Χαριστικό-ανταλλακτικό παζάρι στη Χαλκίδα

Χαριστικό-ανταλλακτικό παζάρι στη Χαλκίδα

Κυριακή 22 Μάρτη 2009, 11πμ, στην Πλατεία Αγ.Νικολάου

Χαριστικό-Ανταλλακτικό Παζάρι
Ένας άλλος τρόπος είναι δυνατός…

«Στη βάση κάθε κοινωνίας, κάθε οικονομίας, υπάρχει μια μη οικονομία, που αποτελείται από πλούτη τα οποία δεν είναι ανταλλάξιμα, από δώρα χωρίς ανταπόδοση, από ανιδιοτελείς προσφορές, από κοινά αγαθά».
Αντρέ Γκορτζ

Πειραματιζόμαστε, θέλοντας να μετασχηματίσουμε την καθημερινότητά μας, δημιουργώντας καταρχήν ένα δίκτυο ανταλλαγής αντικειμένων χωρίς χρηματικό αντίτιμο πάνω σε μια βάση μη διαμεσολαβημένων και αλληλέγγυων κοινωνικών σχέσεων. Αμφισβητούμε τον μονόδρομο που μας έχει επιβληθεί μέσα από την καθημερινή μας διαδρομή δουλειά-σπίτι-κατανάλωση και γινόμαστε οι ίδιοι δημιουργοί, ποιητές της ζωής μας. Χωρίς αντίτιμο σημαίνει προσφέρω, μοιράζομαι… Το κάνουμε πράξη ξεκινώντας από δω, από τα μικρά καθημερινά πράγματα με τα οποία ερχόμαστε σε επαφή αλλά και από τις μεταξύ μας σχέσεις που γίνονται ουσιαστικά κοινωνικές αφού θα απαντούν στις ανάγκες και τις επιθυμίες μας, σχέσεις αλληλοβοήθειας και χαριστικές με την έννοια της προσφοράς, αδιαμεσολάβητες από το εμπόρευμα.

Στο χαριστικό παζάρι υπάρχουν διάφορα αντικείμενα που για κάποιον/α δεν είναι χρήσιμα αλλά που κάποιος/α άλλος/η μπορεί να τα χρειάζεται. Δηλαδή πράγματα αχρησιμοποίητα και όχι άχρηστα, xωρίς τιμή και όχι χωρίς αξία. Το πάρε-δώσε γίνεται χωρίς χρήματα και δε χρειάζεται να φέρεις κάτι για να πάρεις κάτι άλλο που χρειάζεσαι. Δεν είναι επίσης ένα παζάρι για φτωχούς, με φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Φτωχοί, κοινωνικά αποκλεισμένοι, εν ολίγοις αποτυχημένοι και δυστυχείς φαίνονται να είναι σήμερα όλοι οι «ελαττωματικοί καταναλωτές», δηλαδή όλοι όσοι δεν υιοθετούν το μοντέλο ζωής του καταναλωτισμού δηλαδή της συνεχούς αγοράς, απαλλαγής και αντικατάστασης ανούσιων αντικειμένων που γίνεται η παράμετρος της κοινωνικής καταξίωσης. Η επαναχρησιμοποίηση αυτών των αντικειμένων δεν είναι άμυνα ή μειονέκτημα, είναι πρόταση και στόχος. Τα πράγματα αυτά μπορεί να μην είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που θα αγοράζαμε αλλά το να τα προσαρμόσουμε στις απαιτήσεις μας ή να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας σε αυτά δείχνει μια πρακτική ευφυΐα που ο άνθρωπος είχε από πάντα αλλά και μια ουσιαστική οικολογική συνείδηση που εναντιώνεται στη σπατάλη. Ο καταναλωτισμός συνδέει την ευτυχία, ή καλύτερα υλοποιεί την ευτυχία, όχι τόσο με την ικανοποίηση των αναγκών, όπως η κατανάλωση, όσο με διαρκώς διογκούμενες και εντεινόμενες επιθυμίες και άρα με την άμεση χρήση και την εσπευσμένη αντικατάσταση των αντικειμένων που προορίζονται από την αγορά να τις ικανοποιήσουν. Για να κρατούνται ζωντανές οι προσδοκίες και νέες ελπίδες να σπεύδουν να καλύψουν το κενό που άφησαν εκείνες που ήδη αχρηστεύθηκαν και παραμερίστηκαν, ο δρόμος από το μαγαζί στον σκουπιδοτενεκέ πρέπει να συντομεύεται και η μετάβαση να γίνεται ολοένα ταχύτερη. Αντίθετα εμείς, δε θέλουμε να πετάμε τα πράγματα που δε χρησιμοποιούμε ή δεν επιθυμούμε πια, για να αδειάσουμε τη θέση τους γρήγορα γρήγορα για άλλα καινούργια, αλλά τα προσφέρουμε, τα χαρίζουμε για να τα χρησιμοποιήσουν κάποιοι άλλοι. Η κομβική σκοπιμότητα αυτής της κοινωνίας είναι η εμπορευματοποίηση. Τα μέλη της κοινωνίας των καταναλωτών είναι και αυτά καταναλωτικά εμπορεύματα, και αυτή ακριβώς η ιδιότητά τους τα κάνει αυτοδικαίως μέλη αυτής της κοινωνίας.
Συνειδητοποιώντας τη δυστυχία και τη μοναχικότητα που προτείνει αυτό το μοντέλο ζωής αναζητούμε άλλους δρόμους, εναλλακτικές οδούς που μας οδηγούν στην πραγματική ευτυχία, τη χαρά των συλλογικών εμπειριών ζωής που μοιραζόμαστε με άλλους ανθρώπους. Σε μια πόλη που δύσκολα πια μπορούμε να αισθανθούμε «δική μας πόλη», επειδή απλώς και μόνο κατοικούμε και δουλεύουμε εδώ, θα είχε πραγματικά νόημα να δημιουργήσουμε οικείους χώρους και χρόνους, ειλικρινείς σχέσεις ανθρώπων που επιθυμούν πραγματικά να ζουν μαζί και να μοιράζονται την καθημερινότητά τους.

Φέρτε αντικείμενα, ρούχα, βιβλία, cd ή ό,τι άλλο δε χρησιμοποιείτε και νομίζετε ότι μπορεί να ενδιαφέρει κάποιον άλλο/η και πάρτε ό,τι σας είναι χρήσιμο!
Αν πρόκειται για ρούχα είναι σκόπιμο να είναι καθαρά και σε καλή κατάσταση. Φροντίστε να φέρνετε μαζί σας τσάντες, σακούλες για να μεταφέρετε τα πράγματα που θα πάρετε.

Οικολογική Δράση στην Εύβοια

ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥ Θ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

«Αυτές τις στιγμές η καρδιά μου χτυπά πιο δυνατά γιατί έχω συνείδηση πως υπάρχει»
Μπερνάρντο Σοάρες(Φερνάντο Πεσσόα)
Η οδύσσειά μου συνεχίζεται…

Ήταν 18 Δεκέμβρη απόγευμα Πέμπτης, όταν εγώ με την παρέα μου κατευθυνόμασταν προς το Κέντρο μέσα από την οδό Ακαδημίας. Η εικόνα γύρω μας ήταν η συνηθισμένη των τελευταίων ημερών, ενός τοπίου βομβαρδισμένου, με χημικά και δακρυγόνα στην ατμόσφαιρα που πρόδιναν ότι είχαν προηγηθεί επεισόδια, συχνό φαινόμενο της περιόδου, μετά την δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου.
Καθώς προχωράγαμε δυνάμεις των ΜΑΤ ξεπρόβαλαν μπροστά μας και βάλθηκαν να κυνηγούν τον κόσμο που βρισκόταν πάνω στην οδό Ακαδημίας. Ο κόσμος έτρεχε πέρα δώθε. Κάποιος μ’ έσπρωξε δυνατά , έπεσα κάτω και τότε άρχισε η γιορτή. Οι ματατζήδες άρχισαν να με βρίζουν με προσβλητικούς και σεξιστικούς χαρακτηρισμούς και να με κτυπάνε, κάποιος φίλος μου φώναζε. Ύστερα με πιάσανε, σταθήκανε ολόγυρα, με βρίζανε κι άρχισαν να με ψάχνουν. Κάποιος άρπαξε το μικρό σακίδιο που είχα στην πλάτη κι άρχισε να το ψάχνει «μη φοβάσαι μου είπε, δεν θα σου βάλουμε τίποτα μέσα». Το σακίδιο δεν είχε παρά προσωπικά μου πράγματα. Με σπρώξανε σε ένα παγκάκι, με ξάπλωσαν μπρούμυτα και με δέσανε με χειροπέδες, ύστερα με φόρτωσαν σε μια κλούβα και με πήγαν στην Ασφάλεια.
Εκεί μου λέγανε ότι πέταγα πέτρες . Όσο πέρναγε η ώρα, όμως, τα πράγματα χειροτέρευαν. Το κατηγορητήριο αυξήθηκε και συμπληρώθηκε με λογής κακουργήματα και πλημμελήματα. Οι πέτρες έγιναν μολότωφ. Παρότι δεν υπήρχε τίποτε που να με συνδέει μ’ αυτά. Αλλά αυτό δεν φαινόταν να απασχολεί.
Άρχισε το πήγαιν’ έλα στα δικαστήρια. Κι εκεί , μια και δεν υπήρχαν στοιχεία, φτιαχτήκανε. Οι αστυνομικοί που με συνέλαβαν, αλλάξανε τις καταθέσεις τους και καταθέσαν ότι επί τρεις ώρες τους πέταγα μολότωφ: με το πρόσωπο γυμνό, με τα χέρια καθαρά, με τα μάτια καθαρά, χωρίς μια στάχτη επάνω μου, χωρίς μια σκιά στα ρούχα μου . Και στις 22 του μήνα μου ανακοίνωσαν ότι κρίθηκα προφυλακιστέος. Μια μέρα μετά , με μετέφεραν στις φύλακες του Κορυδαλλού.
Εκεί βρίσκομαι μέχρι και σήμερα , δύο μήνες μετά την σύλληψη μου. Και τίποτε δεν κινείται. Οι μέρες περνάνε και εγώ μένω εδώ να περιμένω, δέσμιος της ακινησίας, δέσμιος μιας παράλογης και ασφυκτικής γραφειοκρατίας ή ίσως μιας εκδικητικής αδιαφορίας.
Όλο αυτό το διάστημα δεν τσάκισα. Με κράτησαν και με κρατάνε οι άνθρωποι που βρέθηκαν δίπλα μου να με στηρίξουν, φίλοι, γνωστοί είτε και άγνωστοι ως χτες, με κράτησε η αλληλεγγύη των ανθρώπων γνωστών και άγνωστων . Για χάρη τους δεν θα πέσω. Για χάρη τους θα κρατήσω. Γιατί όλη αυτή η περιπέτεια δυναμώνει τη θέλησή μου για μια κοινωνία δίκαιη, το πάθος μου για ελευθερία, το πείσμα μου να σταθώ όρθιος. Και θα σταθώ.
Μπορεί να με έπιασαν τυχαία, να μη συνδέομαι με τα γεγονότα που με κατηγορούν, απέναντι όμως στον γενικευμένο ωχαδερφισμό, το να «παίρνεις θέση», να μην κλείνεσαι στο εγώ σου, να βγαίνεις από την ατομική σου περίπτωση, είναι η υπεύθυνη στάση ενός συνειδητοποιημένου πολίτη.
Η δική μου θέση είναι από τη μεριά του κομματιού της κοινωνίας που θέλει να βγει από την απάθεια, που θέλει πραγματικά να αρχίσει, μέσα από αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, να αποφασίζει για τη ζωή του.

Θοδωρής Ηλιόπουλος

Εκδήλωση αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης για τον προφυλακισμένο σύντροφο και συντοπίτη Θοδωρή Η.

Σήμερα Κυριακή 25 Γενάρη στις 7μμ στο Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας πραγματοποιείται μουσική εκδήλωση, αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης, με dj's set.

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΔΕΝ ΦΥΛΑΚΙΖΕΤΑΙ

«Η σφαίρα αυτή στράφηκε ενάντια στην κοινωνία όλη. Ήταν μια πληγή για κάθε αστό δημοκράτη που θέλει στο κράτος και τα όργανά του να καθρεφτίζεται η δική του ασφάλεια. Ήταν κήρυξη πολέμου του κράτους ενάντια στην κοινωνία».
Κορίτσια στην εξέγερση

Μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από αστυνομικούς, ένα ποτάμι απελευθερωμένης ενέργειας ξεχύθηκε στους δρόμους. Η εξέγερση ενάντια στην ωμή κρατική βία, η έκρηξη οργής και θυμού ενάντια σε ολόκληρο το πολιτικό – θρησκευτικό -οικονομικό σύστημα, η αντίθεση στα κόμματα και στις ιεραρχικές δομές, οι ανοιχτές συνελεύσεις, τα συμβούλια γειτονιάς, η επανοικειοποίηση του δημόσιου χώρου, η άμεση δημοκρατία, η ζωή ενάντια στην προσομοίωσή της, έχουν λόγο κι αφορμή, παρά και ενάντια στα λεγόμενα του ΚΚΕ, του ΛΑΟΣ και της αστυνομίας.
Η κρατική τρομοκρατία αρθρώθηκε σε διάφορα παράλληλα επίπεδα και εξακολουθεί. Με την επιθετική στάση της αστυνομίας, με τους πυροβολισμούς που συνεχίστηκαν, με τρομοκράτηση του κόσμου και αθρόες συλλήψεις (247 συνελήφθησαν, ενώ οι προσαγωγές είναι αμέτρητες), με προφυλακίσεις που έχουν γίνει κανόνας ισοδύναμος της ομηρίας και αιχμαλωσίας από το κράτος, με τη ρατσιστική δίωξη μεταναστών. Τα ΜΜΕ παίζουν πάντα τον καθορισμένο ρόλο του λακέ του κράτους παραπληροφορώντας και χρησιμοποιώντας το θέαμα που αιχμαλωτίζει τα βλέμματα. Για τις συλλήψεις, ούτε λόγος… Αυτοί μιλούν για βιτρίνες και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές… το φωνάξαμε μ’ όλη τη δύναμη της ψυχής μας.
Ζήσαμε κι εμείς εδώ, στη Χαλκίδα, αυτό το παραλήρημα, με την αστυνομία να τηλεφωνεί σε καταστηματάρχες συστήνοντας το κλείσιμο των μαγαζιών αλλά και των φροντιστηρίων και το γενικότερο ταμπούρωμα λόγω της έλευσης νοικιασμένων πούλμαν με κουκουλοφόρους από την Αθήνα αποφασισμένους να κάψουν και να ρημάξουν και αλλότρια εδάφη… «Καθείστε καλά και μέσα στα σπιτάκια σας αν δε θέλετε μπελάδες» καγχάζει αυταρχικά η αστυνομία. Το κράτος (με τις δεξιές και αριστερές συνιστώσες του) χέρι χέρι με το παρακράτος, προσπαθούν να σπείρουν το φόβο και τον πανικό με κάθε μέσο. Φυσικά, δεν αποφευχθήκαν και εδώ οι σταλινικής έμπνευσης ανακοινώσεις περί ανυπόγραφων κειμένων και άλλα τινά συναινώντας με τη συνολική τους στάση στη κρατική καταστολή. Το κράτος έχει δείξει την εκδικητικότητά του προφυλακίζοντας αδιάκριτα ανθρώπους, επειδή διαδήλωναν την οργή τους, με κατηγορίες σαθρές, απαράδεκτες και υπερβολικές. Αρκετοί είναι, ακόμα και σήμερα, προφυλακισμένοι με βάση μόνο ψευδομαρτυρίες μπάτσων. Πάνω από 50 μετανάστες καταδικάστηκαν σε 18 μήνες φυλάκιση με ασήμαντες κατηγορίες.
Οι παραδοσιακές ιδεολογίες έχουν χρεωκοπήσει και οι άνθρωποι το συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο. Μια αληθινή απελευθέρωση της πολιτικής και της κοινωνικής ζωής, περνάει μέσα από την περιθωριοποίηση όλων των υπαρκτών κομμάτων, τη δημιουργία νέων μορφών πολιτικής οργάνωσης βασισμένων στη συμμετοχή όλων, την υπευθυνότητα του καθενός απέναντι στις κοινές υποθέσεις- με δύο λόγια από την αναγέννηση μιας αληθινής πολιτικής σκέψης και πάθους. Τίποτα δεν είναι μοιραίο, τίποτα δεν είναι αδύνατο. Σύνθημα- στοίχημα ζωής σε όλες τις γλώσσες…

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ, ΟΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ …


Σάββατο 24 Γενάρη, Πλατεία Αγοράς, 11πμ- Συγκέντρωση Αλληλεγγύης-Οικονομικής Ενίσχυσης στους Συλληφθέντες του Δεκέμβρη.
Κυριακή 25 Γενάρη, Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας, 7μμ- Εκδήλωση Αλληλεγγύης-Οικονομικής Ενίσχυσης με live + dj set στο σύντροφο και συντοπίτη Θόδωρο Η.



Οικολογική Δράση Στην Εύβοια, Μαύρο Πιπέρι, Ανταρσία στο Εύριπο, Συντρόφισσες/οι

Εκδήλωση αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης για την Κ. Κούνεβα

Εκδήλωση για την μετανάστρια Κ. Κούνεβα, που δέχθηκε δολοφονική επίθεση με βιτριόλι στις 22 Δεκέμβρη κοντά στο σπίτι της, πραγματοποιείται την Τετάρτη 21/01/09 στο Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας στις 7μμ με προβολή ταινίας ''Ένας ελεύθερος κόσμος'' Κέν Λόουτς και συζήτηση.

Οικολογική δράση στην Εύβοια/ Μαύρο Πιπέρι/

Ανταρσία στον Εύριπο/ σύντροφοι-ισσες.

Όταν χτυπάνε έναν από εμάς, μας χτυπούν όλους...

Τα μεσάνυχτα της Δευτέρας 22/12/08 η Κωσταντίνα Κούνεβα, εργαζόμενη ως καθαρίστρια σε σταθμούς του ΗΣΑΠ, δέχεται δολοφονική επίθεση με βιτριόλι επιστρέφοντας από την δουλειά της. Δυο άγνωστα άτομα την περιμένουν έξω από το σπίτι της και της ρίχνουν οξύ στο σώμα και το πρόσωπο, προκαλώντας τής σοβαρές βλάβες, με αποτέλεσμα να έχει χάσει την όρασή της από το ένα μάτι και να έχει υποστεί μόνιμες βλάβες σε άλλα ζωτικά εσωτερικά όργανα (φωνητικές χορδές, πνεύμονα, στομάχι). Η Κωνσταντίνα είναι γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού και δουλεύει στον ΗΣΑΠ μέσω της εταιρείας «ΟΙΚΟΜΕΤ» του κυρίου Ν. Οικονομάκη, στελέχους του ΠΑΣΟΚ. Η συγκεκριμένη εταιρεία αναλαμβάνει εργολαβίες καθαρισμού τόσο σε δημόσιες υπηρεσίες όσο και στις ΔΕΚΟ και απασχολεί πανελλαδικά τουλάχιστον 850 άτομα. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας έβαλαν τα ιδιωτικά συνεργεία καθαρισμού στις δημόσιες εταιρείες και υπηρεσίες (νοσοκομεία, πανεπιστήμια, ΙΚΑ κλπ), κατασκευάζοντας έτσι τον σύγχρονο σκλάβο με μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας και εξοντωτικά ωράρια. Παρά τις συνεχείς καταγγελίες του σωματείου για την συστηματική παραβίαση των εργατικών δικαιωμάτων, οι αρμόδιες υπηρεσίες (Επιθέωρηση Εργασίας-ΚΕ.Π.Ε.Κ.) αλλά και οι ίδιοι οργανισμοί αυτοί δεν έκαναν τίποτα από αυτά που όφειλαν προκειμένου να τηρηθεί η εργατική νομοθεσία και να μπει φρένο στο καθεστώς τρομοκρατίας. Έτσι, μέσα και στο γενικότερο πλαίσιο συνδιαλλαγής και μίζας που επικρατεί στο σύστημα των αναθέσεων, εξασφαλίζεται ο πλουτισμός κάποιων επιτήδειων που λειτουργούν σαν νταβατζήδες, με το κράτος να νίπτει τας χείρας του. Απ’ την άλλη, ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, είναι συνυπεύθυνες για αυτήν την κατάσταση γιατί παρότι γνωρίζουν κρύβονται πίσω από διάφορα νομικίστικα τερτίπια συναινώντας και αυτές με την απραξία τους στην υπερεκμετάλλευση αυτού του εργατικού κομματιού. Δείχνοντας για ακόμη μια φορά τον ξεπεσμό του επίσημου συνδικαλισμού.
Η Κωνσταντίνα Κούνεβα πάντα δραστήρια και συνεπής παρότρυνε τις συναδέλφους της να μην υποκύπτουν στην αυθαιρεσία, καθώς η εταιρεία στην οποία δούλευαν συστηματικά θησαύριζε σε βάρος των εργαζομένων υποχρεώνοντας τους να υπογράφουν λευκές συμβάσεις και τη δήλωση οικειοθελούς αποχώρησης κατά την πρόσληψη, να πληρώνονται για λιγότερες ώρες από τις πραγματικές, να μην λαμβάνουν βαρέα ένσημα που είναι το νόμιμο και άλλα πολλά. Αλλά σα να μην έφταναν όλα αυτά η εταιρεία στην οποία εργαζόταν η Κωνσταντίνα κάλεσε τις εργαζόμενες να πάρουν σαν δώρο Χριστουγέννων ποσό μικρότερο και να υπογράψουν για μεγαλύτερο. Η Κωνσταντίνα κάλεσε τις συναδέλφισσές της να μην υπογράψουν και πετάχτηκε κακήν κακώς έξω από σεκιουριτάδες. Σε ανακοίνωση του σωματείου της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Στήνουν εργοδοτικά σωματεία για να μας εκπροσωπήσουν οι Προσωπάρχες και οι υποτακτικοί των εργολάβων. Καταγγέλλουμε καθημερινά στις ελεγκτικές υπηρεσίες, στο ΙΚΑ, στα ανώτατα συνδικαλιστικά όργανα. Κατεβαίνουμε με αγωγές, ομαδικές και ατομικές. Ζητάμε στοιχεία που αφορούν τις εργασιακές μας σχέσεις και επικαλούνται προσωπικά δεδομένα!!! Όταν καταφέρνουμε, με χίλια ζόρια, να προσεγγίσουμε τα υπουργικά γραφεία για να εφαρμοστούν τα αυτονόητα δηλώνουν ‘Εμείς αναθέτουμε και πληρώνουμε τους εργολάβους για να καθαρίζουν. Με ποιους δουλεύουν, πώς δουλεύουν, είναι δική τους δουλειά, εμάς δεν μας ενδιαφέρει’».
Αλλά η εξουσία και οι κονδυλοφόροι της μας μιλούν για ειρήνη και θρηνούν για τις σπασμένες βιτρίνες. Όμως η μεγαλύτερη έκφραση βίας δεν είναι οι σπασμένες βιτρίνες αλλά η φτώχεια, η ανεργία, η άγρια εκμετάλλευση και η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, οι νεκροί και οι σακατεμένοι από τα εργατικά ατυχήματα, η καταλήστευση των ταμείων, η κρατική καταστολή και η αστυνομοκρατία, οι παρακολουθήσεις, οι κάμερες και ο χαφιεδισμός. Είναι τα δυο μέτρα και δυο σταθμά που ισχύουν για την γυναίκα-μετανάστρια-καθαρίστρια και τον τραυματισμένο Ματατζή, την Κούνεβα δεν την επισκέφθηκε κανείς επίσημος, τον Ματζούνη πρωθυπουργός-υπουργοί-αρχιεπίσκοπος-αρχηγοί κομμάτων. Αλλά είναι αυτοί οι ίδιοι που μιλούν διαρκώς για την αξία της ανθρώπινης ζωής και ας είναι τα χέρια τους βαμμένα με αίμα και χρήμα. Γι’ αυτό ας παραμερίσουμε εξουσιαστές-γραφειοκράτες συνδικαλιστές και τηλεοπτικούς διαμεσολαβητές και να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας. Προτού οι λαμπεροί και αστραφτερά πεντακάθαροι σταθμοί της ευταξίας αποκαλύψουν και άλλες Κωνσταντίνες…

Από τις αρχές του Δεκέμβρη όπου χιλιάδες μαθητές-τριες, φοιτητές-τριες, εργαζόμενοι-ες, άνεργοι-ες έχουν πλημμυρίσει τους δρόμους σχεδόν σε κάθε μεγάλη πόλη της χώρας, η δολοφονική επίθεση στην Κούνεβα δεν είναι ένα ακόμα “μεμονωμένο” περιστατικό. Στις αρχές της χρονιάς δύο ακόμα άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους: μία μετανάστρια από τη Ρουμανία καταπλακώθηκε όταν κατέρρευσε το σπίτι που έμενε και ένας μετανάστης από το Πακιστάν βρέθηκε νεκρός σε χαντάκι στην Π. Ράλλη. Ταυτόχρονα σε όλη τη χώρα όλο το Δεκέμβρη αλλά και μέχρι σήμερα η αστυνομοκρατία και η κρατική καταστολή έχουν εξαπολύσει ένα ανελέητο κυνηγητό με συλλήψεις, ξυλοδαρμούς, προσαγωγές, ανυπόστατα κατηγορητήρια (στη Λάρισα κατηγορούν 18χρονους με βάση τον τρομονόμο), και προφυλακίσεις δεκάδων αγωνιστών.

Αλληλεγγύη στους συλληφθέντες και τους κατηγορούμενους της εξέγερσης
Απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων και παύση όλων των διώξεων στους κατηγορούμενους
Αλληλεγγύη στην Κούνεβα και στον αγώνα των καθαριστριών
Αυτοοργάνωση στις γειτονιές, αυτοοργάνωση στις δουλειές

...είσαστε κάποιοι από εμάς, είμαστε κάποιοι από εσάς.

Συγκέντρωση-πορεία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του Δεκέμβρη

Συγκέντρωση-πορεία αλληλεγγύης στους συλληφθέντες του Δεκέμβρη.
Αμεση απελευθέρωση των προφυλακισμένων.
Τετάρτη 31 Δεκέμβρη, 12μμ, Αβάντων-όπισθεν Αγ. Νικολάου

Οικολογική Δράση στην Εύβοια, Μαύρο Πιπέρι, Ανταρσία στον Εύριπο, συντρόφισσες/οι

Ενημέρωση για την πορεία της Τρίτης 09 Δεκεμβρίου στη Χαλκίδα

Μετά από κάλεσμα Συλλογικοτήτων και ατόμων απο τη Χαλκίδα, ενάντια στις κρατικές δολοφονίες με αφορμή το θάνατο του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου πραγματοποιείται συγκέντρωση-πορεία σε κεντρικούς δρόμους της Χαλκίδας. Παρά το κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργείται απο το πρωί της Τρίτης απο κύκλους της Αστυνομίας με την αγαστή συνεργασία δημοσιογραφίσκων και παρακρατικών, ο κόσμος που συγκεντρώνεται ξεπερνά τα 400 άτομα. Έχει στηθεί μικροφωνική στο κεντρικότερο εμπορικό δρόμο της πόλης και διαβάζεται κείμενο ενώ καταγγέλεται παράλληλα και ο ρόλος της αστυνομίας για το όργιο φημών. Επίσης μια μητέρα, που ο γιος της δολοφονήθηκε στο ΑΤ Ν. Φιλαδέλφειας πριν από 5 χρόνια, παίρνει αυθόρμητα το λόγο και μιλάει για τη δολοφονία του γιού της.

Αργότερα ξεκινά πορεία που καταλήγει στο Α.Τ. Χαλκίδας με πανό που γράφει "η τάξη τους μυρίζει ανθρώπινο αίμα''. Τα συνθήματα που κυριαρχούν είναι: ΜΠΑΤΣΟΙ-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ, Ο Λαός θα πεί τη τελευταία λέξη αυτές οι μέρες είναι το Αλέξη, Ο θάνατος δεν είναι εικόνα στις ειδήσεις στο δρόμο γεννιούνται συνειδήσεις, στο δρόμο να σπάσουμε τον τρόμο, Όταν οι μπάτσοι σκοτώσουν τα παιδιά σας τότε θα βγείτε και σεις απ' τα κλουβιά σας ενώ έξω απο τα δικαστήρια φωνάχτηκε το σύνθημα ΜΠΑΤΣΟΙ-SS-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΙΚΑΣΤΕΣ. Έξω το ΑΤ Χαλκίδας πετάχτηκαν μερικές πέτρες και πλαστικά μπουκάλια νερό, ενω η πορεία διαλύθηκε στη Πλατεία Αγοράς.

Ανοικτό κάλεσμα διαμαρτυρίας ενάντια στις κρατικές δολοφονίες

Τρίτη 9 Δεκέμβρη 2008, όπισθεν Αγ.Νικολάου (Αβάντων), 6μμ

Η ΤΑΞΗ ΤΟΥΣ ΜΥΡΙΖΕΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΑΙΜΑ


Σάββατο 6 Δεκέμβρη 2008, ώρα 21:05: Δύο ειδικοί φρουροί με την κάλυψη μιας διμοιρίας των ΜΑΤ δολοφονούν εν ψυχρώ έναν δεκαπεντάχρονο νέο. Είχε προηγηθεί ένας συνηθισμένος λεκτικός διαξιφισμός που ήταν αρκετός για έναν μπάτσο να οπλίσει, να σημαδεύσει, να σκοτώσει. Δεν έπραξε τίποτα το διαφορετικό από αυτό που οι πολιτικές ηγεσίες σχεδιάζουν και εν μέρει εφαρμόζουν τα τελευταία χρόνια. Μηδενική ανοχή σε οτιδήποτε δεν ελέγχεται από το κράτος και τους θεσμούς του. Οι ίδιοι διατυπώνουν και ορίζουν τους κανόνες και αργότερα τα μμε αναλαμβάνουν το ρόλο της χειραγώγησης και της διαμόρφωσης της περιβόητης «κοινής γνώμης». Αλλά η οργή και η αντίδραση, δεν τιθασεύεται-δεν καλουπώνεται, δρα ανεξέλεγκτη και σκορπά θύελλες.
Η εξουσία είναι βέβαιο ότι πάλι θα μιλήσει για «μεμονωμένο» και «ατυχές» περιστατικό, για την «κακιά στιγμή» και ας αυξάνονται ραγδαία οι στατιστικές με τα θύματα από «εξοστρακισμούς» σφαιρών, οι θανάσιμοι ξυλοδαρμοί, κυρίως μεταναστών στα αστυνομικά τμήματα, οι νεκροί φυλακισμένοι, οι παρακρατικές επιθέσεις φασιστών με διαρκή κάλυψη της αστυνομίας και τόσα άλλα. Σαν πολλά δεν είναι για να βαφτίζονται «μεμονωμένα»; Αντιθέτως, αποτελούν προϊόντα μιας συγκεκριμένης πολιτικής επιλογής που υπαγορεύεται από την απαξία της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας. Επιστέγασμα της εντεινόμενης κρατικής καταστολής και αστυνομοκρατίας με νέα και σύγχρονα μέσα, όπως C4I, ένοπλες πεζές περιπολίες κ.ά. Άγριες επιθέσεις σε πορείες που χαρακτηρίζονται «ειρηνικές», όπως πέρσι στις φοιτητικές κινητοποιήσεις, ντου σε στέκια και καταλήψεις συλλογικοτήτων, αλλά κατά τ΄ άλλα μιλάνε μέσω των μμε για το «άβατο των εξαρχείων». Αλλά ο σχεδιασμός τους δεν σταματά εδώ αφού περιλαμβάνει την μελλοντική οπλοφορία και οπλοχρησία δημοτικών αστυνομικών και σεκιουριτάδων, προφανώς για να μπορούν να δολοφονούν και αυτή με τη πρώτη στραβή ματιά, με τη πρώτη αφορμή!
Είκοσι τρία χρόνια μετά τη πισώπλατη δολοφονία του Καλτεζά, και το κράτος συνεχίζει να δολοφονεί. Το σύστημα πολιτικών δομών αναλλοίωτο εδώ και δεκαετίες, με μια τακτική εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία που απλά κάνουν τη μοιρασιά της τράπουλας στους γνωστούς-άγνωστους της οικονομικής ελίτ. Εξασφαλίζοντας για την μαρίδα διαρκή λιτότητα, ανασφάλιστη εργασία, μισθούς πείνας που αν θέλεις να ξεφύγεις από αυτά θα πρέπει να γλείφεις ολομερίς κάποιον βουλευτή ώστε να βολευτείς και εσύ στον μικροαστικό κόσμο της ιδιώτευσης.
Από την άλλη πλευρά, επιμένουμε ότι οφείλουμε και μπορούμε να δημιουργήσουμε αυτοοργανομένες και αυτοδιαχειριστικές μορφές δράσης, που θα προβάλλουμε τις αντιιεραχικές σχέσεις στην καθημερινότητα μας, μακριά και πέρα από οποιαδήποτε κομματική καθοδήγηση.
Άλλωστε αυτό που ζούμε σίγουρα δεν είναι δημοκρατία!




Συλλογικότητες και άτομα από τη Χαλκίδα