ταύτιση της νεολαίας με τον δολοφονημένο ανέδειξε μια ακηδεμόνευτη και ανεξέλεγκτη πολιτική ανυπακοή διάρκειας 15 ημερών περίπου με εκατοντάδες συλλήψεις και προφυλακίσεις σε όλη την Ελλάδα, φτάνοντας αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις έως και το σημείο να παραπέμπουν με τον τρομονόμο δεκαπεντάχρονα παιδιά μέσα στον πανικό τους.Στις 18/12/2008 στο κέντρο της Αθήνας, ύστερα από αρκετές ώρες από μια ακόμη οργισμένη μαζική διαδήλωση, οι κατασταλτικές δυνάμεις σε μια τυφλή έφοδο διάνοιξης της κατειλημμένης οδού Ακαδημίας, και ενώ δεν διεξάγονταν επεισόδια συλλαμβάνει ανάμεσα σ’ άλλους, το διερχόμενο Θοδωρή Ηλιόπουλο, απαγγέλλοντας του κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος, ώστε να τον προφυλακίσει πάραυτα, αρνούμενη το πλήθος των μαρτυριών για τις τυφλές συλλήψεις μέσα από τον κόσμο που ήταν συγκεντρωμένος.Σήμερα, 7 μήνες μετά, το ελληνικό κράτος αρνείται να τον αποφυλακίσει, θεωρώντας τον υπεύθυνο για τον «τραυματισμό» αυτής της δημοκρατίας που έβγαλε χιλιάδες διαφορετικούς ανθρώπους στο δρόμο σε όλη την ελλαδική επικράτεια, πέφτοντας σε πολλές αντιφάσεις δια των νομικών της εκπροσώπων, με στοιχεία προκατασκευασμένα, με το κριτήριο της αθωότητας καταργημένο και πάνω απ’ όλα, αποκλειστικά στηριζόμενη στην «μαρτυρία» συναδέλφων του δολοφόνου αστυνομικού. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένας εκ των 3 δικαστών της υπόθεσης του Θοδωρή, είναι εκείνος που έθεσε την υπόθεση της αναζήτησης των ηθικών και φυσικών αυτουργών της απόπειρας δολοφονίας της Κωνσταντίνας Κούνεβα στο αρχείο.Μέσα σ’ ένα κλίμα που θυμίζει έντονα συνθήκες εκτάκτου ανάγκης και δικτατορικά καθεστώτα από τη στιγμή που η «δημοκρατία» ταυτίζεται με την αστυνομία, η εκδικητικότητα των κρατικών μηχανισμών οργιάζει, αποπειρούμενη να κερδίσει το έδαφος που έχασε από την απειθαρχία και την ανυπακοή όλων εκείνων που συμμετείχαν στις πολύμορφες αντιστάσεις που εκδηλώθηκαν κατά τη διάρκεια του Δεκέμβρη.Ο μόνος δρόμος για την αξιοπρεπή διαβίωσή μας ως κοινωνία και ως άτομα περνάει από την κατάργηση των δομών εκμετάλλευσης και κυριαρχίας, από την έμπρακτη αλληλοβοήθειά μας προς τους συνανθρώπους που χτυπιούνται από τις επιλογές του καθεστώτος, από την άρνηση μας να αφήνουμε τις κοινές μας υποθέσεις στα χέρια των αδίστακτων και κυνικών κρατικών μηχανισμών.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ Θ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 10 ΙΟΥΛΗ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ

Σε Απεργία Πείνας ο Θοδωρής Ηλιόπουλος

2009-07-09T17:21:00.001+03:00

O Θοδωρης Ηλιοπουλος, προφυλακισμενος στις Δικαστικες Φυλακες Κορυδαλλου απο τις 22 του Δεκεμβρη, επειτα απο την απορριψη καθε νομικης διαδικασιας για τη αρση της προφυλακισης του και την αποφαση του Συμβουλιου Πλημμελειοδικων για συνεχιση της κρατησης του ακομη 6 μηνες στην φυλακη, ξεκινα απεργια πεινας απο αυριο, Παρασκευη 10 Ιουλιου.

Επιστολή του απο την Α' πτερυγα Δικαστικων Φυλακων Κορυδαλλου.
9 Ιουλίου 2009

Στις 8 Ιουλίου , μετά από 6 1/2 μήνες φυλακή , όπου βρέθηκα για τα γεγονότα του Δεκέμβρη, κατηγορούμενος για πράγματα που δεν έκανα, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αποφάσισε την συνέχιση της κράτησης μου .

Είναι το μόνο βούλευμα που αποφάσισε εξακολούθηση της κράτησης για μια τέτοια υπόθεση, όταν όλοι οι υπόλοιποι προφυλακισμένοι από τα γεγονότα του Δεκέμβρη, με ίδιες ή και άλλες κατηγορίες , έχουν όλοι αποφυλακιστεί.

Η απόφαση αυτή που αποκαλύπτει προσωπική εμπάθεια και μένος εναντίον μου , που δεν μπορούν να αιτιολογηθούν, ούτε και να εξηγηθούν είναι μια απόφαση μεροληπτική, άδικη και παράνομη έτσι κι αλλιώς, όπως κάθε προφυλάκιση .

Απέναντι στο μίσος αυτό που εκφράζεται σε βάρος μου, απέναντι στην άδικη «ποινή» που εκτίω έτσι κι αλλιώς ως προφυλακισμένος, απέναντι στην επίμονη άρνηση των δικαστων και των εισαγγελέων να δουν τα πραγματικά στοιχεία και την αλήθεια της υπόθεσης , απέναντι στην προφανή και πρωτοφανή διάκριση που γίνεται σε βάρος μου, δεν έχω άλλο μέσο να παλέψω παρά μόνον το ίδιο μου το σώμα.
Κατεβαίνω σε απεργία πείνας. Είναι το μόνο μέσο που μου έμεινε σαν κρατούμενος για να φωνάξω την αλήθεια και να καταγγείλω την τεράστια αδικία.
Να καταγγείλω το μίσος και την εμπάθεια των μηχανισμών του «ποινικού νόμου». Να καταγγείλω την αυθαιρεσία και τη βία μιας τυφλής «δικαιοσύνης» και των ακόμη περισσότερο «τυφλών» υπαλλήλων της.
Από την Παρασκευή 10 Ιουλίου σταματώ να παίρνω τροφή και καταθέτω δήλωση γνωστοποίησης απεργίας πείνας στην διεύθυνση της φυλακής.
Αυτοί που έζησαν τα γεγονότα του Δεκέμβρη, αυτοί που γνώρισαν τη βία των μηχανισμών , αυτοί που έζησαν τη σκληρότητα του κελιού χωρίς ποινή ή και με ποινή, αυτοί που ξέρουν ότι ο μόνος δρόμος για την ελευθερία είναι η αντίσταση, αυτοί που αντιδρούν στην δικαστική αυθαιρεσία και τη φρίκη της, είναι αυτοί που με καταλαβαίνουν και θα σταθούν στο πλευρό μου.
Από τώρα τους ευχαριστώ.
Θοδωρης Ηλιοπουλος
Φυλακές Κορυδαλού

ΧΑΛΚΙΔΑ: Παρέμβαση Αλληλεγγύης στους διωκόμενους του Δεκέμβρη

2009-06-18T23:49:00.003+03:00

Σε κεντρικό σημείο της πόλης, Αβάντων πλ.Αγ.Νικολάου, έγινε, την Πέμπτη 18/06 , Παρέμβαση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του Δεκέμβρη. Αναρτάται πανό που γράφει: ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ.
Μοιράζονται κείμενα,γράμματα κρατουμένων ενώ συλλέγονται και υπογραφές συμπαράστασης για τον Θοδωρή Ηλιόπουλο.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Σύντροφοι/ισσες

Αλληλεγγύη στον Θ.Ηλιόπουλο και στους εξεγερμένους του Δεκέμβρη

2009-06-02T21:41:00.003+03:00

Πανό που αναρτήθηκαν στη πόλη της Χαλκίδας σε ένδειξη αλληλεγγύης στον Θοδωρή Ηλιόπουλο και στους λοιπούς συλληφθέντες του Δεκέμβρη

«Μήπως το “έγκλημά” μου είναι οι απόψεις μου;»

2009-05-26T23:45:00.002+03:00

«Μήπως το “έγκλημά” μου είναι οι απόψεις μου;»

ΕΚΑΤΟΝ ΣΑΡΑΝΤΑ ΕΞΙ μέρες μετρά στις φυλακές Κορυδαλλού ο Θοδωρής Ηλιόπουλος, ο οποίος είναι ένας από τους συλληφθέντες στη διάρκεια των επεισοδίων του περασμένου Δεκεμβρίου. Ο νεαρός κατηγορούμενος με επιστολή του στα «ΝΕΑ» μέσα από τον Κορυδαλλό δίνει τη δική του εκδοχή, υποστηρίζοντας ότι άδικα παραμένει προφυλακισμένος.

Πριν από λίγες μέρες απορρίφθηκε η αίτηση για την αποφυλάκισή του.

Απόγευμα Τετάρτης 18 του Δεκέμβρη.

Συλλαμβάνομαι επί της οδού Ακαδημίας, δέχομαι δυο κλωτσιές στο κεφάλι, υβρίζομαι κατ΄ εξακολούθηση με έναν σεξιστικό χαρακτηρισμό και οδηγούμαι στη ΓΑΔΑ συντροφιά με ένα σωρό κατηγορίες.

Το ότι δεν κατείχα οτιδήποτε πάνω μου που θα μπορούσε να με ενοχοποιήσει, καθώς και οι μαρτυρίες φίλων με τους οποίους βρισκόμασταν μαζί εκείνο το μοιραίο απόγευμα, δεν στάθηκαν ικανά ώστε αυτή η ιστορία να έχει αίσιο τέλος. Αντίθετα, οι μαρτυρίες των δυο αστυνομικών που με συνέλαβαν και με αναγνώρισαν ως το άτομο που επί τρεις ώρες πρωτοστατούσε στα επεισόδια εκείνης της ημέρας, επικύρωσαν την απόφαση της προφυλάκισής μου.

Προφυλάκιση άδικη κατά ομολογία δική μου αλλά και άλλων ατόμων, παρόντων εκείνη τη χρονική στιγμή στο σημείο σύλληψής μου.

Πέντε ημέρες μετά, στις 23 του Δεκέμβρη, μεταφέρομαι στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού, στις οποίες παραμένω ακόμη και σήμερα, 11 Μαΐου. Οι όποιες προσπάθειες για την άρση της προσωρινής μου κράτησης δεν απέφεραν καρπούς, καθώς, χαρακτηρισμένος πλέον ως “επικίνδυνο άτομο για την κοινωνία” είναι πολύ πιθανό να προβώ στις ίδιες, κακουργηματικού χαρακτήρα πράξεις.

Πράξεις στις οποίες ποτέ δεν προέβηκα! Πώς ένας άνθρωπος 31 ετών, με καθαρό ποινικό μητρώο, με ουδεμία ώς τώρα προσαγωγή και μοναδικό επιχείρημα την κατάθεση 2 αστυνομικών οργάνων, γίνεται να χαρακτηριστεί ως άνωθεν;

Μήπως οι πεποιθήσεις και οι ανησυχίες που διέπουν την προσωπικότητά μου, για ένα καλύτερο μέλλον, για ισότητα και δικαιοσύνη για όλους, μεταφράζονται ως εγκληματικές πράξεις οπότε δικαίως αυτή τη στιγμή παραμένω έγκλειστος σε ένα από τα σωφρονιστικά ιδρύματα της Δημοκρατικής Ελλάδας του 21ου αιώνα;

ΤΑ ΝΕΑ 18/05

2o ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Θ.ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

2009-05-26T23:33:00.005+03:00

Τρίτη 7 Απριλίου 2009

Διανύουμε τον τέταρτο μήνα μετά το πέρας των Δεκεμβριανών. Μιας περιόδου που στιγματίστηκε από την οργή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, όλων των ηλικιών, με εναρκτήριο λάκτισμα τον άδικο χαμό του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Χρέος μου ήταν να είμαι εκεί όχι μόνο ψυχή αλλά και σώμα, συμμετέχοντας στον κοινωνικό διάλογο, συναποφασίζοντας με τον κόσμο βάσει των προβληματισμών της σύγχρονης ζωής. Είμαι κομμάτι του «Δεκέμβρη», δεν είμαι έξω δεν είμαι απέναντι είμαι και είναι μέσα μου. Τα προβλήματα όμως που αντιμετωπίζει η οικογένεια μου δεν μου το επέτρεψαν…παρέμενα στο πατρικό μου σπίτι, ώστε να φροντίζω τους ηλικιωμένους γονείς μου με ότι αυτό συνεπάγεται και κάθε χτύπος της καρδιάς μου παλλόταν όλο και πιο δυνατά. Με διακατείχαν τα συναισθήματα της θλίψης, του θυμού, αλλά και της απογοήτευσης προς τα πού οδεύεται το μέλλον μας, το μέλλον αυτού του κόσμου που προσδοκούσα να βασίζεται στην ισότητα και τη δικαιοσύνη.

Τα όνειρα μου μετατράπηκαν σε εφιάλτες από τις δεκαοκτώ του Δεκέμβρη, μετά την αναίτια σύλληψη μου, οι οποίοι συνεχίζουν ακόμη και σήμερα, 111 μέρες μετά. Θα μπορούσαν να είχαν μετριαστεί στις πέντε του Μάρτη, αν η αίτηση της αποφυλάκισης μου είχε γίνει δεκτή. Τα αρμόδια όμως δικαστικά όργανα την απέρριψαν, με το πρόσχημα ότι είναι πολύ πιθανό να προβώ στις ίδιες πράξεις (?!) καθότι θεωρούμαι επικίνδυνος για την κοινωνία. Η ηλικία των τριάντα χρόνων μου, το λευκό ποινικό μου μητρώο αλλά και οι μαρτυρίες υπεράσπισης ακόμη και από αυτόπτη μάρτυρα δημοσιογράφο καθώς και η ιδιαιτερότητα της οικογενειακής μου κατάστασης δεν πτόησε τους αρμόδιους.

Το θέατρο του παραλόγου συνεχίζεται. Παραμένω έγκλειστος ζώντας καθημερινά τις φάσεις και τις αντιφάσεις του. Στη χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία, κρίνεσαι επικίνδυνος ανά πάσα στιγμή, ακόμη και για κάτι που δεν έκανες.

Εν κατακλείδι, σας υποβάλω το ερώτημα:

Κάθε άνθρωπος έχει δικαιώματα η μόνο υποχρεώσεις?

Το δίκιο υπό ποιες προϋποθέσεις ορίζεται?

Θοδωρής Ηλιόπουλος

Xαριστικό-Ανταλλακτικό την Κυριακή 5 Απρίλη στην Πλ.ΑΓ.Νικολάου

2009-04-02T21:48:00.001+03:00

Xαριστικό-Ανταλλακτικό την Κυριακή 5 Απρίλη, 11πμ στην Πλατεία Αγ. Νικολάου-Χαλκίδα

Χαριστικό-Ανταλλακτικό Παζάρι

Ένας άλλος τρόπος είναι δυνατός…

«Στη βάση κάθε κοινωνίας, κάθε οικονομίας, υπάρχει μια μη οικονομία, που αποτελείται από πλούτη τα οποία δεν είναι ανταλλάξιμα, από δώρα χωρίς ανταπόδοση, από ανιδιοτελείς προσφορές, από κοινά αγαθά».Αντρέ ΓκορτζΠειραματιζόμαστε, θέλοντας να μετασχηματίσουμε την καθημερινότητά μας, δημιουργώντας καταρχήν ένα δίκτυο ανταλλαγής αντικειμένων χωρίς χρηματικό αντίτιμο πάνω σε μια βάση μη διαμεσολαβημένων και αλληλέγγυων κοινωνικών σχέσεων. Αμφισβητούμε τον μονόδρομο που μας έχει επιβληθεί μέσα από την καθημερινή μας διαδρομή δουλειά-σπίτι-κατανάλωση και γινόμαστε οι ίδιοι δημιουργοί, ποιητές της ζωής μας. Χωρίς αντίτιμο σημαίνει προσφέρω, μοιράζομαι… Το κάνουμε πράξη ξεκινώντας από δω, από τα μικρά καθημερινά πράγματα με τα οποία ερχόμαστε σε επαφή αλλά και από τις μεταξύ μας σχέσεις που γίνονται ουσιαστικά κοινωνικές αφού θα απαντούν στις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, σχέσεις αλληλοβοήθειας και χαριστικές με την έννοια της προσφοράς, αδιαμεσολάβητες από το εμπόρευμα.Στο χαριστικό παζάρι υπάρχουν διάφορα αντικείμενα που για κάποιον/α δεν είναι χρήσιμα αλλά που κάποιος/α άλλος/η μπορεί να τα χρειάζεται. Δηλαδή πράγματα αχρησιμοποίητα και όχι άχρηστα, xωρίς τιμή και όχι χωρίς αξία. Το πάρε-δώσε γίνεται χωρίς χρήματα και δε χρειάζεται να φέρεις κάτι για να πάρεις κάτι άλλο που χρειάζεσαι. Δεν είναι επίσης ένα παζάρι για φτωχούς, με φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Φτωχοί, κοινωνικά αποκλεισμένοι, εν ολίγοις αποτυχημένοι και δυστυχείς φαίνονται να είναι σήμερα όλοι οι «ελαττωματικοί καταναλωτές», δηλαδή όλοι όσοι δεν υιοθετούν το μοντέλο ζωής του καταναλωτισμού δηλαδή της συνεχούς αγοράς, απαλλαγής και αντικατάστασης ανούσιων αντικειμένων που γίνεται η παράμετρος της κοινωνικής καταξίωσης. Η επαναχρησιμοποίηση αυτών των αντικειμένων δεν είναι άμυνα ή μειονέκτημα, είναι πρόταση και στόχος. Τα πράγματα αυτά μπορεί να μην είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που θα αγοράζαμε αλλά το να τα προσαρμόσουμε στις απαιτήσεις μας ή να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας σε αυτά δείχνει μια πρακτική ευφυΐα που ο άνθρωπος είχε από πάντα αλλά και μια ουσιαστική οικολογική συνείδηση που εναντιώνεται στη σπατάλη. Ο καταναλωτισμός συνδέει την ευτυχία, ή καλύτερα υλοποιεί την ευτυχία, όχι τόσο με την ικανοποίηση των αναγκών, όπως η κατανάλωση, όσο με διαρκώς διογκούμενες και εντεινόμενες επιθυμίες και άρα με την άμεση χρήση και την εσπευσμένη αντικατάσταση των αντικειμένων που προορίζονται από την αγορά να τις ικανοποιήσουν. Για να κρατούνται ζωντανές οι προσδοκίες και νέες ελπίδες να σπεύδουν να καλύψουν το κενό που άφησαν εκείνες που ήδη αχρηστεύθηκαν και παραμερίστηκαν, ο δρόμος από το μαγαζί στον σκουπιδοτενεκέ πρέπει να συντομεύεται και η μετάβαση να γίνεται ολοένα ταχύτερη. Αντίθετα εμείς, δε θέλουμε να πετάμε τα πράγματα που δε χρησιμοποιούμε ή δεν επιθυμούμε πια, για να αδειάσουμε τη θέση τους γρήγορα γρήγορα για άλλα καινούργια, αλλά τα προσφέρουμε, τα χαρίζουμε για να τα χρησιμοποιήσουν κάποιοι άλλοι. Η κομβική σκοπιμότητα αυτής της κοινωνίας είναι η εμπορευματοποίηση. Τα μέλη της κοινωνίας των καταναλωτών είναι και αυτά καταναλωτικά εμπορεύματα, και αυτή ακριβώς η ιδιότητά τους τα κάνει αυτοδικαίως μέλη αυτής της κοινωνίας.Συνειδητοποιώντας τη δυστυχία και τη μοναχικότητα που προτείνει αυτό το μοντέλο ζωής αναζητούμε άλλους δρόμους, εναλλακτικές οδούς που μας οδηγούν στην πραγματική ευτυχία, τη χαρά των συλλογικών εμπειριών ζωής που μοιραζόμαστε με άλλους ανθρώπους. Σε μια πόλη που δύσκολα πια μπορούμε να αισθανθούμε «δική μας πόλη», επειδή απλώς και μόνο κατοικούμε και δουλεύουμε εδώ, θα είχε πραγματικά νόημα να δημιουργήσουμε οικείους χώρους και χρόνους, ειλικρινείς σχέσεις ανθρώπων που επιθυμούν πραγματικά να ζουν μαζί και να μοιράζονται την καθημερινότητά τους. Φέρτε αντικείμενα, ρούχα, βιβλία, cd ή ό,τι άλλο δε χρησιμοποιείτε και νομίζετε ότι μπορεί να ενδιαφέρει κάποιον άλλο/η και πάρτε ό,τι σας είναι χρήσιμο!Αν πρόκειται για ρούχα είναι σκόπιμο να είναι καθαρά και σε καλή κατάσταση. Φροντίστε να φέρνετε μαζί σας τσάντες, σακούλες για να μεταφέρετε τα πράγματα που θα πάρετε. Οικολογική Δράση στην Εύβοια

Χαριστικό-ανταλλακτικό παζάρι στη Χαλκίδα

2009-03-19T21:49:00.001+02:00

Χαριστικό-ανταλλακτικό παζάρι στη Χαλκίδα

Κυριακή 22 Μάρτη 2009, 11πμ, στην Πλατεία Αγ.Νικολάου

Χαριστικό-Ανταλλακτικό Παζάρι
Ένας άλλος τρόπος είναι δυνατός…

«Στη βάση κάθε κοινωνίας, κάθε οικονομίας, υπάρχει μια μη οικονομία, που αποτελείται από πλούτη τα οποία δεν είναι ανταλλάξιμα, από δώρα χωρίς ανταπόδοση, από ανιδιοτελείς προσφορές, από κοινά αγαθά».
Αντρέ Γκορτζ

Πειραματιζόμαστε, θέλοντας να μετασχηματίσουμε την καθημερινότητά μας, δημιουργώντας καταρχήν ένα δίκτυο ανταλλαγής αντικειμένων χωρίς χρηματικό αντίτιμο πάνω σε μια βάση μη διαμεσολαβημένων και αλληλέγγυων κοινωνικών σχέσεων. Αμφισβητούμε τον μονόδρομο που μας έχει επιβληθεί μέσα από την καθημερινή μας διαδρομή δουλειά-σπίτι-κατανάλωση και γινόμαστε οι ίδιοι δημιουργοί, ποιητές της ζωής μας. Χωρίς αντίτιμο σημαίνει προσφέρω, μοιράζομαι… Το κάνουμε πράξη ξεκινώντας από δω, από τα μικρά καθημερινά πράγματα με τα οποία ερχόμαστε σε επαφή αλλά και από τις μεταξύ μας σχέσεις που γίνονται ουσιαστικά κοινωνικές αφού θα απαντούν στις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, σχέσεις αλληλοβοήθειας και χαριστικές με την έννοια της προσφοράς, αδιαμεσολάβητες από το εμπόρευμα.

Στο χαριστικό παζάρι υπάρχουν διάφορα αντικείμενα που για κάποιον/α δεν είναι χρήσιμα αλλά που κάποιος/α άλλος/η μπορεί να τα χρειάζεται. Δηλαδή πράγματα αχρησιμοποίητα και όχι άχρηστα, xωρίς τιμή και όχι χωρίς αξία. Το πάρε-δώσε γίνεται χωρίς χρήματα και δε χρειάζεται να φέρεις κάτι για να πάρεις κάτι άλλο που χρειάζεσαι. Δεν είναι επίσης ένα παζάρι για φτωχούς, με φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Φτωχοί, κοινωνικά αποκλεισμένοι, εν ολίγοις αποτυχημένοι και δυστυχείς φαίνονται να είναι σήμερα όλοι οι «ελαττωματικοί καταναλωτές», δηλαδή όλοι όσοι δεν υιοθετούν το μοντέλο ζωής του καταναλωτισμού δηλαδή της συνεχούς αγοράς, απαλλαγής και αντικατάστασης ανούσιων αντικειμένων που γίνεται η παράμετρος της κοινωνικής καταξίωσης. Η επαναχρησιμοποίηση αυτών των αντικειμένων δεν είναι άμυνα ή μειονέκτημα, είναι πρόταση και στόχος. Τα πράγματα αυτά μπορεί να μην είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που θα αγοράζαμε αλλά το να τα προσαρμόσουμε στις απαιτήσεις μας ή να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας σε αυτά δείχνει μια πρακτική ευφυΐα που ο άνθρωπος είχε από πάντα αλλά και μια ουσιαστική οικολογική συνείδηση που εναντιώνεται στη σπατάλη. Ο καταναλωτισμός συνδέει την ευτυχία, ή καλύτερα υλοποιεί την ευτυχία, όχι τόσο με την ικανοποίηση των αναγκών, όπως η κατανάλωση, όσο με διαρκώς διογκούμενες και εντεινόμενες επιθυμίες και άρα με την άμεση χρήση και την εσπευσμένη αντικατάσταση των αντικειμένων που προορίζονται από την αγορά να τις ικανοποιήσουν. Για να κρατούνται ζωντανές οι προσδοκίες και νέες ελπίδες να σπεύδουν να καλύψουν το κενό που άφησαν εκείνες που ήδη αχρηστεύθηκαν και παραμερίστηκαν, ο δρόμος από το μαγαζί στον σκουπιδοτενεκέ πρέπει να συντομεύεται και η μετάβαση να γίνεται ολοένα ταχύτερη. Αντίθετα εμείς, δε θέλουμε να πετάμε τα πράγματα που δε χρησιμοποιούμε ή δεν επιθυμούμε πια, για να αδειάσουμε τη θέση τους γρήγορα γρήγορα για άλλα καινούργια, αλλά τα προσφέρουμε, τα χαρίζουμε για να τα χρησιμοποιήσουν κάποιοι άλλοι. Η κομβική σκοπιμότητα αυτής της κοινωνίας είναι η εμπορευματοποίηση. Τα μέλη της κοινωνίας των καταναλωτών είναι και αυτά καταναλωτικά εμπορεύματα, και αυτή ακριβώς η ιδιότητά τους τα κάνει αυτοδικαίως μέλη αυτής της κοινωνίας.
Συνειδητοποιώντας τη δυστυχία και τη μοναχικότητα που προτείνει αυτό το μοντέλο ζωής αναζητούμε άλλους δρόμους, εναλλακτικές οδούς που μας οδηγούν στην πραγματική ευτυχία, τη χαρά των συλλογικών εμπειριών ζωής που μοιραζόμαστε με άλλους ανθρώπους. Σε μια πόλη που δύσκολα πια μπορούμε να αισθανθούμε «δική μας πόλη», επειδή απλώς και μόνο κατοικούμε και δουλεύουμε εδώ, θα είχε πραγματικά νόημα να δημιουργήσουμε οικείους χώρους και χρόνους, ειλικρινείς σχέσεις ανθρώπων που επιθυμούν πραγματικά να ζουν μαζί και να μοιράζονται την καθημερινότητά τους.

Φέρτε αντικείμενα, ρούχα, βιβλία, cd ή ό,τι άλλο δε χρησιμοποιείτε και νομίζετε ότι μπορεί να ενδιαφέρει κάποιον άλλο/η και πάρτε ό,τι σας είναι χρήσιμο!
Αν πρόκειται για ρούχα είναι σκόπιμο να είναι καθαρά και σε καλή κατάσταση. Φροντίστε να φέρνετε μαζί σας τσάντες, σακούλες για να μεταφέρετε τα πράγματα που θα πάρετε.

Οικολογική Δράση στην Εύβοια

ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥ Θ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

2009-02-24T14:54:00.003+02:00

«Αυτές τις στιγμές η καρδιά μου χτυπά πιο δυνατά γιατί έχω συνείδηση πως υπάρχει»
Μπερνάρντο Σοάρες(Φερνάντο Πεσσόα)
Η οδύσσειά μου συνεχίζεται…

Ήταν 18 Δεκέμβρη απόγευμα Πέμπτης, όταν εγώ με την παρέα μου κατευθυνόμασταν προς το Κέντρο μέσα από την οδό Ακαδημίας. Η εικόνα γύρω μας ήταν η συνηθισμένη των τελευταίων ημερών, ενός τοπίου βομβαρδισμένου, με χημικά και δακρυγόνα στην ατμόσφαιρα που πρόδιναν ότι είχαν προηγηθεί επεισόδια, συχνό φαινόμενο της περιόδου, μετά την δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου.
Καθώς προχωράγαμε δυνάμεις των ΜΑΤ ξεπρόβαλαν μπροστά μας και βάλθηκαν να κυνηγούν τον κόσμο που βρισκόταν πάνω στην οδό Ακαδημίας. Ο κόσμος έτρεχε πέρα δώθε. Κάποιος μ’ έσπρωξε δυνατά , έπεσα κάτω και τότε άρχισε η γιορτή. Οι ματατζήδες άρχισαν να με βρίζουν με προσβλητικούς και σεξιστικούς χαρακτηρισμούς και να με κτυπάνε, κάποιος φίλος μου φώναζε. Ύστερα με πιάσανε, σταθήκανε ολόγυρα, με βρίζανε κι άρχισαν να με ψάχνουν. Κάποιος άρπαξε το μικρό σακίδιο που είχα στην πλάτη κι άρχισε να το ψάχνει «μη φοβάσαι μου είπε, δεν θα σου βάλουμε τίποτα μέσα». Το σακίδιο δεν είχε παρά προσωπικά μου πράγματα. Με σπρώξανε σε ένα παγκάκι, με ξάπλωσαν μπρούμυτα και με δέσανε με χειροπέδες, ύστερα με φόρτωσαν σε μια κλούβα και με πήγαν στην Ασφάλεια.
Εκεί μου λέγανε ότι πέταγα πέτρες . Όσο πέρναγε η ώρα, όμως, τα πράγματα χειροτέρευαν. Το κατηγορητήριο αυξήθηκε και συμπληρώθηκε με λογής κακουργήματα και πλημμελήματα. Οι πέτρες έγιναν μολότωφ. Παρότι δεν υπήρχε τίποτε που να με συνδέει μ’ αυτά. Αλλά αυτό δεν φαινόταν να απασχολεί.
Άρχισε το πήγαιν’ έλα στα δικαστήρια. Κι εκεί , μια και δεν υπήρχαν στοιχεία, φτιαχτήκανε. Οι αστυνομικοί που με συνέλαβαν, αλλάξανε τις καταθέσεις τους και καταθέσαν ότι επί τρεις ώρες τους πέταγα μολότωφ: με το πρόσωπο γυμνό, με τα χέρια καθαρά, με τα μάτια καθαρά, χωρίς μια στάχτη επάνω μου, χωρίς μια σκιά στα ρούχα μου . Και στις 22 του μήνα μου ανακοίνωσαν ότι κρίθηκα προφυλακιστέος. Μια μέρα μετά , με μετέφεραν στις φύλακες του Κορυδαλλού.
Εκεί βρίσκομαι μέχρι και σήμερα , δύο μήνες μετά την σύλληψη μου. Και τίποτε δεν κινείται. Οι μέρες περνάνε και εγώ μένω εδώ να περιμένω, δέσμιος της ακινησίας, δέσμιος μιας παράλογης και ασφυκτικής γραφειοκρατίας ή ίσως μιας εκδικητικής αδιαφορίας.
Όλο αυτό το διάστημα δεν τσάκισα. Με κράτησαν και με κρατάνε οι άνθρωποι που βρέθηκαν δίπλα μου να με στηρίξουν, φίλοι, γνωστοί είτε και άγνωστοι ως χτες, με κράτησε η αλληλεγγύη των ανθρώπων γνωστών και άγνωστων . Για χάρη τους δεν θα πέσω. Για χάρη τους θα κρατήσω. Γιατί όλη αυτή η περιπέτεια δυναμώνει τη θέλησή μου για μια κοινωνία δίκαιη, το πάθος μου για ελευθερία, το πείσμα μου να σταθώ όρθιος. Και θα σταθώ.
Μπορεί να με έπιασαν τυχαία, να μη συνδέομαι με τα γεγονότα που με κατηγορούν, απέναντι όμως στον γενικευμένο ωχαδερφισμό, το να «παίρνεις θέση», να μην κλείνεσαι στο εγώ σου, να βγαίνεις από την ατομική σου περίπτωση, είναι η υπεύθυνη στάση ενός συνειδητοποιημένου πολίτη.
Η δική μου θέση είναι από τη μεριά του κομματιού της κοινωνίας που θέλει να βγει από την απάθεια, που θέλει πραγματικά να αρχίσει, μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, να αποφασίζει για τη ζωή του.

Θοδωρής Ηλιόπουλος

Εκδήλωση αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης για τον προφυλακισμένο σύντροφο και συντοπίτη Θοδωρή Η.

2009-01-25T11:17:00.002+02:00

Σήμερα Κυριακή 25 Γενάρη στις 7μμ στο Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας πραγματοποιείται μουσική εκδήλωση, αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης, με dj's set.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΔΕΝ ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ

«Η σφαίρα αυτή στράφηκε ενάντια στην κοινωνία όλη. Ήταν μια πληγή για κάθε αστό δημοκράτη που θέλει στο κράτος και τα όργανά του να καθρεφτίζεται η δική του ασφάλεια. Ήταν κήρυξη πολέμου του κράτους ενάντια στην κοινωνία».
Κορίτσια στην εξέγερση

Μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικούς, ένα ποτάμι απελευθερωμένης ενέργειας ξεχύθηκε στους δρόμους. Η εξέγερση ενάντια στην ωμή κρατική βία, η έκρηξη οργής και θυμού ενάντια σε ολόκληρο το πολιτικό – θρησκευτικό -οικονομικό σύστημα, η αντίθεση στα κόμματα και στις ιεραρχικές δομές, οι ανοιχτές συνελεύσεις, τα συμβούλια γειτονιάς, η επανοικειοποίηση του δημόσιου χώρου, η άμεση δημοκρατία, η ζωή ενάντια στην προσομοίωσή της, έχουν λόγο κι αφορμή, παρά και ενάντια στα λεγόμενα του ΚΚΕ, του ΛΑΟΣ και της αστυνομίας.
Η κρατική τρομοκρατία αρθρώθηκε σε διάφορα παράλληλα επίπεδα και εξακολουθεί. Με την επιθετική στάση της αστυνομίας, με τους πυροβολισμούς που συνεχίστηκαν, με τρομοκράτηση του κόσμου και αθρόες συλλήψεις (247 συνελήφθησαν, ενώ οι προσαγωγές είναι αμέτρητες), με προφυλακίσεις που έχουν γίνει κανόνας ισοδύναμος της ομηρίας και αιχμαλωσίας από το κράτος, με τη ρατσιστική δίωξη μεταναστών. Τα ΜΜΕ παίζουν πάντα τον καθορισμένο ρόλο του λακέ του κράτους παραπληροφορώντας και χρησιμοποιώντας το θέαμα που αιχμαλωτίζει τα βλέμματα. Για τις συλλήψεις, ούτε λόγος… Αυτοί μιλούν για βιτρίνες και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές… το φωνάξαμε μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής μας.
Ζήσαμε κι εμείς εδώ, στη Χαλκίδα, αυτό το παραλήρημα, με την αστυνομία να τηλεφωνεί σε καταστηματάρχες συστήνοντας το κλείσιμο των μαγαζιών αλλά και των φροντιστηρίων και το γενικότερο ταμπούρωμα λόγω της έλευσης νοικιασμένων πούλμαν με κουκουλοφόρους από την Αθήνα αποφασισμένους να κάψουν και να ρημάξουν και αλλότρια εδάφη… «Καθείστε καλά και μέσα στα σπιτάκια σας αν δε θέλετε μπελάδες» καγχάζει αυταρχικά η αστυνομία. Το κράτος (με τις δεξιές και αριστερές συνιστώσες του) χέρι χέρι με το παρακράτος, προσπαθούν να σπείρουν το φόβο και τον πανικό με κάθε μέσο. Φυσικά, δεν αποφευχθήκαν και εδώ οι σταλινικής έμπνευσης ανακοινώσεις περί ανυπόγραφων κειμένων και άλλα τινά συναινώντας με τη συνολική τους στάση στη κρατική καταστολή. Το κράτος έχει δείξει την εκδικητικότητά του προφυλακίζοντας αδιάκριτα ανθρώπους, επειδή διαδήλωναν την οργή τους, με κατηγορίες σαθρές, απαράδεκτες και υπερβολικές. Αρκετοί είναι, ακόμα και σήμερα, προφυλακισμένοι με βάση μόνο ψευδομαρτυρίες μπάτσων. Πάνω από 50 μετανάστες καταδικάστηκαν σε 18 μήνες φυλάκιση με ασήμαντες κατηγορίες.
Οι παραδοσιακές ιδεολογίες έχουν χρεωκοπήσει και οι άνθρωποι το συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο. Μια αληθινή απελευθέρωση της πολιτικής και της κοινωνικής ζωής, περνάει μέσα από την περιθωριοποίηση όλων των υπαρκτών κομμάτων, τη δημιουργία νέων μορφών πολιτικής οργάνωσης βασισμένων στη συμμετοχή όλων, την υπευθυνότητα του καθενός απέναντι στις κοινές υποθέσεις- με δύο λόγια από την αναγέννηση μιας αληθινής πολιτικής σκέψης και πάθους. Τίποτα δεν είναι μοιραίο, τίποτα δεν είναι αδύνατο. Σύνθημα- στοίχημα ζωής σε όλες τις γλώσσες…

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ, ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ …

Σάββατο 24 Γενάρη, Πλατεία Αγοράς, 11πμ- Συγκέντρωση Αλληλεγγύης-Οικονομικής Ενίσχυσης στους Συλληφθέντες του Δεκέμβρη.
Κυριακή 25 Γενάρη, Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας, 7μμ- Εκδήλωση Αλληλεγγύης-Οικονομικής Ενίσχυσης με live + dj set στο σύντροφο και συντοπίτη Θόδωρο Η.

Οικολογική Δράση Στην Εύβοια, Μαύρο Πιπέρι, Ανταρσία στο Εύριπο, Συντρόφισσες/οι

Εκδήλωση αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης για την Κ. Κούνεβα

2009-01-19T22:12:00.003+02:00

Εκδήλωση για την μετανάστρια Κ. Κούνεβα, που δέχθηκε δολοφονική επίθεση με βιτριόλι στις 22 Δεκέμβρη κοντά στο σπίτι της, πραγματοποιείται την Τετάρτη 21/01/09 στο Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας στις 7μμ με προβολή ταινίας ''Ένας ελεύθερος κόσμος'' Κέν Λόουτς και συζήτηση.

Οικολογική δράση στην Εύβοια/ Μαύρο Πιπέρι/

Ανταρσία στον Εύριπο/ σύντροφοι-ισσες.

Όταν χτυπάνε έναν από εμάς, μας χτυπούν όλους...

Τα μεσάνυχτα της Δευτέρας 22/12/08 η Κωσταντίνα Κούνεβα, εργαζόμενη ως καθαρίστρια σε σταθμούς του ΗΣΑΠ, δέχεται δολοφονική επίθεση με βιτριόλι επιστρέφοντας από την δουλειά της. Δυο άγνωστα άτομα την περιμένουν έξω από το σπίτι της και της ρίχνουν οξύ στο σώμα και το πρόσωπο, προκαλώντας τής σοβαρές βλάβες, με αποτέλεσμα να έχει χάσει την όρασή της από το ένα μάτι και να έχει υποστεί μόνιμες βλάβες σε άλλα ζωτικά εσωτερικά όργανα (φωνητικές χορδές, πνεύμονα, στομάχι). Η Κωνσταντίνα είναι γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού και δουλεύει στον ΗΣΑΠ μέσω της εταιρείας «ΟΙΚΟΜΕΤ» του κυρίου Ν. Οικονομάκη, στελέχους του ΠΑΣΟΚ. Η συγκεκριμένη εταιρεία αναλαμβάνει εργολαβίες καθαρισμού τόσο σε δημόσιες υπηρεσίες όσο και στις ΔΕΚΟ και απασχολεί πανελλαδικά τουλάχιστον 850 άτομα. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας έβαλαν τα ιδιωτικά συνεργεία καθαρισμού στις δημόσιες εταιρείες και υπηρεσίες (νοσοκομεία, πανεπιστήμια, ΙΚΑ κλπ), κατασκευάζοντας έτσι τον σύγχρονο σκλάβο με μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας και εξοντωτικά ωράρια. Παρά τις συνεχείς καταγγελίες του σωματείου για την συστηματική παραβίαση των εργατικών δικαιωμάτων, οι αρμόδιες υπηρεσίες (Επιθέωρηση Εργασίας-ΚΕ.Π.Ε.Κ.) αλλά και οι ίδιοι οργανισμοί αυτοί δεν έκαναν τίποτα από αυτά που όφειλαν προκειμένου να τηρηθεί η εργατική νομοθεσία και να μπει φρένο στο καθεστώς τρομοκρατίας. Έτσι, μέσα και στο γενικότερο πλαίσιο συνδιαλλαγής και μίζας που επικρατεί στο σύστημα των αναθέσεων, εξασφαλίζεται ο πλουτισμός κάποιων επιτήδειων που λειτουργούν σαν νταβατζήδες, με το κράτος να νίπτει τας χείρας του. Απ’ την άλλη, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, είναι συνυπεύθυνες για αυτήν την κατάσταση γιατί παρότι γνωρίζουν κρύβονται πίσω από διάφορα νομικίστικα τερτίπια συναινώντας και αυτές με την απραξία τους στην υπερεκμετάλλευση αυτού του εργατικού κομματιού. Δείχνοντας για ακόμη μια φορά τον ξεπεσμό του επίσημου συνδικαλισμού.
Η Κωνσταντίνα Κούνεβα πάντα δραστήρια και συνεπής παρότρυνε τις συναδέλφους της να μην υποκύπτουν στην αυθαιρεσία, καθώς η εταιρεία στην οποία δούλευαν συστηματικά θησαύριζε σε βάρος των εργαζομένων υποχρεώνοντας τους να υπογράφουν λευκές συμβάσεις και τη δήλωση οικειοθελούς αποχώρησης κατά την πρόσληψη, να πληρώνονται για λιγότερες ώρες από τις πραγματικές, να μην λαμβάνουν βαρέα ένσημα που είναι το νόμιμο και άλλα πολλά. Αλλά σα να μην έφταναν όλα αυτά η εταιρεία στην οποία εργαζόταν η Κωνσταντίνα κάλεσε τις εργαζόμενες να πάρουν σαν δώρο Χριστουγέννων ποσό μικρότερο και να υπογράψουν για μεγαλύτερο. Η Κωνσταντίνα κάλεσε τις συναδέλφισσές της να μην υπογράψουν και πετάχτηκε κακήν κακώς έξω από σεκιουριτάδες. Σε ανακοίνωση του σωματείου της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Στήνουν εργοδοτικά σωματεία για να μας εκπροσωπήσουν οι Προσωπάρχες και οι υποτακτικοί των εργολάβων. Καταγγέλλουμε καθημερινά στις ελεγκτικές υπηρεσίες, στο ΙΚΑ, στα ανώτατα συνδικαλιστικά όργανα. Κατεβαίνουμε με αγωγές, ομαδικές και ατομικές. Ζητάμε στοιχεία που αφορούν τις εργασιακές μας σχέσεις και επικαλούνται προσωπικά δεδομένα!!! Όταν καταφέρνουμε, με χίλια ζόρια, να προσεγγίσουμε τα υπουργικά γραφεία για να εφαρμοστούν τα αυτονόητα δηλώνουν ‘Εμείς αναθέτουμε και πληρώνουμε τους εργολάβους για να καθαρίζουν. Με ποιους δουλεύουν, πώς δουλεύουν, είναι δική τους δουλειά, εμάς δεν μας ενδιαφέρει’».
Αλλά η εξουσία και οι κονδυλοφόροι της μας μιλούν για ειρήνη και θρηνούν για τις σπασμένες βιτρίνες. Όμως η μεγαλύτερη έκφραση βίας δεν είναι οι σπασμένες βιτρίνες αλλά η φτώχεια, η ανεργία, η άγρια εκμετάλλευση και η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, οι νεκροί και οι σακατεμένοι από τα εργατικά ατυχήματα, η καταλήστευση των ταμείων, η κρατική καταστολή και η αστυνομοκρατία, οι παρακολουθήσεις, οι κάμερες και ο χαφιεδισμός. Είναι τα δυο μέτρα και δυο σταθμά που ισχύουν για την γυναίκα-μετανάστρια-καθαρίστρια και τον τραυματισμένο Ματατζή, την Κούνεβα δεν την επισκέφθηκε κανείς επίσημος, τον Ματζούνη πρωθυπουργός-υπουργοί-αρχιεπίσκοπος-αρχηγοί κομμάτων. Αλλά είναι αυτοί οι ίδιοι που μιλούν διαρκώς για την αξία της ανθρώπινης ζωής και ας είναι τα χέρια τους βαμμένα με αίμα και χρήμα. Γι’ αυτό ας παραμερίσουμε εξουσιαστές-γραφειοκράτες συνδικαλιστές και τηλεοπτικούς διαμεσολαβητές και να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Προτού οι λαμπεροί και αστραφτερά πεντακάθαροι σταθμοί της ευταξίας αποκαλύψουν και άλλες Κωνσταντίνες…

Από τις αρχές του Δεκέμβρη όπου χιλιάδες μαθητές-τριες, φοιτητές-τριες, εργαζόμενοι-ες, άνεργοι-ες έχουν πλημμυρίσει τους δρόμους σχεδόν σε κάθε μεγάλη πόλη της χώρας, η δολοφονική επίθεση στην Κούνεβα δεν είναι ένα ακόμα “μεμονωμένο” περιστατικό. Στις αρχές της χρονιάς δύο ακόμα άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους: μία μετανάστρια από τη Ρουμανία καταπλακώθηκε όταν κατέρρευσε το σπίτι που έμενε και ένας μετανάστης από το Πακιστάν βρέθηκε νεκρός σε χαντάκι στην Π. Ράλλη. Ταυτόχρονα σε όλη τη χώρα όλο το Δεκέμβρη αλλά και μέχρι σήμερα η αστυνομοκρατία και η κρατική καταστολή έχουν εξαπολύσει ένα ανελέητο κυνηγητό με συλλήψεις, ξυλοδαρμούς, προσαγωγές, ανυπόστατα κατηγορητήρια (στη Λάρισα κατηγορούν 18χρονους με βάση τον τρομονόμο), και προφυλακίσεις δεκάδων αγωνιστών.

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες και τους κατηγορούμενους της εξέγερσης
Απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων και παύση όλων των διώξεων στους κατηγορούμενους
Αλληλεγγύη στην Κούνεβα και στον αγώνα των καθαριστριών
Αυτοοργάνωση στις γειτονιές, αυτοοργάνωση στις δουλειές

...είσαστε κάποιοι από εμάς, είμαστε κάποιοι από εσάς.

Συγκέντρωση-πορεία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του Δεκέμβρη

2008-12-29T22:54:00.000+02:00

Συγκέντρωση-πορεία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του Δεκέμβρη.
Αμεση απελευθέρωση των προφυλακισμένων.
Τετάρτη 31 Δεκέμβρη, 12μμ, Αβάντων-όπισθεν Αγ. Νικολάου

Οικολογική Δράση στην Εύβοια, Μαύρο Πιπέρι, Ανταρσία στον Εύριπο, συντρόφισσες/οι

Ενημέρωση για την πορεία της Τρίτης 09 Δεκεμβρίου στη Χαλκίδα

2008-12-14T15:20:00.003+02:00

Μετά από κάλεσμα Συλλογικοτήτων και ατόμων απο τη Χαλκίδα, ενάντια στις κρατικές δολοφονίες με αφορμή το θάνατο του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου πραγματοποιείται συγκέντρωση-πορεία σε κεντρικούς δρόμους της Χαλκίδας. Παρά το κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργείται απο το πρωί της Τρίτης απο κύκλους της Αστυνομίας με την αγαστή συνεργασία δημοσιογραφίσκων και παρακρατικών, ο κόσμος που συγκεντρώνεται ξεπερνά τα 400 άτομα. Έχει στηθεί μικροφωνική στο κεντρικότερο εμπορικό δρόμο της πόλης και διαβάζεται κείμενο ενώ καταγγέλεται παράλληλα και ο ρόλος της αστυνομίας για το όργιο φημών. Επίσης μια μητέρα, που ο γιος της δολοφονήθηκε στο ΑΤ Ν. Φιλαδέλφειας πριν από 5 χρόνια, παίρνει αυθόρμητα το λόγο και μιλάει για τη δολοφονία του γιού της.

Αργότερα ξεκινά πορεία που καταλήγει στο Α.Τ. Χαλκίδας με πανό που γράφει "η τάξη τους μυρίζει ανθρώπινο αίμα''. Τα συνθήματα που κυριαρχούν είναι: ΜΠΑΤΣΟΙ-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ, Ο Λαός θα πεί τη τελευταία λέξη αυτές οι μέρες είναι το Αλέξη, Ο θάνατος δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις στο δρόμο γεννιούνται συνειδήσεις, στο δρόμο να σπάσουμε τον τρόμο, Όταν οι μπάτσοι σκοτώσουν τα παιδιά σας τότε θα βγείτε και σεις απ' τα κλουβιά σας ενώ έξω απο τα δικαστήρια φωνάχτηκε το σύνθημα ΜΠΑΤΣΟΙ-SS-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΙΚΑΣΤΕΣ. Έξω το ΑΤ Χαλκίδας πετάχτηκαν μερικές πέτρες και πλαστικά μπουκάλια νερό, ενω η πορεία διαλύθηκε στη Πλατεία Αγοράς.

Ανοικτό κάλεσμα διαμαρτυρίας ενάντια στις κρατικές δολοφονίες

2008-12-09T03:04:00.004+02:00

Τρίτη 9 Δεκέμβρη 2008, όπισθεν Αγ.Νικολάου (Αβάντων), 6μμ

Η ΤΑΞΗ ΤΟΥΣ ΜΥΡΙΖΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΑΙΜΑ

Σάββατο 6 Δεκέμβρη 2008, ώρα 21:05: Δύο ειδικοί φρουροί με την κάλυψη μιας διμοιρίας των ΜΑΤ δολοφονούν εν ψυχρώ έναν δεκαπεντάχρονο νέο. Είχε προηγηθεί ένας συνηθισμένος λεκτικός διαξιφισμός που ήταν αρκετός για έναν μπάτσο να οπλίσει, να σημαδεύσει, να σκοτώσει. Δεν έπραξε τίποτα το διαφορετικό από αυτό που οι πολιτικές ηγεσίες σχεδιάζουν και εν μέρει εφαρμόζουν τα τελευταία χρόνια. Μηδενική ανοχή σε οτιδήποτε δεν ελέγχεται από το κράτος και τους θεσμούς του. Οι ίδιοι διατυπώνουν και ορίζουν τους κανόνες και αργότερα τα μμε αναλαμβάνουν το ρόλο της χειραγώγησης και της διαμόρφωσης της περιβόητης «κοινής γνώμης». Αλλά η οργή και η αντίδραση, δεν τιθασεύεται-δεν καλουπώνεται, δρα ανεξέλεγκτη και σκορπά θύελλες.
Η εξουσία είναι βέβαιο ότι πάλι θα μιλήσει για «μεμονωμένο» και «ατυχές» περιστατικό, για την «κακιά στιγμή» και ας αυξάνονται ραγδαία οι στατιστικές με τα θύματα από «εξοστρακισμούς» σφαιρών, οι θανάσιμοι ξυλοδαρμοί, κυρίως μεταναστών στα αστυνομικά τμήματα, οι νεκροί φυλακισμένοι, οι παρακρατικές επιθέσεις φασιστών με διαρκή κάλυψη της αστυνομίας και τόσα άλλα. Σαν πολλά δεν είναι για να βαφτίζονται «μεμονωμένα»; Αντιθέτως, αποτελούν προϊόντα μιας συγκεκριμένης πολιτικής επιλογής που υπαγορεύεται από την απαξία της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας. Επιστέγασμα της εντεινόμενης κρατικής καταστολής και αστυνομοκρατίας με νέα και σύγχρονα μέσα, όπως C4I, ένοπλες πεζές περιπολίες κ.ά. Άγριες επιθέσεις σε πορείες που χαρακτηρίζονται «ειρηνικές», όπως πέρσι στις φοιτητικές κινητοποιήσεις, ντου σε στέκια και καταλήψεις συλλογικοτήτων, αλλά κατά τ΄ άλλα μιλάνε μέσω των μμε για το «άβατο των εξαρχείων». Αλλά ο σχεδιασμός τους δεν σταματά εδώ αφού περιλαμβάνει την μελλοντική οπλοφορία και οπλοχρησία δημοτικών αστυνομικών και σεκιουριτάδων, προφανώς για να μπορούν να δολοφονούν και αυτή με τη πρώτη στραβή ματιά, με τη πρώτη αφορμή!
Είκοσι τρία χρόνια μετά τη πισώπλατη δολοφονία του Καλτεζά, και το κράτος συνεχίζει να δολοφονεί. Το σύστημα πολιτικών δομών αναλλοίωτο εδώ και δεκαετίες, με μια τακτική εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία που απλά κάνουν τη μοιρασιά της τράπουλας στους γνωστούς-άγνωστους της οικονομικής ελίτ. Εξασφαλίζοντας για την μαρίδα διαρκή λιτότητα, ανασφάλιστη εργασία, μισθούς πείνας που αν θέλεις να ξεφύγεις από αυτά θα πρέπει να γλείφεις ολομερίς κάποιον βουλευτή ώστε να βολευτείς και εσύ στον μικροαστικό κόσμο της ιδιώτευσης.
Από την άλλη πλευρά, επιμένουμε ότι οφείλουμε και μπορούμε να δημιουργήσουμε αυτοοργανομένες και αυτοδιαχειριστικές μορφές δράσης, που θα προβάλλουμε τις αντιιεραχικές σχέσεις στην καθημερινότητα μας, μακριά και πέρα από οποιαδήποτε κομματική καθοδήγηση.
Άλλωστε αυτό που ζούμε σίγουρα δεν είναι δημοκρατία!

Συλλογικότητες και άτομα από τη Χαλκίδα

Χαριστικό-ανταλλακτικό παζάρι στη Χαλκίδα

2008-12-04T21:12:00.002+02:00

Χαριστικό-ανταλλακτικό παζάρι στη Χαλκίδα απο την ''Οικολογική Δράση στην Εύβοια''.
Σάββατο 6 Δεκέμβρη 2008, 10πμ, Πλ.Αγοράς και Κυριακή 7 Δεκέμβρη 2008, 11πμ, Πλ. Αγ. Νικολάου.

Χαριστικό-Ανταλλακτικό Παζάρι
Ένας άλλος τρόπος είναι δυνατός…

«Στη βάση κάθε κοινωνίας, κάθε οικονομίας, υπάρχει μια μη οικονομία, που αποτελείται από πλούτη τα οποία δεν είναι ανταλλάξιμα, από δώρα χωρίς ανταπόδοση, από ανιδιοτελείς προσφορές, από κοινά αγαθά».
Αντρέ Γκορτζ

Πειραματιζόμαστε, θέλοντας να μετασχηματίσουμε την καθημερινότητά μας, δημιουργώντας καταρχήν ένα δίκτυο ανταλλαγής αντικειμένων χωρίς χρηματικό αντίτιμο πάνω σε μια βάση μη διαμεσολαβημένων και αλληλέγγυων κοινωνικών σχέσεων. Αμφισβητούμε τον μονόδρομο που μας έχει επιβληθεί μέσα από την καθημερινή μας διαδρομή δουλειά-σπίτι-κατανάλωση και γινόμαστε οι ίδιοι δημιουργοί, ποιητές της ζωής μας. Χωρίς αντίτιμο σημαίνει προσφέρω, μοιράζομαι…Το κάνουμε πράξη ξεκινώντας από δω, από τα μικρά καθημερινά πράγματα με τα οποία ερχόμαστε σε επαφή αλλά και από τις μεταξύ μας σχέσεις που γίνονται ουσιαστικά κοινωνικές αφού θα απαντούν στις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, σχέσεις αλληλοβοήθειας και χαριστικές με την έννοια της προσφοράς, αδιαμεσολάβητες από το εμπόρευμα.

Στο χαριστικό παζάρι υπάρχουν διάφορα αντικείμενα που για κάποιον/α δεν είναι χρήσιμα αλλά που κάποιος/α άλλος/η μπορεί να τα χρειάζεται. Δηλαδή πράγματα αχρησιμοποίητα και όχι άχρηστα. Το πάρε-δώσε γίνεται χωρίς χρήματα και δε χρειάζεται να φέρεις κάτι για να πάρεις κάτι άλλο που χρειάζεσαι. Δεν είναι επίσης ένα παζάρι για φτωχούς, με φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Εκτός κι αν παραδεχτούμε όλοι τη φτώχεια της καθημερινής ζωής μας…Η επαναχρησιμοποίηση αυτών των αντικειμένων δεν είναι άμυνα ή μειονέκτημα, είναι πρόταση και στόχος. Τα πράγματα αυτά μπορεί να μην είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που θα αγοράζαμε αλλά το να τα προσαρμόσουμε στις απαιτήσεις μας ή να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας σε αυτά δείχνει μια πρακτική ευφυΐα που ο άνθρωπος είχε από πάντα αλλά και μια ουσιαστική οικολογική συνείδηση που εναντιώνεται στη σπατάλη.
Σε μια πόλη που δύσκολα πια μπορούμε να αισθανθούμε «δική μας πόλη», επειδή απλώς και μόνο κατοικούμε και δουλεύουμε εδώ, θα είχε πραγματικά νόημα να δημιουργήσουμε οικείους χώρους και χρόνους, ειλικρινείς σχέσεις ανθρώπων που επιθυμούν πραγματικά να ζουν μαζί και να μοιράζονται την καθημερινότητά τους.

Φέρτε αντικείμενα, ρούχα, βιβλία, cd ή ό,τι άλλο δε χρησιμοποιείτε και νομίζετε ότι μπορεί να ενδιαφέρει κάποιον άλλο/η και πάρτε ό,τι σας είναι χρήσιμο!

Πράσινος καπιταλισμός: η σύγχρονη μορφή κυριαρχίας(;)

2008-10-02T21:18:00.001+03:00

Πράσινος καπιταλισμός: η σύγχρονη μορφή κυριαρχίας(;)
«Πράσινο, το αναγκαίο συστατικό του κόκκινου» ήταν, στη δεκαετία του ‘80, ένα από τα δημοφιλή συνθήματα στους κόλπους της Νέας Αριστεράς σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Σήμερα μπορούμε να πούμε: «Πράσινο, το νέο συστατικό του καπιταλισμού». Πράσινος καπιταλισμός λοιπόν, ο σύγχρονος και μοντέρνος τομέας δραστηριότητας του κεφαλαίου. Που δεν παύει να είναι καπιταλισμός: η συσσώρευση και η εκμετάλλευση παραμένουν. Ο πράσινος καπιταλισμός στην ουσία του, δεν αποτελεί κάτι το διαφορετικό από τον καπιταλισμό που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Αποτελεί μια ενεργό και κατάλληλα προσαρμοσμένη -σε νέους «αναγκαίους» τομείς- ιδεολογία, που υποστηρίζει τον μετασχηματισμό κάποιων πτυχών του συστήματος αφήνοντας όμως αναλλοίωτες τις γενεσιουργές αιτίες-κρίσεις που δημιουργεί.
Οι κατασκευασμένοι μύθοι περί προόδου της ανθρωπότητας μέσω συγκεκριμένων ιεραρχικών συστημάτων κοινωνικής οργάνωσης και η περιβόητη ανάπτυξη, οδήγησαν με συστηματικό τρόπο στη λεηλασία ανθρώπων και φύσης. Αλλά οι οικολογικές καταστροφές έχουν πάντα σχέση με τον ανθρωποκεντρικό-εξουσιαστικό χαρακτήρα του δυτικού πολιτισμού και λογίζονται μονάχα ως παράπλευρες απώλειες. Αλλά και αυτές τις κρίσεις το σύστημα επιδιώκει να τις εκμεταλλευθεί, και γι’ αυτό εισάγει στο λεξιλόγιο του νέους εύηχους όρους όπως «βιώσιμη, αειφόρο ανάπτυξη» ως ένα νέο ιδεολόγημα που έρχεται να αντικαταστήσει το προηγούμενο. Έτσι το δίπτυχο ανάπτυξη-καπιταλισμός, συμπληρώνεται τώρα από το βιώσιμη ανάπτυξη-πράσινος καπιταλισμός.
Έτσι διαβάζουμε καθημερινά στις εφημερίδες ότι πχ. η General Electric θα διπλασιάσει τις επενδύσεις στους τομείς της αιολικής και ηλιακής ενέργειας, οι οποίες θα φτάσουν τα έξι δισ. δολάρια μέχρι το 2010, ότι η Toyota κατασκευάζει τα πρώτα της υβριδικά αυτοκίνητα, η General motors «οικολογικά» 4Χ4… και από κοντά έχουμε κατασκευή οικολογικών ψυγείων, πλυντηρίων…δημιουργώντας έτσι τον πράσινο καταναλωτή. Η αντίθεση μας στον πράσινο καπιταλισμό δεν νοείται χωρίς την κριτική στον πράσινο καταναλωτή, που εξαντλεί την σχέση του με τη φύση και το περιβάλλον μόνο στην αγοραστική του δυνατότητα, δημιουργώντας αναπόφευκτα ελιτισμό κατανάλωσης. Η επιλογή για παράδειγμα διατροφής αγαθών οικολογικής γεωργίας παρότι συνιστά μια θετική στάση, είναι πιθανό να ταυτοποιεί την αγοραστική επιλογή με μια αντι-συστημική πράξη αντίστασης.
Απ’ την άλλη πλευρά αρκετοί που δραστηριοποιούνταν κάποτε στο λεγόμενο οικολογικό κίνημα με ριζοσπαστικό τρόπο, διευθύνουν σήμερα μεγάλες εταιρίες bio, φαινόμενο που συναντάται κυρίως στη Γερμανία, των πολυπληθών οικολόγων-πράσινων και αυτόνομων, ενσωματωμένων πια στον πράσινο καπιταλισμό. Ίσως δεν είναι λάθος αυτό που έχει γραφεί, ότι δηλαδή: «Ο πράσινος καπιταλισμός είναι ο απόηχος της ήττας των οικολογικών κινημάτων. Η οικολογία σταδιακά αποσυνδέθηκε από τα ριζοσπαστικά πολιτικά της χαρακτηριστικά, και από τρόπος ζωής και συνολική κοσμοθεωρία ξέπεσε σε ένα ανούσιο lifestyle πλαισιωμένο από πράσινης ευαισθησίας καταναλωτικά προϊόντα και υπηρεσίες. Αυτά τα προϊόντα και αυτές τις υπηρεσίες έρχεται να πουλήσει σήμερα ο πράσινος καπιταλισμός και σίγουρα υπάρχουν πολλοί που καμαρώνουν αποκτώντας τα.» Αλλά αυτές οι κακοτοπιές είναι βέβαιο ότι θα είχαν προσπεραστεί εάν τα αποκαλούμενα οικολογικά κινήματα λειτουργούσαν με αντιιεραρχικό και αδιαμεσολάβητο τρόπο, χωρίς δηλαδή την επιθυμία κατάληψης βουλευτικών εδράνων και συγκυβέρνησης. Οι οικολογικές κρίσεις δεν λύνονται μέσω των πολιτικο-οικονομικών συστημάτων που ευθύνονται άλλωστε γι’ αυτές, αλλά με την δική μας αλλαγή τρόπου ζωής που συνεπάγεται την αλλαγή και μεταβολή των κοινωνικών δομών.
Η «βιώσιμη ανάπτυξη» επιτρέπει σε εταιρείες που έχουν συμβάλλει στη ρύπανση περιοχών να αναπτύσσουν και πράσινη επιχειρηματικότητα. Στην περιοχή μας κλασσικά παραδείγματα αποτελούν ο όμιλος Λαυρεντιάδη, ιδιοκτήτης της ΝΕΟΧΗΜΙΚΗΣ και της αλυσίδας βιολογικών προϊόντων ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ και ο όμιλος ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ που παράλληλα με την κατασκευή μονάδων λιθάνθρακα συμμετέχει και σε σχήματα κατασκευής αιολικών πάρκων. Και αν για τους καπιταλιστές είναι μια ενδοσυστημική κερδοφόρα επιλογή δεν ισχύει το ίδιο για αριστερά κόμματα και οργανώσεις ή περιβαλλοντικές ΜΚΟ που τάσσονται ανερυθρίαστα υπέρ της κερδοσκοπικής και εν τέλει αναποτελεσματικής «βιώσιμης ανάπτυξης». Στόχος μας οφείλει να είναι η καθολική βιώσιμη κοινωνία και όχι πως το υπάρχον σύστημα θα λύσει τις αδηφάγες ενεργειακές του ανάγκες.
Παράλληλα, οι πωλήσεις βιολογικών προϊόντων μέσω του οργανωμένου λιανεμπορίου υπολογίζεται σε 40 εκατ. €, με 20% ετήσια αύξηση, σύμφωνα με στοιχεία της ICAP. Μέσω των super-market πραγματοποιείται το 45% του συνόλου των λιανικών πωλήσεων βιολογικών προϊόντων (που φθάνει στο 50% για τα οπωρολαχανικά), τα εξειδικευμένα καταστήματα βιολογικών προϊόντων καταλαμβάνουν το 50% του τζίρου και το υπόλοιπο 5% καλύπτεται από λαϊκές αγορές και άλλα καταστήματα. Σύμφωνα δε με εκτιμήσεις, σήμερα σε όλη την Ελλάδα λειτουργούν περισσότερα από 350 εξειδικευμένα καταστήματα πώλησης βιολογικών προϊόντων και ο αριθμός τους αυξάνεται συνεχώς. Οι εισαγωγές βιολογικών προϊόντων και τροφίμων είναι σημαντικές, και για το 2006 υπολογίζεται ότι αντιπροσώπευαν το 65% της συνολικής αξίας. Επίσης σε χώρες της βόρειας Ευρώπης υπάρχουν κατηγορίες προϊόντων όπου η συμμετοχή των βιολογικών φτάνει ακόμη και στο 40% της επιμέρους κατανάλωσης. Με βάση τους παραπάνω αριθμούς είναι εύκολα αντιληπτό ότι οι χονδρέμποροι και οι μεγάλες αλυσίδες super-market (όπως Βασιλόπουλος) επηρεάζουν σημαντικά την αγορά και σε σχέση με τον παραγωγό και σε σχέση με τον καταναλωτή. Γι’ αυτό ένα αυτόνομο δίκτυο προσφοράς βιολογικών προϊόντων με στενή σχέση καλλιεργητή και καταναλωτή σε συγκεκριμένους και σταθερούς χώρους, όπου μπορούν να λαμβάνουν χώρα και άλλες δραστηριότητες, αποτελεί ένα καλό στόχο και πρώτο βήμα αυτοοργανωμένης πρωkτοβουλίας και δράσης. Άλλωστε οι μονοδιάστατες επιλογές μας: Να τρεφόμαστε βιολογικά, να σπουδάζουμε τεχνολογίες «φιλικές προς το περιβάλλον», να εργαζόμαστε σε «πράσινες» εταιρίες ούτε αποδυναμώνει το σύστημα αλλά ούτε και προσφέρει μια ουσιαστική εναλλακτική πρόταση. Γιατί ο αγώνας δεν μπορεί να είναι μονάχα οικολογικός αλλά και κοινωνικός, όπως δεν μπορεί να είναι μονάχα ανθρωποκεντρικός αλλά και βιοκεντρικός.

(Το παραπάνω κείμενο αποτελεί εισήγηση της Ανταρσίας στον Εύριπο στην 2η οικολογική γιορτή στη Χαλκίδα)

Πλαστικοποιημένοι καταναλωτές ενός πλαστικοποιημένου πολιτισμού;

2008-03-18T21:20:00.000+02:00

Ως μια παράμετρο του συστήματος κυριαρχίας, που σταδιακά εντείνει την διείσδυση του στην καθημερινότητα του ανθρώπου με ολέθριο τρόπο, αποτελεί η βιομηχανοποίηση της τροφής. Με τον συγκεκριμένο όρο θεωρούνται όσα τρόφιμα έχουν επεξεργαστεί-τυποποιηθεί και συμμετέχουν σε μια αλυσίδα εφοδιασμού, από τη διαδικασία παραγωγής έως τον τελικό αποδέκτη τον άνθρωπο-καταναλωτή ή αλλιώς homo-concemus. Οι συγκεκριμένες δομημένες σχέσεις εξουσίας και επιβολής που καθορίζονται διακριτά η σε συνδυασμό από τους κρατικούς φορείς και την ελίτ της οικονομικής αγοράς δημιουργούν τις συνθήκες εκείνες ώστε να κατασκευάζεται ένας μοντέρνος καταναλωτής με ανάγκες που ουσιαστικά του έχουν επιβληθεί και αποτελούν επιπρόσθετες μορφές χειραγώγησης. Το σύγχρονο μοντέλο «ζωής» που απαιτεί πολλές ώρες εργασία και γρήγορους ρυθμούς, οδηγεί αναπόφευκτα στη λύση των βιομηχανοποιημένων τροφίμων, που τις περισσότερες φορές είναι άμεσα και φθηνότερα καταναλώσιμες(fast food, κατεψυγμένα κλπ). Έτσι, το κράτος, μη ξεχνώντας τον κύριο λόγο ύπαρξης του, παράσχει όλο εκείνο το πλαίσιο(νομοθετικό και όχι μόνο) που οι οικονομικοί τεχνοκράτες θεωρούν αναγκαίο για να πλουτίσουν ακόμα περισσότερο. Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε την έμμονη ανάπτυξη μιας σύγχρονης τεχνοεπιστήμης, την βιοτεχνολογία που αναπτύσσεται σε διάφορους τομείς, με κυριότερους εκείνους της ιατρικής και των τροφίμων. Δεν είναι καθόλου υπερβολή εάν θεωρήσουμε την συγκεκριμένη επιστήμη ως μια σύγχρονη τεχνολογία επιβολής και εξουσίας πάνω στον άνθρωπο.
Καλώς ήρθατε στην εποχή της απόλυτα βιομηχανοποιημένης τροφής.
Φρούτα τυλιγμένα σε ζελατίνα, μαρούλια σε ναϋλον σακουλάκια, αστραφτερές φλούδες βερνικωμένες με κερί, ψωμί κατεψυγμένο από το σούπερ-μάρκετ, όλα τα ζαρζαβατικά τυποποιημένα, ντομάτες ίδιο μέγεθος ίδιο χρώμα…τα παραδείγματα φαντάζουν ατελείωτα. Στην εποχή της «ανάπτυξης», κράτος και επιχειρήσεις έχουν ένα κοινό στόχο: κέρδος και εξουσία. Η απόλυτη βιομηχανοποίηση των τροφίμων έχει ως αποτέλεσμα να καταναλώνουμε τρόφιμα, τα συστατικά των οποίων όχι μόνο δεν γνωρίζουμε, αλλά και είναι αδύνατον να ελέγξουμε, δημιουργώντας αποξένωση μεταξύ παραγωγού και τελικού αποδέκτη. Έτσι, ενώ στο παρελθόν τα τρόφιμα ακολουθούσαν μια απλή άμεση διαδρομή, από το αγρόκτημα στο τραπέζι, σήμερα, η διατροφική αλυσίδα έχει αλλοιωθεί από ένα βιομηχανικό μοντέλο παραγωγής. Κάποτε ο άνθρωπος κυνηγούσε την τροφή του, σήμερα η τροφή κυνηγά τον άνθρωπο. Μόνο στις ΗΠΑ παιδιά ηλικίας 8-12 χρόνων βλέπουν καθημερινά 21 διαφημίσεις τροφίμων και περισσότερα από 11 δις δολ. ξοδεύονται από τη βιομηχανία τροφίμων για να μας πείσουν να αγοράσουμε τα προϊόντα τους.
Μικρή ιστορική αναδρομή της τροφής
Για χιλιάδες χρόνια, ο άνθρωπος εφοδιαζόταν την απαραίτητη για την επιβίωσή του τροφή συλλέγοντας τυχαία φυτά, φρούτα, ρίζες, μικρά θηράματα και αποφάγια άλλων σαρκοβόρων. Μέχρι το 10.000 π.Χ. είχε πλέον μάθει να κυνηγάει, να αποθηκεύει φρούτα, να αποξηραίνει ψάρια για μελλοντική κατανάλωση, ενώ λίγο αργότερα δημιουργούσε τα πρώτα κοπάδια από κατοικίδια ζώα . Η «γεωργική - αγροτική επανάσταση», η μετάβαση δηλαδή του ανθρώπου από συλλέκτη σε παραγωγό τροφίμων χρονολογείται μεταξύ 8ης και 9ης χιλιετίας π.Χ.. Για πρώτη φορά ήταν δυνατή η μόνιμη εγκατάσταση του άνθρωπου και αρχίζει μέσω της επέκτασης του πεδίου καλλιέργειας η αύξηση της βιοποικιλότητας με τη δημιουργία ντόπιων ποικιλιών. Μέχρι το 18-19ο αιώνα, βασικός ρόλος της γεωργίας παραμένει η παραγωγή κυρίως για την αυτοκατανάλωση, η αυτάρκεια της οικογένειας, του χωριού, της επαρχίας, ενώ εξακολουθεί να στηρίζεται στην πολυκαλλιέργεια και την παρατήρηση της φύσης. Οι οικογένειες συνήθως ανταλλάσσουν τα προϊόντα μεταξύ τους χωρίς τη μεσολάβηση του χρήματος ή τα πουλάνε στην κοντινή αγορά, απολαμβάνοντας σταθερά εισοδήματα και ισχυρούς κοινοτικούς δεσμούς. Τα ζώα παρείχαν το απαραίτητο λίπασμα και οι σπόροι κρατούνταν από την προηγούμενη σοδειά, ύστερα από την προσεκτική διαλογή τους από τα καλύτερα φυτά. Το 1750 ξεκινάει από την Αγγλία η «βιομηχανική επανάσταση» και το 1810, σε μια εποχή που ακόμα η γεωργία ασκούνταν ως τέχνη, ο A. von Thaer δηλώνοντας ότι η γεωργία είναι εμπόριο, σκοπός του οποίου είναι η δημιουργία κέρδους μέσω της φυτικής και ζωικής παραγωγής, σηματοδοτεί την αρχή μίας νέας περιόδου, όπου η φύση αποτελεί μία μηχανή για κέρδη και η γεωργία ένα κλάδο της βιομηχανίας. Βαθμιαία οι γεωργοί προωθούν τα προϊόντα τους όλο και περισσότερο για την αγορά. Το ποσοστό των απασχολούμενων στη γεωργία ήταν ακόμα πολύ μεγάλο, ενώ μεγάλες εκτάσεις έμεναν ακαλλιέργητες επειδή δεν επαρκούσαν τα εργατικά χέρια. Με την εδραίωση της αποικιοκρατίας πολλά πράγματα αλλάζουν: η γη δεν ανήκει πια στους δουλευτές της, αναπτύσσεται το διεθνές εμπόριο, εμφανίζονται εκτεταμένες μονοκαλλιέργειες και ξεκινά η διάρρηξη των κοινοτικών θεσμών και των οικονομιών της επιβίωσης ή αυτάρκειας. Έτσι φτάνουμε στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο, όπου η έρευνα για την εξεύρεση νευροτοξικών χημικών όπλων είχε ως συνέπεια την ανακάλυψη μίας καινούριας ομάδας εντομοκτόνων, τα οργανοφωσφορικά (η συμμαχία μεταξύ βιομηχανίας φαρμάκων και στρατού θα φανεί και αργότερα την περίοδο 1962-70 κατά τη διάρκεια της εμπλοκής των Η.Π.Α. στον πόλεμο του Βιετνάμ που συνοδεύτηκε από εκτεταμένη χρήση τοξικών αποφυλλωτικών με βάση τη διοξίνη και χημικών αερίων). Από τη δεκαετία του 1950, η αναπτυσσόμενη χημική βιομηχανία προώθησε μέσω υποσχέσεων για την καταπολέμηση της φτώχειας το μετασχηματισμό της γεωργικής παραγωγής προς ένα σύστημα βασισμένο στην αυξημένη ποσότητα εισροών (λιπάσματα, γεωργικά μηχανήματα, υβρίδια) και την επέκταση των μονοκαλλιεργειών. Η διαδικασία αυτή, που ονομάστηκε «πράσινη επανάσταση», εγκαινίασε την απόπειρα των επιχειρήσεων για ρύθμιση της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων επεκτείνοντας τον έλεγχο τους στα διάφορα διατροφικά συστήματα του πλανήτη. Το 1962, η Rachel Carson σόκαρε εκατομμύρια αναγνωστών ενημερώνοντας για τις καταστροφικές επιδράσεις του DDT και άλλων εντομοκτόνων και ζιζανιοκτόνων, τα οποία ονόμαζε «ελιξίρια του θανάτου». Η στροφή προς τις μονοκαλλιέργειες ολοκληρώθηκε σε μεγάλο βαθμό στις αναπτυσσόμενες χώρες κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1980 και 1990 κυρίως επειδή η οικονομική «βοήθεια» των μεγάλων διεθνών οργανισμών και τα προγράμματα δομικής προσαρμογής (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Παγκόσμια Τράπεζα) επέβαλαν μεταξύ άλλων την αυξημένη παραγωγή για εξαγωγές,. Οι αλλαγές αυτές αύξησαν την ευπάθεια των μικρών αγροτών ή τους έδιωξαν από τη γη τους, μιας και η παραγωγή για εξαγωγές τείνει να απαιτεί περισσότερο κεφάλαιο και λιγότερη εργασία. Η επεξεργασία και η συσκευασία αρχίζουν σταδιακά να προσθέτουν στο αγροτικό προϊόν μεγαλύτερη αξία από αυτή που απολάμβανε ο παραγωγός ως τιμή πώλησης, με αποτέλεσμα οι βιομηχανίες τροφίμων που ασχολούνται με τη μεταποίηση να αποκτούν κυρίαρχο ρόλο στη διατροφική αλυσίδα. ενώ επιπλέον αρχίζουν να εμφανίζονται μία σειρά από διατροφικές κρίσεις. Παντού οι παραδοσιακές πρακτικές έχουν δώσει τη θέση τους σε γιγαντιαίες εργοστασιακές εγκαταστάσεις, εντείνοντας την εκμετάλλευση και απομακρύνοντας τον άνθρωπο από το φυσικό του χώρο. (Πηγή: ο Σπόρος).
Στην Εύβοια από την δεκαετία του ΄70 ξεκίνησε η εγκατάσταση δεκάδων πτηνοτροφικών μονάδων και στη συνέχεια τη δεκαετία του ΄80 λόγω των επιχορηγήσεων, παρατηρείται η ίδρυση χοιροτροφικών μονάδων. Είναι λίγο-πολύ γνωστοί οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την γρήγορη ανάπτυξη και πάχυνση των ζώων. Για παράδειγμα, στις κότες αναλογεί ένας χώρος ίσος με μια κόλλα Α4 ενώ μεγαλώνουν τρεις φορές πιο γρήγορα σε σχέση με πριν από 50 χρόνια, τρώγοντας το 1/3 της τροφής. Αντίστοιχα στα γουρούνια, τους χορηγείται μια καταπραϋντική ουσία, η τετρακυλίνη, ώστε να καταστέλλεται η τάση τους για ελευθερία(εν αντιθέσει με τα άλλα «γουρουνάκια»). Επιπρόσθετα στη περιοχή μας, η γνωστή και μη εξαιρετέα ΣΟΓΙΑ ΕΛΛΑΣ, εισαγωγέας μεταλλαγμένης σόγιας και ζωοτροφών, προμηθεύει πολλές τοπικές μονάδες διοχετεύοντας σε όλη τη διατροφική αλυσίδα τη γενετικά τροποποιημένη τροφή. Έτσι παράλληλα με την χρήση συνθετικών ορμονών και αντιβιοτικών στα ζώα εμφανίζονται επικίνδυνα σύνδρομα, όπως αυτό της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας. Μια ακόμη επιχείρηση με ανάλογη δραστηριότητα στον χώρο των ζωοτροφών είναι η KEGO, η οποία προμηθεύει κυρίως ιχθυοτροφικές μονάδες.
Τα γνωστότερα διατροφικά σκάνδαλα της τελευταίας δεκαετίας, γρίπη των πτηνών και «τρελές» αγελάδες, είναι το αποτέλεσμα της πλήρους βιομηχανοποιημένης τροφής. Η ευρεία χρήση αντιβιοτικών και φαρμάκων με μοναδικό σκοπό τη μεγιστοποίηση του κέρδους, οδηγεί αναπόφευκτα σε παρενέργειες τόσο στο ζώο όσο και στον καταναλωτή. Μόνο όταν άρχισαν να εμφανίζονται οι τραγικές συνέπειες αυτής της επιλογής-θάνατοι δεκάδων ανθρώπων διεθνώς- δόθηκαν ορισμένα λεπτά δημοσιότητας στο θέμα. Αλλά και πάλι οι τηλεοπτικοί φωστήρες δεν στόχευαν στην ανάδειξη των αιτιών και των υπευθύνων του προβλήματος αλλά στη δημιουργία φόβου και πανικού στους καταναλωτές. Προσθέτοντας στο γενικότερα κλίμα ανασφάλειας που κατασκευάζουν ακόμα μια δόση φοβίας. Οι κρίσεις που εκδηλώνονται, όχι μόνο στο διατροφικό τομέα αλλά σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, δεν προκύπτουν από παρθενογένεση αλλά από ένα συγκεκριμένο «πολιτισμό» που τις παράγει. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια η εκδήλωση ολέθριων φαινομένων για τον άνθρωπο και τη φύση μόνο έκπληξη δεν πρέπει να προκαλεί, αφού άπειρα ιστορικά παραδείγματα φανερώνουν το σκοτεινό πρόσωπο των κυρίαρχων και εκμεταλλευτών.
Πρόσφατα στον Έβρο καλλιεργήθηκαν μεταλλαγμένοι σπόροι καλαμποκιού εν αγνοία των αγροτών, στους οποίους οι εταιρείες πλάσαραν ως συμβατικούς. Παρότι καταστράφηκε μεγάλο μέρος της σοδειάς θεωρείται βέβαιο ότι μεγάλη ποσότητα του γενετικά τροποποιημένου καλαμποκιού όχι μόνο δεν καταστράφηκε αλλά κατέληξε στην αγορά με τη μορφή παιδικών τροφών, αλεύρων και άλλων προϊόντων. Σύμφωνα με τον Ενιαίο Φορέα Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ), 313 διαφορετικές χημικές ουσίες (πρόσθετα) επιτρέπεται να προστίθενται στα τρόφιμα. Από αυτές, οι 43 είναι χρωστικές, ενώ περισσότερες από δέκα ανήκουν στην κατηγορία των ενισχυτικών γεύσης. Ο καθένας καταναλώνει 5 κιλά περίπου συντηρητικά και χημικά το χρόνο με αρκετές βλαβερές συνέπειες. Για την διακίνηση των βιομηχανοποιημένων τροφών χρησιμοποιούνται διάφοροι τύποι πλαστικών, αρκετά απ’ τα οποία περιέχουν τοξικές ουσίες. Το PVC χρησιμοποιείται μέχρι και για πιπίλες και κουλούρες για τα δόντια των μωρών, θεωρείται ό,τι πιο επικίνδυνο για την υγεία και το περιβάλλον. Υπολείμματα από αυτές τις ουσίες, κυρίως της κατηγορίας των φθαλικών και των αδιπικών, διαρρέουν στις τροφές. Αυτές οι ουσίες προκαλούν καρκίνους, γενετικές ανωμαλίες, υπολειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και αναπτυξιακά προβλήματα σε παιδιά. Η εστραδιόλη είναι μια ορμόνη που είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη των γεννητικών οργάνων, των μαστών, του ύψους και της κατανομής του λίπους στις γυναίκες και σε συνδυασμό με τη διαρροή τοξικής ουσίας από κάποιο πλαστικό στην τροφή, είναι πιθανή η αλλοίωση γενετικών χαρακτηριστικών.
Παράλληλα, συνεχίζεται η διαδικασία ‘πατεντοποίησης’, δηλαδή οι ‘νόμοι για τα πνευματικά δικαιώματα που σχετίζονται με το εμπόριο’-TRIPS. Με τα trips εταιρείες κατοχυρώνουν την ιδιοκτησία και πατεντάρουν φυτικές ποικιλίες, φυλές ζώων, γονίδια, βακτήρια κλπ. κυρίως σε αφρική, λατινική αμερική και ασία. Οι μεγάλες εταιρίες ελέγχουν έτσι την παραγωγή και διανομή αγαθών και σπόρων παγκοσμίως. Για παράδειγμα, στην Ινδία, που επί αιώνες καλλιεργείται το ρύζι μπασμάτι, οι ΗΠΑ επιχειρούν να πατεντάρουν το σπόρο, ώστε να πληρώνουν δικαιώματα οι αγρότες που το καλλιεργούν. Στο Μπαντουμάρι, της κεντρικής Ινδίας, πριν λίγο καιρό, ένας καλλιεργητής βαμβακιού, ο 31χρονος Anil Kondba Shende ήπιε ένα μπουκάλι εντομοκτόνο και έπεσε νεκρός στο κατώφλι του σπιτιού του. Τα χρέη από τα δάνεια που πήρε για να σώσει τα λίγα στρέμματα βαμβακιού που καλλιεργούσε τον έπνιξαν οικονομικά. Η περίπτωση του δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά μια υπενθύμιση για τη κρίση που μαστίζει τους ινδούς αγρότες. Σε ολόκληρη τη χώρα και κυρίως σε φτωχούς θύλακες, συνολικά 17.017 αγρότες αυτοκτόνησαν το 2003, τη πιο πρόσφατη χρονιά για την οποία δίνει στοιχεία η κυβέρνηση. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες όμως, ο αριθμός για τη φετινή χρονιά είναι μεγαλύτερος. Η εταιρεία Monsanto, για παράδειγμα, πουλά τους γενετικά μεταλλαγμένους σπόρους βαμβακιού που φύτεψε ο Shende, γνωστούς και ως Bt cotton, που είναι ανθεκτικοί σε ζιζάνια και μολύνσεις, ώστε σύμφωνα με την εταιρεία να μειώνεται η χρήση παρασιτοκτόνων κατά 25%. Η Monsanto είδε τις πωλήσεις της να υπερδιπλασιάζονται σε έναν χρόνο, αφού οι μεταλλαγμένοι σπόροι κοστίζουν διπλάσια από τους κανονικούς, οδηγώντας πολλούς αγρότες στους τοκογλύφους. Φέτος, ο Shende έσπειρε τα χωράφια του τρεις φορές με μεταλλαγμένους απόρους της Monsanto. Οι δυο σπορές πήγαν χαμένες επειδή οι μουσώνες άργησαν να έρθουν κι όταν οι ήρθαν, οι βροχές ήταν τόσο έντονες που το χωράφι του πλημμύρισε, καταστρέφοντας έτσι και την τρίτη σπορά.
Στη Δύση, την ίδια στιγμή, ετοιμάζουν ουρανοξύστη-φάρμα! Δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας αλλά «όραμα» της ολλανδικής κυβέρνησης για τη βιομηχανική γεωργία. Το Deltapark, όπως ονομάζεται, τοποθετεί τη γεωργία στις πόλεις, όπου βρίσκονται οι καταναλωτές και τα σούπερ μάρκετ. Αφού μπορούν οι άνθρωποι να ζουν σε ουρανοξύστες γιατί όχι και τα γουρούνια; Το Deltapark είναι ένα «πάρκο αγροτικής παραγωγής» που θα το χειρίζονται μάνατζερ και όχι αγρότες και αποτελεί τη τελευταία περίπτωση έντασης μεταξύ οικολογίας και τεχνολογίας. Άλλωστε η χρηματιστηριοποίηση των τροφών, διεξάγεται καθημερινά μέσω των οικονομικών αγορών(Ν. Υόρκης, Λονδίνου κλπ), δημιουργώντας νομισματικές αξίες σε φυσικά αγαθά. Και αποτελεί ένα επιπλέον λόγο διείσδυσης σε νέες αγορές που οι διατροφικές συνήθειες είναι διαφορετικές από αυτές της δύσης.
Η ένταση της τροφικής τυποποίησης παρατηρείται ακόμη περισσότερο το τελευταίο διάστημα που ακόμη και το παραγόμενο χύμα λάδι, επιχειρείται να τυποποιηθεί μέσω νέων νόμων που θεσπίζονται προς όφελος των εταιριών. Παράλληλα διαπιστώνεται η πώληση βιολογικών προϊόντων και από εταιρίες που εμπορεύονται και συμβατικά προϊόντα(KNORR, CRETA FARM κλπ), ως μια καθαρά κερδοσκοπική επιλογή. Άλλωστε ένας από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς βιολογικών προϊόντων και διακινητής στον ελλαδικό χώρο, δεν είναι άλλος από τον ιδιοκτήτη της χημικής βιομηχανίας Νεοχημικής (βλέπε: ΙΝΤΕΡΚΕΜ). Όμως σταδιακά φτάνουμε και στη βιομηχανοποίηση-τυποποίηση βιολογικών προϊόντων που η μόνη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ παραγωγού και αγοραστή περιορίζεται μονάχα στη καταναλωτική του διάσταση. Χάνοντας την επαφή του καταναλωτή με τη φύση αφού τα προϊόντα διατίθενται πολλές φορές σε αποστειρωμένα περιβάλλοντα.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, δεν τίθεται θέμα ανάπτυξης, «βιώσιμης» ή «αειφόρου» αφού μέσω των εύηχων διατυπώσεων αποκρύπτεται η εκμετάλλευση του ανθρώπου στο εργασιακό του περιβάλλον, ο επιχειρηματικός καιροσκοπισμός (π.χ. αιολικά πάρκα) και η προώθηση μιας άλλης μορφής καπιταλισμού, του «πράσινου». Αλλά η προσήλωση των στόχων μας δεν πρέπει να είναι η βελτίωση των όρων εκμετάλλευσης, όποιας μορφής(εργασιακής, περιβαλλόντικής κλπ) αλλά στη δημιουργία συνθηκών ελευθερίας.

NESTLE:Εξουσία μέσα από τη διατροφή(τίτλος προπαγανδιστικού βιβλίου για την nestle).

2008-03-18T21:16:00.000+02:00

Επιλέξαμε να ασχοληθούμε, ειδικά, με τη Nestle διότι ως η μεγαλύτερη εταιρεία τροφίμων στον κόσμο έχει αποδειχθεί ότι χρησιμοποιεί κατασταλτικές και δολοφονικές μεθόδους ενάντια σε εργαζόμενους, γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, αποτρέπει τη χρήση μητρικού γάλακτος και γενικά ασκεί εξουσία στη διατροφή μας. Υπολογίζεται ότι η εταιρεία διακινεί παραπάνω από 8500 ετικέτες διεθνώς και σε διάφορους τομείς όπως: παιδικές τροφές, είδη καφέ, εμφιαλωμένα νερά, παγωτά, σοκολάτες, τροφές για ζώα, φαρμακευτικά προϊόντα. Η Nestle ιδρύθηκε το 1866 στη Γενεύη από τον φαρμακοποιό Χάινριχ Νεστλέ, ο οποίος ήδη από το 1847 είχε χημικό εργαστήριο και ανακάλυψε ένα υποκατάστατο του μητρικού γάλακτος, που ονομάστηκε ‘farine lactee’. Κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αι. πραγματοποίησε συγχωνεύσεις με ανταγωνίστριες εταιρείες και το 1938 πρωτοεισήγαγε το στιγμιαίο καφέ Nescafe.
Η Nestle, ως πολυεθνική εταιρεία είναι μια από τις περισσότερο ωφελημένες από την «παγκοσμιοποίηση» της οικονομικής αγοράς. Καταφέρνει και διεισδύει σε όλες τις τοπικές αγορές δημιουργώντας διατροφικές συνήθειες, που είναι ξένες προς το ντόπιο πληθυσμό. Αλλά στο τομέα που κατέχει ηγεμονική θέση είναι στις βρεφικές και παιδικές τροφές με ολέθριες συνέπειες κυρίως στο «τρίτο κόσμο». Χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσπάθειάς της να διεισδύσει σε αγορές αναπτυσσόμενων χωρών, είναι αυτό της Ινδίας όπου παρακάμπτει το τοπικό νομοθετικό πλαίσιο που απαγορεύει τις διαφημίσεις για παιδιά και επιθετικά προαγάγει τα προϊόντα της. Είναι η μόνη εταιρία που προσφέρει σε κάθε φαρμακοποιό 200 ρούπιες το μήνα για επίδειξη παιδικών τροφών καθώς και προσφορά διαφόρων δώρων σε γιατρούς για την προώθηση των προϊόντων της.
Πρόσφατα εξαγόρασε την αμερικάνικη εταιρεία παιδικών τροφών Gerber της Νovartis, η οποία αποδεδειγμένα χρησιμοποιεί γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς και ελέγχει παραπάνω από το 40% της διεθνής αγοράς. Επίσης η Nestle έχει δεσμευθεί να αποφύγει τη χρήση μεταλλαγμένων στοιχείων στην ευρώπη παρότι στις ΗΠΑ τα χρησιμοποιεί. Επιπλέον, μελέτη στη Δανία έδειξε τη παρουσία τοξικών φθαλικών (DBP, DEHP και ΒΒΡ) σε βρεφικές τροφές και σε γάλα για νεογνά. H προσπάθεια απόκρυψης ή συγκάλυψης διαφόρων πρακτικών των εταιρειών γίνεται και μέσω μιας άλλης καταναλωτικής διάστασης, αυτής του «δίκαιου εμπορίου». Όπου εταιρείες, όπως και η Νestle, προσπαθούν να εμφανιστούν με «ανθρώπινο πρόσωπο». Η εκμεταλλευτική σχέση μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου δεν εξατμίζεται ούτε με την εφαρμογή διαφόρων κοινωνικών μέτρων ούτε με το «δίκαιο εμπόριο». Παύει να υφίσταται μόνο όταν τα μέσα παραγωγής ελέγχονται από αυτούς που τα χρησιμοποιούν(κολλεκτίβες κλπ) και μονάχα σε αυτές τις πρωτοβουλίες έχει βάση η αλληλεγγύη μας.
Όπως και άλλες πολυεθνικές έχουν κατηγορηθεί για δολοφονίες εργαζομένων που αγωνίζονται ενάντια στην εκμετάλλευση των αφεντικών τους (π.χ. Coca-Cola, Chiquita, Νike)έτσι και η Nestle έχει εμπλακεί τόσο στην επιβολή δικτατοριών σε διάφορες χώρες όσο και στην παρα-κρατική δράση. Συγκεκριμένα στη Κολομβία, οι μεγάλες εταιρείες έχοντας αρχικά διασπάσει τα σωματεία εργατών, στη συνέχεια απολύουν και τελικά προσλαμβάνονται οι ίδιοι απολυμένοι από τους «εργολάβους» με πολύ χαμηλότερο μισθό απαγορεύοντας τους τη συνδικαλιστική δραστηριότητα.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό…
Το 2002 απολύθηκαν 9 εργαζόμενοι της Νestle για συμμετοχή τους σε διαδήλωση διαμαρτυρίας και λόγω της έντονης δραστηριότητας τους δέχονταν απειλές για τη ζωή τους από παρακρατικές ομάδες και αναγκάζονται να μεταναστεύσουν. Ο Λουσιάνο Ενρικούε Ρομέρο έζησε για ένα διάστημα στην ευρώπη και με την επιστροφή του στη Κολομβία, το Σεπτέμβριο του 2005, βρέθηκε νεκρός με δεμένα χέρια . Είχε βασανιστεί και είχε δεχθεί 40 χτυπήματα με μαχαίρι από παρακρατικές ομάδες. Το 2002 ο Ρομέρο είχε παίξει σημαντικό ρόλο στην αποκάλυψη μεγάλου σκανδάλου της Νestle, η οποία άλλαζε την ημερομηνία λήξης στη σκόνη γάλακτος και τη ξαναδιοχέτευε στην αγορά. Συνολικά τη τελευταία δεκαπενταετία έχουν δολοφονηθεί παραπάνω από 2200 εργάτες, 9 εκ των οποίων εργάζονταν στη Νestle. Το τελευταίο διάστημα στοιχεία αποκαλύπτουν τη σχέση παρακρατικών-εταιρειών με βουλευτές, αναγκάζοντας τους τελευταίους να παραιτηθούν από το αξίωμα τους.
Επίσης στην Ασία, που η συγκεκριμένη πολυεθνική δίνει μεγάλη βαρύτητα λόγω πληθυσμιακών ποσοτήτων (πρόσφατα τέθηκε σε λειτουργία, στο Πακιστάν, το μεγαλύτερο εργοστάσιο επεξεργασίας γάλακτος αξίας 70 εκατ. δολαρίων) παρατηρείται η ίδια σχέση με αποτέλεσμα να δολοφονηθεί το Σεπτέμβρη του 2006 στις Φιλιππίνες ο Diosdado Fortuna, συνδικαλιστής της Nestle.
Μια άλλη παράμετρος εκμετάλλευσης από την πλευρά των πολυεθνικών είναι εκείνη της παιδικής εργασίας. Συγκεκριμένα 300.000 παιδιά εργάζονται σε συνθήκες σκλαβιάς στις φυτείες κακάο της Αφρικής. Το 64% είναι κάτω των 14 ετών ενώ περίπου 6000 χαρακτηρίζονται «απλήρωτοι εργάτες χωρίς οικογενειακούς δεσμούς» ως απόρροια των «εμφύλιων» πολέμων που ξεσπούν για την εκμετάλλευσή του.

Θηλασμός και παιδικές τροφές.

Ο θηλασμός παρότι αποτελεί φυσιολογική εξέλιξη της γέννας είναι μια προέκταση της εγκυμοσύνης και εξασφαλίζει στο βρέφος την απαραίτητη ανοσία για να αναπτυχθεί. Την αναγκαία αυτή φυσική διαδικασία επιβίωσης του νηπίου παρακάμπτουν οι εταιρείες τεχνητής βρεφικής τροφής που με εγκληματικό τρόπο υποκαθιστούν το μητρικό γάλα με σκόνη. Τα κέρδη τους σε ετήσια βάση κυμαίνονται στα 9 δις δολάρια εκ των οποίων τα μισά καρπώνεται η Nestle. Η συγκεκριμένη εταιρεία , μαζί με άλλες, προωθούν στα μαιευτήρια δείγματα τεχνητής σκόνης, με την αγαστή συνεργασία (συνεργία;) γιατρών και μαιών, παρότι αυτό δεν επιτρέπεται ούτε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Για παράδειγμα, τρέφουν κρυφά ή φανερά τα νεογνά με τεχνητό τρόπο για να αποκτήσουν συγκεκριμένη διατροφική συνήθεια και να είναι εξαρτημένα από αυτή. Υπολογίζεται ότι 1,5 εκατομμύριο νήπια, κυρίως στο «τρίτο» κόσμο, πεθαίνουν κάθε χρόνο από διάρροια επειδή δεν θηλάζονται, ως αποτέλεσμα της προώθησης των τεχνητών τροφών. Πρόσφατα φαρμακευτικές εταιρείες έκαναν γνωστό ότι παρασκεύασαν εμβόλιο κατά της διάρροιας και ότι η χρήση του θα αποτρέψει πολλούς θανάτους. Δεν είπαν φυσικά ότι η αιτία του συμπτώματος αυτού είναι το αποτέλεσμα της χρήσης βιομηχανοποιημένης τροφής. Λόγω του μεγάλου κόστους του υποκατάστατου μητρικού γάλακτος, που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνά το μισό οικογενειακό εισόδημα, οι μητέρες αναγκάζονται να το αραιώνουν δυσανάλογα προκαλώντας υποσιτισμό και διάρροια. Επίσης η έλλειψη καθαρού νερού οδηγεί στη μη σωστή απολύμανση των μπουκαλιών δημιουργώντας συχνές μολύνσεις στα νήπια. Γίνεται φανερό ότι οι συγκεκριμένες καταστάσεις είναι αποτέλεσμα επιλογών των εταιρειών που θυσιάζουν τους πάντες για το κέρδος.
Λόγω αυτής της στάσης της Nestle είναι η εταιρεία που έχει δεχθεί το μεγαλύτερο μποϊκοτάρισμα από όλες τις πολυεθνικές, αρχής γενομένης από το 1977 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Όμως, αυτές οι μορφές πίεσης πολλές φορές δημιουργούν σύγχυση στους καταναλωτές και δεν εμβαθύνουν σημαντικά στις αιτίες του φαινομένου εκμετάλλευσης, γι’ αυτό ο στόχος μας οφείλει να είναι ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ.

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ ΟΥΤΕ ΚΑΘΑΡΙΖΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΕΤΑΙ ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ

2008-03-18T20:20:00.002+02:00

Και ξαφνικά όλοι ακούμε για το RDF (refuse derived fuel), το τυποποιημένο στέρεο καύσιμο προερχόμενο από απορρίμματα που παράγονται στο Εργοστάσιο Μηχανικής Ανακύκλωσης & Κομποστοποίησης (ΕΜΑΚ) των Άνω Λιοσίων. Παρότι από τη δεκαετία του ‘90 υπήρξαν σημαντικές αντιρρήσεις από αρμόδιους φορείς για την δημιουργία ΕΜΑΚ, το κράτος προχώρησε στην ίδρυση τους. Τα κύρια επιχειρήματα ενάντια στη δημιουργία των ΕΜΑΚ είναι το υψηλό κόστος επένδυσης και λειτουργίας και η πολύ μικρή καθαραρότητα των παραγόμενων ανακυκλώσιμων υλικών συγκρινόμενη με την Διαλογή στην Πηγή. Τα πλαστικά και άλλα υλικά δεν διαχωρίζονται όπως είναι αναμειγμένα με τα υπόλοιπα σκουπίδια και το παραγόμενο κομπόστ αποτελεί τη χειρότερη δυνατή ποιότητα που μπορεί να παραχθεί από μονάδες κομποστοποίησης, αφού μπορεί να περιέχει ξένες ύλες ή και επικίνδυνες ουσίες π.χ. βαρέα μέταλλα, καρκινογόνες ενώσεις κ.α. Επιπλέον παράγεται σημαντική ποσότητα υπολειμμάτων (περίπου το 25-40% των εισερχομένων), και ασφαλώς RDF (πλαστικό, χαρτί και άλλα καύσιμα υλικά), που κατά τον αρχικό σχεδιασμό οι κρατούντες δεν είχαν προβλέψει πως θα το διαχειριστούν. Κατά τα λοιπά το ΠΕΧΩΔΕ σχεδίαζε τον τρόπο διαχείρισης απορριμμάτων του λεκανοπεδίου! Γιατί όμως επιλέχθηκε η ακριβότερη λύση και από ότι φαίνεται αναποτελεσματική για την ορθολογική χρήση των αστικών αποβλήτων; Γιατί απλούστατα ότι είναι ακριβό για εμάς είναι επικερδές γι’ άλλους (τεχνικές εταιρείες, βιομηχανίες εξοπλισμού κλπ).
Κάτω από αυτές τις αποφάσεις και μεθοδεύσεις φθάσαμε στο σημείο να παράγονται μόνο το 2007 100.000 τόνοι RDF ενώ η ίδια ποσότητα είχε παραχθεί κατά την προηγούμενη διετία. Το RDF καίγεται είτε σε ειδικές μονάδες (ρευστοποιημένης κλίνης), είτε σε σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, είτε τέλος σε τσιμεντοβιομηχανίες συνήθως με μορφή μπρικέτας. Η τελευταία χρήση είναι εκείνη που ενδιαφέρει την ΑΓΕΤ ως εναλλακτικό καύσιμο για την παραγωγή της. Η καύση του RDF συνοδεύεται από τα ίδια προβλήματα που κατατρέχουν την καύση του συνόλου των απορριμμάτων. Ακόμη κι αν υπήρχε τεχνικά η δυνατότητα της πλήρους ή τέλειας καύσης, θα παρέμενε το πρόβλημα των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα (CO2), το οποίο αποτελεί το κυριότερο αέριο του θερμοκηπίου και το οποίο ευθύνεται για την αποσταθεροποίηση της ατμόσφαιρας του πλανήτη. Με την χρήση της καλύτερης δυνατής τεχνολογίας, οι αποτεφρωτήρες εξακολουθούν να εκπέμπουν τοξικά βαρέα μέταλλα, άκαυστα απόβλητα και προϊόντα ατελούς καύσης. Το 40-80% των συνολικών εκλύσεων διοξινών σε πολλές βιομηχανικές χώρες προέρχεται από εργοστάσια καύσης αποβλήτων(Πηγή: Allsopp M, Costner P, Johnston P, (2001). Incineration and human health. State of knowledge of the impacts of waste incinerators on human health. Greenpeace Research Laboratories. University of Exeter, UK.)
Σύμφωνα με αναφορά της Ε.Ε. ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι αυξημένες εκπομπές υδραργύρου από βιομηχανικές μονάδες που καίνε RDF, καθώς και η παρουσία τοξικών βαρέων μετάλλων στα τελικά προϊόντα που αυτές παράγουν όπως το τσιμέντο (Πηγή: European Commission (2003). Refuse Derived Fuel: Current Practice and Perspectives – Final Report. July 2003, σελ. 82).
Είναι γνωστό, με βάση διεθνώς αποδεκτούς δείκτες εκπομπών, ότι μια τσιμεντοβιομηχανία εκπέμπει αέριους ρύπους, μεταξύ των οποίων υδράργυρο και διοξίνες(η Σύμβαση της Στοκχόλμης για τους τοξικούς ρύπους POPs αναφέρει ξεκάθαρα την επικινδυνότητα των ρύπων που προκαλούνται από καύση αποβλήτων και μέσω των βιομηχανικών καυστήρων). Οι ασθένειες και οι συνέπειες που προκαλούνται από τις παραπάνω ουσίες είναι καταγεγραμμένες διεθνώς, οι σημαντικότερες είναι: εμφάνιση καρκίνου, διαβήτη, καρδιαγγειακών νόσων κλπ. Ο υδράργυρος είναι επίσης εμμένουσα και σταθερή τοξίνη που βιοσυσσωρεύεται και συνεπώς δεν αποβάλλεται ποτέ από τον οργανισμό. Στις πιο ευπαθείς ομάδες πληθυσμού συγκαταλέγονται τα αναπτυσσόμενα έμβρυα και τα μικρά παιδιά, η ανάπτυξη των οποίων επηρεάζεται σημαντικά από την έκθεση σε υδράργυρο. Ο υδράργυρος μεταφέρεται από τις κυοφορούσες μητέρες στα έμβρυα μέσω του πλακούντα, όπως επίσης και μέσω του μητρικού γάλακτος στα νήπια. Στις ΗΠΑ, εκτιμάται ότι ένα στα δέκα παιδιά γεννιούνται κάθε χρόνο με αυξημένες νευρολογικές διαταραχές, εξ αιτίας της έκθεσης σε υδράργυρο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Αλλά μήπως η επικινδυνότητα της καύσης του RDF συμβαδίζει με την επικινδυνότητα εκείνων που μας εξουσιάζουν; Σίγουρα η πολιτική και οικονομική ελίτ εμφανίζεται και στον τομέα των αστικών αποβλήτων να έχει έναν ρόλο απόλυτα οικονομίστικα διαχειριστικό που η λογική του λιγότερου κακού κατέχει πρωτεύοντα ρόλο. Εμφανίζουν την καύση του RDF στις τσιμεντοβιομηχανίες ως την πλέον ενδεδειγμένη λύση όχι γιατί δεν ρυπαίνει αλλά επειδή τα σταθμισμένα συνολικά οφέλη(βλέπε οικονομικά) είναι περισσότερα σε σύγκριση με άλλες περιπτώσεις. Γι’ αυτό και το στοίχημα είναι σημαντικό όχι μόνο για τη περιοχή μας αλλά για οπουδήποτε υπάρχει τσιμεντοβιομηχανία. Και ας καταλάβουν επιτέλους όλες οι βιομηχανικές μονάδες του νομού ότι η εποχή της επαπειλούμενης ανεργίας τελείωσε γιατί τα διακυβεύματα είναι πολύ περισσότερα από μια θέση εργασίας. Είναι η ίδια μας η ζωή!
ΚΑΜΙΑ ΚΑΥΣΗ RDF ΟΥΤΕ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΟΥΤΕ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ

Λίγη Ακόμη Ρύπανση Κουφάλες Οικολόγοι

2008-03-03T22:51:00.000+02:00

Λίγη Ακόμη Ρύπανση Κουφάλες Οικολόγοι

Η ΛΑΡΚΟ μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες του ελλαδικού χώρου δραστηριοποιείται στην εξόρυξη σιδηρονικελίου και οι βασικές της εγκαταστάσεις βρίσκονται στην Λάρυμνα Φθιώτιδας όπου γίνεται η επεξεργασία του μεταλλεύματος ενώ οι εξορύξεις πραγματοποιούνται σε Κεντρική Εύβοια, Βοιωτία και Καστοριά. Το σιδηρονικέλιο αποτελεί το βασικό στοιχείο για την παραγωγή ανοξείδωτων σκευών και η ΛΑΡΚΟ αποτελεί βασική προμηθεύτρια πολυεθνικών κολοσσών. Από την ετήσια (2006) οικονομική αναφορά της εταιρείας παρατηρείται ότι κατέχει το 40% μερίδιο παραγωγής πανευρωπαϊκά, κατατάσσοντας την στις πέντε μεγαλύτερες παγκοσμίως. Οι εξαγωγές της αποτελούν το 2,1% των συνολικών εγχώριων εξαγωγών και είναι η μεγαλύτερη μεταλλουργική εταιρεία από άποψη εγκαταστάσεων (πλην Ρωσίας) στην Ευρώπη. Επίσης η μετοχική της σύνθεση κατανέμεται ως εξής: Εθνική Τράπεζα 36%, ΔΕΗ 28% και Υπουργείο Οικονομικών 36%, συνεπώς μιλάμε για μια ουσιαστικά κρατική εταιρεία. Με την παράθεση των οικονομικών και παραγωγικών στοιχείων γίνεται αντιληπτό ότι η ΛΑΡΚΟ αποτελεί έναν από τους βασικότερους βραχίονες του κρατικού οικονομικού σχεδιασμού. Αυτή της η δυναμική ισοδυναμεί με το να συμπεριφέρεται ως «κράτος εν κράτει» στις περιοχές που έχει τα μεταλλεία της.
Σήμερα, η ΛΑΡΚΟ διαπράττει δυο μορφών ρυπάνσεις, η μία πραγματοποιείται στις περιοχές εξόρυξης και η δεύτερη στη θαλάσσια περιοχή του βόρειου ευβοικού όπου η εταιρεία εναποθέτει τη λεγόμενη «σκουριά». Οι καταστροφές από την εξόρυξη είναι: κόψιμο χιλιάδων δέντρων, αποψίλωση δασών, τεράστιες ποσότητες μπαζών καλύπτοντας ολόκληρες πλαγιές, καταστροφή υδροφόρου ορίζοντα, διάνοιξη δρόμων για τα βαρέα οχήματα. Αλλά όπως είπαμε αυτή είναι μόνο η μια πλευρά του κακού, η άλλη είναι στη ρύπανση του βόρειου ευβοϊκού από τη σκουριά (σκωρία) που είναι υπόλειμμα της επεξεργασίας του μεταλλεύματος. Σύμφωνα με το ΠΕΧΩΔΕ η σκουριά περιλαμβάνει βαρέα μέταλλα όπως νικέλιο, χρώμιο, κάδμιο και υδράργυρο. Υπολογίζεται ότι από τα 2 εκατ. τόνους σκουριάς/έτος που παράγεται το 1 εκατ. τουλάχιστον ρίχνεται στο βόρειο ευβοϊκό, ενώ το υπόλοιπο πωλείται σε τσιμεντοβιομηχανίες ή ως υλικό αμμοβολής. Η ρίψη γίνεται μέσω δυο φορτηγίδων-πλοίων που αποπλέουν από τη Λάρυμνα, με καθ’ όλα νόμιμο τρόπο αφού το κράτος χορηγεί διαρκώς άδειες. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το 1998 η εκάστοτε κυβέρνηση υπόσχεται ότι η ρίψη αποβλήτων θα τερματιστεί το 2000,2001,2004, 2007… Όπως έχει καταγραφεί και σε σχετικές επιστημονικές μελέτες, η απόρριψη της σκουριάς έχει προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στο θαλάσσιο περιβάλλον και στους οργανισμούς που ζουν στην περιοχή . Από διάφορες μετρήσεις και αναλύσεις που έχουν γίνει στα αλιεύματα της περιοχής προκύπτει ότι η περιεκτικότητά τους σε τοξικά βαρέα μέταλλα είναι τόσο υψηλή, που η μακρόχρονη κατανάλωσή τους ενέχει κινδύνους για τη δημόσια υγεία.
Τελευταία η ΛΑΡΚΟ ζητά από το Δημόσιο να τις παραχωρηθούν για εκμετάλλευση 4000 στρέμματα στην Κεντρική Εύβοια εκ των οποίων τα 1800 στρέμματα αποτελούν σπάνιο είδος δάσους κεφαλληνιακής ελάτης. Καθώς και 10.000 στρέμματα στην περιοχή της Κύμης για ερευνητικές γεωτρήσεις. Παρότι και στις δυο περιπτώσεις αρκετοί σύλλογοι, κάτοικοι κ.ά. αντέδρασαν στις επεκτατικές βλέψεις της εταιρείας, οι τοπικοί άρχοντες παρουσίασαν προβληματική και ύποπτη στάση. Δείχνοντας για ακόμη μια φορά ότι δεν επιτρέπεται να έχουμε καμία εμπιστοσύνη σε κανένα άρχοντα αλλά αντίθετα επιβάλλεται η δική μας παρέμβαση με άμεσο και αυτοοργανωμένο τρόπο, απέναντι στην κρατική και οικονομική εξουσία.
Αλλά δυστυχώς αρωγοί στα καταστρεπτικά σχέδια της ΛΑΡΚΟ εμφανίζονται οι συνδικαλιστές της, που σε ανακοίνωση της αναφέρουν: «Σ' ότι μας αφορά είμαστε ανοιχτοί στον όποιο διάλογο που θα έχει την προϋπόθεση της συνύπαρξης με σκληρούς όρους, όμως ξεκαθαρίζουμε σ' όλους τους "άλλους" ότι χαρακτηρίζονται εχθροί μας με ότι αυτό συνεπάγεται, είμαστε αποφασισμένοι και να συγκρουστούμε και να χτυπήσουμε αλύπητα όποιον επιχειρήσει να παίξει με το μεροκάματό μας.Δεν προειδοποιούμε, απειλούμε και βάλτε το καλά στο μυαλό μας. Αρκετά παίξατε. Τα πράγματα έχουν δυσκολέψει. Δεν θα επιτρέψουμε να χαθεί καμιά θέση εργασίας.Γιατί καλώς ή κακώς ανεπτυγμένη οικολογική συνείδηση έχουν οι "χορτάτοι". Οι πεινασμένοι καίνε δάση για να πουλήσουν ξύλα, ρίχνουν δυναμίτη στη θάλασσα για να φάνε ψάρια, καίνε λάδια καμένα για να ζεσταθούν.Σίγουρα πιστεύουμε ότι όσοι σκέπτονται υγιώς δεν θα ήθελαν τέτοιες καταστάσεις. Κάτι που για μας έχει αξία. Ανταλλάσσουμε κύριοι το μεροκάματό μας στη ΛΑΡΚΟ με μια θέση στο δημόσιο.»
Θεωρούμε ότι τέτοιες αναλύσεις φανερώνουν συγκεκριμένες αξίες αυτής της κοινωνίας, όπως ωχαδερφισμό και ατομισμό που δυστυχώς είναι διάχυτες παντού. Οι διαμορφωτές και χειραγωγοί των συγκεκριμένων αξιών-μμε και θεσμοί- στοχεύουν εκτός των άλλων και στο να κατασκευάζουν αντιπάλους και εχθρούς εντός των τειχών. Όταν οι συνδικαλιστές της ΛΑΡΚΟ δεν βλέπουν τον εχθρό τους στο κράτος-αφεντικό που τους εξασφαλίζει απάνθρωπες συνθήκες εργασίας μέσα στα φουρνέλα, φορτηγίδες που μπάζουν νερά και διευθυντικά στελέχη αλεξιπτωτιστές της εκάστοτε εξουσίας που αμείβονται με μερικές χιλιάδες ευρώ κάθε μήνα τότε η ελίτ δεν έχει να φοβάται τίποτα. Αλλά εμείς τα πάντα…και γι’ αυτό τις απειλές, κύριοι συνδικαλιστές, κρατείστε τες για τα αφεντικά σας, όταν θα πάψουν να σας χρειάζονται ως διεκπεραιωτές των δύσκολων αποστολών …