ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ Θ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 10 ΙΟΥΛΗ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ
Σάββατο 18 Ιουλίου 2009
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ ΠΕΙΝΑΣ Θ.ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ
Για πρώτη φορά μεταπολιτευτικά, το Δεκέμβρη που μας πέρασε, εκφράστηκε μια γενικευμένη απείθεια και αντίδραση από πλευράς ενός σημαντικού μέρους του πληθυσμού του ελλαδικού κρατικού σχηματισμού αλλά και σημαντικού τμήματος των μεταναστών που μένουν στο κέντρο της Αθήνας(δεν πρέπει να ξεχνιέται ότι αποτελούν το πιο υποτιμημένο και καταπιεσμένο κομμάτι της κοινωνίας), με αφορμή την εν ψυχρώ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια από την αστυνομία. Ήταν η πρώτη μεγάλη «έξοδος» και συνάντηση στο δρόμο διαφόρων τμημάτων της ελλαδικής κοινωνίας, που εδώ και πολύ καιρό πλήττονταν όχι μόνο από τη καπιταλιστική αναδιάρθρωση, αλλά και από το γενικευμένο καθεστώς ωμού κυνισμού εκ μέρους των κυβερνώντων.Η δυσφορία και η αγανάκτηση για όλους τους λόγους που μπορεί να φανταστεί κανείς, σε συνδυασμό με την ταύτιση της νεολαίας με τον δολοφονημένο ανέδειξε μια ακηδεμόνευτη και ανεξέλεγκτη πολιτική ανυπακοή διάρκειας 15 ημερών περίπου με εκατοντάδες συλλήψεις και προφυλακίσεις σε όλη την Ελλάδα, φτάνοντας αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις έως και το σημείο να παραπέμπουν με τον τρομονόμο δεκαπεντάχρονα παιδιά μέσα στον πανικό τους.Στις 18/12/2008 στο κέντρο της Αθήνας, ύστερα από αρκετές ώρες από μια ακόμη οργισμένη μαζική διαδήλωση, οι κατασταλτικές δυνάμεις σε μια τυφλή έφοδο διάνοιξης της κατειλημμένης οδού Ακαδημίας, και ενώ δεν διεξάγονταν επεισόδια συλλαμβάνει ανάμεσα σ’ άλλους, το διερχόμενο Θοδωρή Ηλιόπουλο, απαγγέλλοντας του κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος, ώστε να τον προφυλακίσει πάραυτα, αρνούμενη το πλήθος των μαρτυριών για τις τυφλές συλλήψεις μέσα από τον κόσμο που ήταν συγκεντρωμένος.Σήμερα, 7 μήνες μετά, το ελληνικό κράτος αρνείται να τον αποφυλακίσει, θεωρώντας τον υπεύθυνο για τον «τραυματισμό» αυτής της δημοκρατίας που έβγαλε χιλιάδες διαφορετικούς ανθρώπους στο δρόμο σε όλη την ελλαδική επικράτεια, πέφτοντας σε πολλές αντιφάσεις δια των νομικών της εκπροσώπων, με στοιχεία προκατασκευασμένα, με το κριτήριο της αθωότητας καταργημένο και πάνω απ’ όλα, αποκλειστικά στηριζόμενη στην «μαρτυρία» συναδέλφων του δολοφόνου αστυνομικού. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένας εκ των 3 δικαστών της υπόθεσης του Θοδωρή, είναι εκείνος που έθεσε την υπόθεση της αναζήτησης των ηθικών και φυσικών αυτουργών της απόπειρας δολοφονίας της Κωνσταντίνας Κούνεβα στο αρχείο.Μέσα σ’ ένα κλίμα που θυμίζει έντονα συνθήκες εκτάκτου ανάγκης και δικτατορικά καθεστώτα από τη στιγμή που η «δημοκρατία» ταυτίζεται με την αστυνομία, η εκδικητικότητα των κρατικών μηχανισμών οργιάζει, αποπειρούμενη να κερδίσει το έδαφος που έχασε από την απειθαρχία και την ανυπακοή όλων εκείνων που συμμετείχαν στις πολύμορφες αντιστάσεις που εκδηλώθηκαν κατά τη διάρκεια του Δεκέμβρη.Ο μόνος δρόμος για την αξιοπρεπή διαβίωσή μας ως κοινωνία και ως άτομα περνάει από την κατάργηση των δομών εκμετάλλευσης και κυριαρχίας, από την έμπρακτη αλληλοβοήθειά μας προς τους συνανθρώπους που χτυπιούνται από τις επιλογές του καθεστώτος, από την άρνηση μας να αφήνουμε τις κοινές μας υποθέσεις στα χέρια των αδίστακτων και κυνικών κρατικών μηχανισμών.
Πέμπτη 9 Ιουλίου 2009
Σε Απεργία Πείνας ο Θοδωρής Ηλιόπουλος
O Θοδωρης Ηλιοπουλος, προφυλακισμενος στις Δικαστικες Φυλακες Κορυδαλλου απο τις 22 του Δεκεμβρη, επειτα απο την απορριψη καθε νομικης διαδικασιας για τη αρση της προφυλακισης του και την αποφαση του Συμβουλιου Πλημμελειοδικων για συνεχιση της κρατησης του ακομη 6 μηνες στην φυλακη, ξεκινα απεργια πεινας απο αυριο, Παρασκευη 10 Ιουλιου.
Επιστολή του απο την Α' πτερυγα Δικαστικων Φυλακων Κορυδαλλου.
9 Ιουλίου 2009
Στις 8 Ιουλίου , μετά από 6 1/2 μήνες φυλακή , όπου βρέθηκα για τα γεγονότα του Δεκέμβρη, κατηγορούμενος για πράγματα που δεν έκανα, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αποφάσισε την συνέχιση της κράτησης μου .
Είναι το μόνο βούλευμα που αποφάσισε εξακολούθηση της κράτησης για μια τέτοια υπόθεση, όταν όλοι οι υπόλοιποι προφυλακισμένοι από τα γεγονότα του Δεκέμβρη, με ίδιες ή και άλλες κατηγορίες , έχουν όλοι αποφυλακιστεί.
Η απόφαση αυτή που αποκαλύπτει προσωπική εμπάθεια και μένος εναντίον μου , που δεν μπορούν να αιτιολογηθούν, ούτε και να εξηγηθούν είναι μια απόφαση μεροληπτική, άδικη και παράνομη έτσι κι αλλιώς, όπως κάθε προφυλάκιση .
Απέναντι στο μίσος αυτό που εκφράζεται σε βάρος μου, απέναντι στην άδικη «ποινή» που εκτίω έτσι κι αλλιώς ως προφυλακισμένος, απέναντι στην επίμονη άρνηση των δικαστων και των εισαγγελέων να δουν τα πραγματικά στοιχεία και την αλήθεια της υπόθεσης , απέναντι στην προφανή και πρωτοφανή διάκριση που γίνεται σε βάρος μου, δεν έχω άλλο μέσο να παλέψω παρά μόνον το ίδιο μου το σώμα.
Κατεβαίνω σε απεργία πείνας. Είναι το μόνο μέσο που μου έμεινε σαν κρατούμενος για να φωνάξω την αλήθεια και να καταγγείλω την τεράστια αδικία.
Να καταγγείλω το μίσος και την εμπάθεια των μηχανισμών του «ποινικού νόμου». Να καταγγείλω την αυθαιρεσία και τη βία μιας τυφλής «δικαιοσύνης» και των ακόμη περισσότερο «τυφλών» υπαλλήλων της.
Από την Παρασκευή 10 Ιουλίου σταματώ να παίρνω τροφή και καταθέτω δήλωση γνωστοποίησης απεργίας πείνας στην διεύθυνση της φυλακής.
Αυτοί που έζησαν τα γεγονότα του Δεκέμβρη, αυτοί που γνώρισαν τη βία των μηχανισμών , αυτοί που έζησαν τη σκληρότητα του κελιού χωρίς ποινή ή και με ποινή, αυτοί που ξέρουν ότι ο μόνος δρόμος για την ελευθερία είναι η αντίσταση, αυτοί που αντιδρούν στην δικαστική αυθαιρεσία και τη φρίκη της, είναι αυτοί που με καταλαβαίνουν και θα σταθούν στο πλευρό μου.
Από τώρα τους ευχαριστώ.
Θοδωρης Ηλιοπουλος
Φυλακές Κορυδαλού
Επιστολή του απο την Α' πτερυγα Δικαστικων Φυλακων Κορυδαλλου.
9 Ιουλίου 2009
Στις 8 Ιουλίου , μετά από 6 1/2 μήνες φυλακή , όπου βρέθηκα για τα γεγονότα του Δεκέμβρη, κατηγορούμενος για πράγματα που δεν έκανα, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αποφάσισε την συνέχιση της κράτησης μου .
Είναι το μόνο βούλευμα που αποφάσισε εξακολούθηση της κράτησης για μια τέτοια υπόθεση, όταν όλοι οι υπόλοιποι προφυλακισμένοι από τα γεγονότα του Δεκέμβρη, με ίδιες ή και άλλες κατηγορίες , έχουν όλοι αποφυλακιστεί.
Η απόφαση αυτή που αποκαλύπτει προσωπική εμπάθεια και μένος εναντίον μου , που δεν μπορούν να αιτιολογηθούν, ούτε και να εξηγηθούν είναι μια απόφαση μεροληπτική, άδικη και παράνομη έτσι κι αλλιώς, όπως κάθε προφυλάκιση .
Απέναντι στο μίσος αυτό που εκφράζεται σε βάρος μου, απέναντι στην άδικη «ποινή» που εκτίω έτσι κι αλλιώς ως προφυλακισμένος, απέναντι στην επίμονη άρνηση των δικαστων και των εισαγγελέων να δουν τα πραγματικά στοιχεία και την αλήθεια της υπόθεσης , απέναντι στην προφανή και πρωτοφανή διάκριση που γίνεται σε βάρος μου, δεν έχω άλλο μέσο να παλέψω παρά μόνον το ίδιο μου το σώμα.
Κατεβαίνω σε απεργία πείνας. Είναι το μόνο μέσο που μου έμεινε σαν κρατούμενος για να φωνάξω την αλήθεια και να καταγγείλω την τεράστια αδικία.
Να καταγγείλω το μίσος και την εμπάθεια των μηχανισμών του «ποινικού νόμου». Να καταγγείλω την αυθαιρεσία και τη βία μιας τυφλής «δικαιοσύνης» και των ακόμη περισσότερο «τυφλών» υπαλλήλων της.
Από την Παρασκευή 10 Ιουλίου σταματώ να παίρνω τροφή και καταθέτω δήλωση γνωστοποίησης απεργίας πείνας στην διεύθυνση της φυλακής.
Αυτοί που έζησαν τα γεγονότα του Δεκέμβρη, αυτοί που γνώρισαν τη βία των μηχανισμών , αυτοί που έζησαν τη σκληρότητα του κελιού χωρίς ποινή ή και με ποινή, αυτοί που ξέρουν ότι ο μόνος δρόμος για την ελευθερία είναι η αντίσταση, αυτοί που αντιδρούν στην δικαστική αυθαιρεσία και τη φρίκη της, είναι αυτοί που με καταλαβαίνουν και θα σταθούν στο πλευρό μου.
Από τώρα τους ευχαριστώ.
Θοδωρης Ηλιοπουλος
Φυλακές Κορυδαλού
Πέμπτη 18 Ιουνίου 2009
ΧΑΛΚΙΔΑ: Παρέμβαση Αλληλεγγύης στους διωκόμενους του Δεκέμβρη
Σε κεντρικό σημείο της πόλης, Αβάντων πλ.Αγ.Νικολάου, έγινε, την Πέμπτη 18/06 , Παρέμβαση αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του Δεκέμβρη. Αναρτάται πανό που γράφει: ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ.
Μοιράζονται κείμενα,γράμματα κρατουμένων ενώ συλλέγονται και υπογραφές συμπαράστασης για τον Θοδωρή Ηλιόπουλο.
Μοιράζονται κείμενα,γράμματα κρατουμένων ενώ συλλέγονται και υπογραφές συμπαράστασης για τον Θοδωρή Ηλιόπουλο.
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Σύντροφοι/ισσες
Τρίτη 2 Ιουνίου 2009
Αλληλεγγύη στον Θ.Ηλιόπουλο και στους εξεγερμένους του Δεκέμβρη
Πανό που αναρτήθηκαν στη πόλη της Χαλκίδας σε ένδειξη αλληλεγγύης στον Θοδωρή Ηλιόπουλο και στους λοιπούς συλληφθέντες του Δεκέμβρη
Τρίτη 26 Μαΐου 2009
«Μήπως το “έγκλημά” μου είναι οι απόψεις μου;»
«Μήπως το “έγκλημά” μου είναι οι απόψεις μου;»
ΕΚΑΤΟΝ ΣΑΡΑΝΤΑ ΕΞΙ μέρες μετρά στις φυλακές Κορυδαλλού ο Θοδωρής Ηλιόπουλος, ο οποίος είναι ένας από τους συλληφθέντες στη διάρκεια των επεισοδίων του περασμένου Δεκεμβρίου. Ο νεαρός κατηγορούμενος με επιστολή του στα «ΝΕΑ» μέσα από τον Κορυδαλλό δίνει τη δική του εκδοχή, υποστηρίζοντας ότι άδικα παραμένει προφυλακισμένος.
Πριν από λίγες μέρες απορρίφθηκε η αίτηση για την αποφυλάκισή του.
Απόγευμα Τετάρτης 18 του Δεκέμβρη.
Συλλαμβάνομαι επί της οδού Ακαδημίας, δέχομαι δυο κλωτσιές στο κεφάλι, υβρίζομαι κατ΄ εξακολούθηση με έναν σεξιστικό χαρακτηρισμό και οδηγούμαι στη ΓΑΔΑ συντροφιά με ένα σωρό κατηγορίες.
Το ότι δεν κατείχα οτιδήποτε πάνω μου που θα μπορούσε να με ενοχοποιήσει, καθώς και οι μαρτυρίες φίλων με τους οποίους βρισκόμασταν μαζί εκείνο το μοιραίο απόγευμα, δεν στάθηκαν ικανά ώστε αυτή η ιστορία να έχει αίσιο τέλος. Αντίθετα, οι μαρτυρίες των δυο αστυνομικών που με συνέλαβαν και με αναγνώρισαν ως το άτομο που επί τρεις ώρες πρωτοστατούσε στα επεισόδια εκείνης της ημέρας, επικύρωσαν την απόφαση της προφυλάκισής μου.
Προφυλάκιση άδικη κατά ομολογία δική μου αλλά και άλλων ατόμων, παρόντων εκείνη τη χρονική στιγμή στο σημείο σύλληψής μου.
Πέντε ημέρες μετά, στις 23 του Δεκέμβρη, μεταφέρομαι στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού, στις οποίες παραμένω ακόμη και σήμερα, 11 Μαΐου. Οι όποιες προσπάθειες για την άρση της προσωρινής μου κράτησης δεν απέφεραν καρπούς, καθώς, χαρακτηρισμένος πλέον ως “επικίνδυνο άτομο για την κοινωνία” είναι πολύ πιθανό να προβώ στις ίδιες, κακουργηματικού χαρακτήρα πράξεις.
Πράξεις στις οποίες ποτέ δεν προέβηκα! Πώς ένας άνθρωπος 31 ετών, με καθαρό ποινικό μητρώο, με ουδεμία ώς τώρα προσαγωγή και μοναδικό επιχείρημα την κατάθεση 2 αστυνομικών οργάνων, γίνεται να χαρακτηριστεί ως άνωθεν;
Μήπως οι πεποιθήσεις και οι ανησυχίες που διέπουν την προσωπικότητά μου, για ένα καλύτερο μέλλον, για ισότητα και δικαιοσύνη για όλους, μεταφράζονται ως εγκληματικές πράξεις οπότε δικαίως αυτή τη στιγμή παραμένω έγκλειστος σε ένα από τα σωφρονιστικά ιδρύματα της Δημοκρατικής Ελλάδας του 21ου αιώνα;
ΤΑ ΝΕΑ 18/05
ΕΚΑΤΟΝ ΣΑΡΑΝΤΑ ΕΞΙ μέρες μετρά στις φυλακές Κορυδαλλού ο Θοδωρής Ηλιόπουλος, ο οποίος είναι ένας από τους συλληφθέντες στη διάρκεια των επεισοδίων του περασμένου Δεκεμβρίου. Ο νεαρός κατηγορούμενος με επιστολή του στα «ΝΕΑ» μέσα από τον Κορυδαλλό δίνει τη δική του εκδοχή, υποστηρίζοντας ότι άδικα παραμένει προφυλακισμένος.
Πριν από λίγες μέρες απορρίφθηκε η αίτηση για την αποφυλάκισή του.
Απόγευμα Τετάρτης 18 του Δεκέμβρη.
Συλλαμβάνομαι επί της οδού Ακαδημίας, δέχομαι δυο κλωτσιές στο κεφάλι, υβρίζομαι κατ΄ εξακολούθηση με έναν σεξιστικό χαρακτηρισμό και οδηγούμαι στη ΓΑΔΑ συντροφιά με ένα σωρό κατηγορίες.
Το ότι δεν κατείχα οτιδήποτε πάνω μου που θα μπορούσε να με ενοχοποιήσει, καθώς και οι μαρτυρίες φίλων με τους οποίους βρισκόμασταν μαζί εκείνο το μοιραίο απόγευμα, δεν στάθηκαν ικανά ώστε αυτή η ιστορία να έχει αίσιο τέλος. Αντίθετα, οι μαρτυρίες των δυο αστυνομικών που με συνέλαβαν και με αναγνώρισαν ως το άτομο που επί τρεις ώρες πρωτοστατούσε στα επεισόδια εκείνης της ημέρας, επικύρωσαν την απόφαση της προφυλάκισής μου.
Προφυλάκιση άδικη κατά ομολογία δική μου αλλά και άλλων ατόμων, παρόντων εκείνη τη χρονική στιγμή στο σημείο σύλληψής μου.
Πέντε ημέρες μετά, στις 23 του Δεκέμβρη, μεταφέρομαι στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού, στις οποίες παραμένω ακόμη και σήμερα, 11 Μαΐου. Οι όποιες προσπάθειες για την άρση της προσωρινής μου κράτησης δεν απέφεραν καρπούς, καθώς, χαρακτηρισμένος πλέον ως “επικίνδυνο άτομο για την κοινωνία” είναι πολύ πιθανό να προβώ στις ίδιες, κακουργηματικού χαρακτήρα πράξεις.
Πράξεις στις οποίες ποτέ δεν προέβηκα! Πώς ένας άνθρωπος 31 ετών, με καθαρό ποινικό μητρώο, με ουδεμία ώς τώρα προσαγωγή και μοναδικό επιχείρημα την κατάθεση 2 αστυνομικών οργάνων, γίνεται να χαρακτηριστεί ως άνωθεν;
Μήπως οι πεποιθήσεις και οι ανησυχίες που διέπουν την προσωπικότητά μου, για ένα καλύτερο μέλλον, για ισότητα και δικαιοσύνη για όλους, μεταφράζονται ως εγκληματικές πράξεις οπότε δικαίως αυτή τη στιγμή παραμένω έγκλειστος σε ένα από τα σωφρονιστικά ιδρύματα της Δημοκρατικής Ελλάδας του 21ου αιώνα;
ΤΑ ΝΕΑ 18/05
2o ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Θ.ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ
Τρίτη 7 Απριλίου 2009
Διανύουμε τον τέταρτο μήνα μετά το πέρας των Δεκεμβριανών. Μιας περιόδου που στιγματίστηκε από την οργή εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, όλων των ηλικιών, με εναρκτήριο λάκτισμα τον άδικο χαμό του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Χρέος μου ήταν να είμαι εκεί όχι μόνο ψυχή αλλά και σώμα, συμμετέχοντας στον κοινωνικό διάλογο, συναποφασίζοντας με τον κόσμο βάσει των προβληματισμών της σύγχρονης ζωής. Είμαι κομμάτι του «Δεκέμβρη», δεν είμαι έξω δεν είμαι απέναντι είμαι και είναι μέσα μου. Τα προβλήματα όμως που αντιμετωπίζει η οικογένεια μου δεν μου το επέτρεψαν…παρέμενα στο πατρικό μου σπίτι, ώστε να φροντίζω τους ηλικιωμένους γονείς μου με ότι αυτό συνεπάγεται και κάθε χτύπος της καρδιάς μου παλλόταν όλο και πιο δυνατά. Με διακατείχαν τα συναισθήματα της θλίψης, του θυμού, αλλά και της απογοήτευσης προς τα πού οδεύεται το μέλλον μας, το μέλλον αυτού του κόσμου που προσδοκούσα να βασίζεται στην ισότητα και τη δικαιοσύνη.
Τα όνειρα μου μετατράπηκαν σε εφιάλτες από τις δεκαοκτώ του Δεκέμβρη, μετά την αναίτια σύλληψη μου, οι οποίοι συνεχίζουν ακόμη και σήμερα, 111 μέρες μετά. Θα μπορούσαν να είχαν μετριαστεί στις πέντε του Μάρτη, αν η αίτηση της αποφυλάκισης μου είχε γίνει δεκτή. Τα αρμόδια όμως δικαστικά όργανα την απέρριψαν, με το πρόσχημα ότι είναι πολύ πιθανό να προβώ στις ίδιες πράξεις (?!) καθότι θεωρούμαι επικίνδυνος για την κοινωνία. Η ηλικία των τριάντα χρόνων μου, το λευκό ποινικό μου μητρώο αλλά και οι μαρτυρίες υπεράσπισης ακόμη και από αυτόπτη μάρτυρα δημοσιογράφο καθώς και η ιδιαιτερότητα της οικογενειακής μου κατάστασης δεν πτόησε τους αρμόδιους.
Το θέατρο του παραλόγου συνεχίζεται. Παραμένω έγκλειστος ζώντας καθημερινά τις φάσεις και τις αντιφάσεις του. Στη χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία, κρίνεσαι επικίνδυνος ανά πάσα στιγμή, ακόμη και για κάτι που δεν έκανες.
Εν κατακλείδι, σας υποβάλω το ερώτημα:
Κάθε άνθρωπος έχει δικαιώματα η μόνο υποχρεώσεις?
Το δίκιο υπό ποιες προϋποθέσεις ορίζεται?
Θοδωρής Ηλιόπουλος
Πέμπτη 2 Απριλίου 2009
Xαριστικό-Ανταλλακτικό την Κυριακή 5 Απρίλη στην Πλ.ΑΓ.Νικολάου
Xαριστικό-Ανταλλακτικό την Κυριακή 5 Απρίλη, 11πμ στην Πλατεία Αγ. Νικολάου-Χαλκίδα
Χαριστικό-Ανταλλακτικό Παζάρι
Ένας άλλος τρόπος είναι δυνατός…
«Στη βάση κάθε κοινωνίας, κάθε οικονομίας, υπάρχει μια μη οικονομία, που αποτελείται από πλούτη τα οποία δεν είναι ανταλλάξιμα, από δώρα χωρίς ανταπόδοση, από ανιδιοτελείς προσφορές, από κοινά αγαθά».Αντρέ ΓκορτζΠειραματιζόμαστε, θέλοντας να μετασχηματίσουμε την καθημερινότητά μας, δημιουργώντας καταρχήν ένα δίκτυο ανταλλαγής αντικειμένων χωρίς χρηματικό αντίτιμο πάνω σε μια βάση μη διαμεσολαβημένων και αλληλέγγυων κοινωνικών σχέσεων. Αμφισβητούμε τον μονόδρομο που μας έχει επιβληθεί μέσα από την καθημερινή μας διαδρομή δουλειά-σπίτι-κατανάλωση και γινόμαστε οι ίδιοι δημιουργοί, ποιητές της ζωής μας. Χωρίς αντίτιμο σημαίνει προσφέρω, μοιράζομαι… Το κάνουμε πράξη ξεκινώντας από δω, από τα μικρά καθημερινά πράγματα με τα οποία ερχόμαστε σε επαφή αλλά και από τις μεταξύ μας σχέσεις που γίνονται ουσιαστικά κοινωνικές αφού θα απαντούν στις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, σχέσεις αλληλοβοήθειας και χαριστικές με την έννοια της προσφοράς, αδιαμεσολάβητες από το εμπόρευμα.Στο χαριστικό παζάρι υπάρχουν διάφορα αντικείμενα που για κάποιον/α δεν είναι χρήσιμα αλλά που κάποιος/α άλλος/η μπορεί να τα χρειάζεται. Δηλαδή πράγματα αχρησιμοποίητα και όχι άχρηστα, xωρίς τιμή και όχι χωρίς αξία. Το πάρε-δώσε γίνεται χωρίς χρήματα και δε χρειάζεται να φέρεις κάτι για να πάρεις κάτι άλλο που χρειάζεσαι. Δεν είναι επίσης ένα παζάρι για φτωχούς, με φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Φτωχοί, κοινωνικά αποκλεισμένοι, εν ολίγοις αποτυχημένοι και δυστυχείς φαίνονται να είναι σήμερα όλοι οι «ελαττωματικοί καταναλωτές», δηλαδή όλοι όσοι δεν υιοθετούν το μοντέλο ζωής του καταναλωτισμού δηλαδή της συνεχούς αγοράς, απαλλαγής και αντικατάστασης ανούσιων αντικειμένων που γίνεται η παράμετρος της κοινωνικής καταξίωσης. Η επαναχρησιμοποίηση αυτών των αντικειμένων δεν είναι άμυνα ή μειονέκτημα, είναι πρόταση και στόχος. Τα πράγματα αυτά μπορεί να μην είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που θα αγοράζαμε αλλά το να τα προσαρμόσουμε στις απαιτήσεις μας ή να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας σε αυτά δείχνει μια πρακτική ευφυΐα που ο άνθρωπος είχε από πάντα αλλά και μια ουσιαστική οικολογική συνείδηση που εναντιώνεται στη σπατάλη. Ο καταναλωτισμός συνδέει την ευτυχία, ή καλύτερα υλοποιεί την ευτυχία, όχι τόσο με την ικανοποίηση των αναγκών, όπως η κατανάλωση, όσο με διαρκώς διογκούμενες και εντεινόμενες επιθυμίες και άρα με την άμεση χρήση και την εσπευσμένη αντικατάσταση των αντικειμένων που προορίζονται από την αγορά να τις ικανοποιήσουν. Για να κρατούνται ζωντανές οι προσδοκίες και νέες ελπίδες να σπεύδουν να καλύψουν το κενό που άφησαν εκείνες που ήδη αχρηστεύθηκαν και παραμερίστηκαν, ο δρόμος από το μαγαζί στον σκουπιδοτενεκέ πρέπει να συντομεύεται και η μετάβαση να γίνεται ολοένα ταχύτερη. Αντίθετα εμείς, δε θέλουμε να πετάμε τα πράγματα που δε χρησιμοποιούμε ή δεν επιθυμούμε πια, για να αδειάσουμε τη θέση τους γρήγορα γρήγορα για άλλα καινούργια, αλλά τα προσφέρουμε, τα χαρίζουμε για να τα χρησιμοποιήσουν κάποιοι άλλοι. Η κομβική σκοπιμότητα αυτής της κοινωνίας είναι η εμπορευματοποίηση. Τα μέλη της κοινωνίας των καταναλωτών είναι και αυτά καταναλωτικά εμπορεύματα, και αυτή ακριβώς η ιδιότητά τους τα κάνει αυτοδικαίως μέλη αυτής της κοινωνίας.Συνειδητοποιώντας τη δυστυχία και τη μοναχικότητα που προτείνει αυτό το μοντέλο ζωής αναζητούμε άλλους δρόμους, εναλλακτικές οδούς που μας οδηγούν στην πραγματική ευτυχία, τη χαρά των συλλογικών εμπειριών ζωής που μοιραζόμαστε με άλλους ανθρώπους. Σε μια πόλη που δύσκολα πια μπορούμε να αισθανθούμε «δική μας πόλη», επειδή απλώς και μόνο κατοικούμε και δουλεύουμε εδώ, θα είχε πραγματικά νόημα να δημιουργήσουμε οικείους χώρους και χρόνους, ειλικρινείς σχέσεις ανθρώπων που επιθυμούν πραγματικά να ζουν μαζί και να μοιράζονται την καθημερινότητά τους. Φέρτε αντικείμενα, ρούχα, βιβλία, cd ή ό,τι άλλο δε χρησιμοποιείτε και νομίζετε ότι μπορεί να ενδιαφέρει κάποιον άλλο/η και πάρτε ό,τι σας είναι χρήσιμο!Αν πρόκειται για ρούχα είναι σκόπιμο να είναι καθαρά και σε καλή κατάσταση. Φροντίστε να φέρνετε μαζί σας τσάντες, σακούλες για να μεταφέρετε τα πράγματα που θα πάρετε. Οικολογική Δράση στην Εύβοια
Χαριστικό-Ανταλλακτικό Παζάρι
Ένας άλλος τρόπος είναι δυνατός…
«Στη βάση κάθε κοινωνίας, κάθε οικονομίας, υπάρχει μια μη οικονομία, που αποτελείται από πλούτη τα οποία δεν είναι ανταλλάξιμα, από δώρα χωρίς ανταπόδοση, από ανιδιοτελείς προσφορές, από κοινά αγαθά».Αντρέ ΓκορτζΠειραματιζόμαστε, θέλοντας να μετασχηματίσουμε την καθημερινότητά μας, δημιουργώντας καταρχήν ένα δίκτυο ανταλλαγής αντικειμένων χωρίς χρηματικό αντίτιμο πάνω σε μια βάση μη διαμεσολαβημένων και αλληλέγγυων κοινωνικών σχέσεων. Αμφισβητούμε τον μονόδρομο που μας έχει επιβληθεί μέσα από την καθημερινή μας διαδρομή δουλειά-σπίτι-κατανάλωση και γινόμαστε οι ίδιοι δημιουργοί, ποιητές της ζωής μας. Χωρίς αντίτιμο σημαίνει προσφέρω, μοιράζομαι… Το κάνουμε πράξη ξεκινώντας από δω, από τα μικρά καθημερινά πράγματα με τα οποία ερχόμαστε σε επαφή αλλά και από τις μεταξύ μας σχέσεις που γίνονται ουσιαστικά κοινωνικές αφού θα απαντούν στις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, σχέσεις αλληλοβοήθειας και χαριστικές με την έννοια της προσφοράς, αδιαμεσολάβητες από το εμπόρευμα.Στο χαριστικό παζάρι υπάρχουν διάφορα αντικείμενα που για κάποιον/α δεν είναι χρήσιμα αλλά που κάποιος/α άλλος/η μπορεί να τα χρειάζεται. Δηλαδή πράγματα αχρησιμοποίητα και όχι άχρηστα, xωρίς τιμή και όχι χωρίς αξία. Το πάρε-δώσε γίνεται χωρίς χρήματα και δε χρειάζεται να φέρεις κάτι για να πάρεις κάτι άλλο που χρειάζεσαι. Δεν είναι επίσης ένα παζάρι για φτωχούς, με φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Φτωχοί, κοινωνικά αποκλεισμένοι, εν ολίγοις αποτυχημένοι και δυστυχείς φαίνονται να είναι σήμερα όλοι οι «ελαττωματικοί καταναλωτές», δηλαδή όλοι όσοι δεν υιοθετούν το μοντέλο ζωής του καταναλωτισμού δηλαδή της συνεχούς αγοράς, απαλλαγής και αντικατάστασης ανούσιων αντικειμένων που γίνεται η παράμετρος της κοινωνικής καταξίωσης. Η επαναχρησιμοποίηση αυτών των αντικειμένων δεν είναι άμυνα ή μειονέκτημα, είναι πρόταση και στόχος. Τα πράγματα αυτά μπορεί να μην είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που θα αγοράζαμε αλλά το να τα προσαρμόσουμε στις απαιτήσεις μας ή να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας σε αυτά δείχνει μια πρακτική ευφυΐα που ο άνθρωπος είχε από πάντα αλλά και μια ουσιαστική οικολογική συνείδηση που εναντιώνεται στη σπατάλη. Ο καταναλωτισμός συνδέει την ευτυχία, ή καλύτερα υλοποιεί την ευτυχία, όχι τόσο με την ικανοποίηση των αναγκών, όπως η κατανάλωση, όσο με διαρκώς διογκούμενες και εντεινόμενες επιθυμίες και άρα με την άμεση χρήση και την εσπευσμένη αντικατάσταση των αντικειμένων που προορίζονται από την αγορά να τις ικανοποιήσουν. Για να κρατούνται ζωντανές οι προσδοκίες και νέες ελπίδες να σπεύδουν να καλύψουν το κενό που άφησαν εκείνες που ήδη αχρηστεύθηκαν και παραμερίστηκαν, ο δρόμος από το μαγαζί στον σκουπιδοτενεκέ πρέπει να συντομεύεται και η μετάβαση να γίνεται ολοένα ταχύτερη. Αντίθετα εμείς, δε θέλουμε να πετάμε τα πράγματα που δε χρησιμοποιούμε ή δεν επιθυμούμε πια, για να αδειάσουμε τη θέση τους γρήγορα γρήγορα για άλλα καινούργια, αλλά τα προσφέρουμε, τα χαρίζουμε για να τα χρησιμοποιήσουν κάποιοι άλλοι. Η κομβική σκοπιμότητα αυτής της κοινωνίας είναι η εμπορευματοποίηση. Τα μέλη της κοινωνίας των καταναλωτών είναι και αυτά καταναλωτικά εμπορεύματα, και αυτή ακριβώς η ιδιότητά τους τα κάνει αυτοδικαίως μέλη αυτής της κοινωνίας.Συνειδητοποιώντας τη δυστυχία και τη μοναχικότητα που προτείνει αυτό το μοντέλο ζωής αναζητούμε άλλους δρόμους, εναλλακτικές οδούς που μας οδηγούν στην πραγματική ευτυχία, τη χαρά των συλλογικών εμπειριών ζωής που μοιραζόμαστε με άλλους ανθρώπους. Σε μια πόλη που δύσκολα πια μπορούμε να αισθανθούμε «δική μας πόλη», επειδή απλώς και μόνο κατοικούμε και δουλεύουμε εδώ, θα είχε πραγματικά νόημα να δημιουργήσουμε οικείους χώρους και χρόνους, ειλικρινείς σχέσεις ανθρώπων που επιθυμούν πραγματικά να ζουν μαζί και να μοιράζονται την καθημερινότητά τους. Φέρτε αντικείμενα, ρούχα, βιβλία, cd ή ό,τι άλλο δε χρησιμοποιείτε και νομίζετε ότι μπορεί να ενδιαφέρει κάποιον άλλο/η και πάρτε ό,τι σας είναι χρήσιμο!Αν πρόκειται για ρούχα είναι σκόπιμο να είναι καθαρά και σε καλή κατάσταση. Φροντίστε να φέρνετε μαζί σας τσάντες, σακούλες για να μεταφέρετε τα πράγματα που θα πάρετε. Οικολογική Δράση στην Εύβοια
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
